მოვა ცხოვრებას აგირევს და წავა (5)

არადა ყველამ ვიცით რაც ხდებოდა მის გულში. უყვარდა მაგრამ ვერ ეუბნებოდა. ახლა მიხვდა რომ უყვარდა სიგიჟემდე და იმის იქით. არიცოდა რაუნდა ექნა. დაკარგული იყო სრულ სიცარიელეში და არაფერი ქონდა დასაიმედებელი.

sms 6 თავი

- ალბათ, - ისევ ჩუმად ვსხედვართ და ოთახს ვათვალიერებთ, ირაკლის იმ უცნობ გოგოსთან ჭარმოვიდგენ და თავისთავად მეღიმება. - რატომ იღიმი? - ისე. - ისე არავინ იღიმის, - ახლა გიორგიც იღიმის. - მაგრამ შენ სულ უნდა იღიმოდე, გიხდება. გული რაღაცნაირად

მე დღეს შემიყვარდა წვიმა, ღვთაებასთან ერთად... [სრულად]

გაწვიმდა, მე კი ისევ მოწყენილი ვარ, როგორც ყოველთვის.ვერ ვიტან წვიმას.ვინაა ჩემთან? არავინ... საერთოდ არავინ. ვიყურები გარეთ და ვხედავ ხალხი როგორ გაურბის წვიმას, მაგრამ მოჩანს წყვილი რომელსაც სულაც არ ეჩქარება, მათ შემხედვარე თვალებს ვატრიალებ.

ჭაობის ქალღმერთი -4- (დასასრული)

''უხაროდა მთვარე, უხაროდა აისი, უხაროდა დაისი, უხაროდა მერცხლის ჭიკჭიკი... ის უხაროდა, რაც ადრე მასში სიძულვილს იწვევდა! ამ ცხოვრებისეულმა ლაბირინთმა ასწავლა, რომ სიყვარულს სასწაულების მოხდენა და ჯადოქრობების ჩადენა შეეძლო!''

მომგებიანი ბილეთი 3

-თუ გენანება, არ მინდა!-ვამბობ მე. -ახლავე, შენი თავი არ მაქვს!-იძახის ლექსო და გარეთ გადის. რამდენიმე წუთში თეფშით ხელში შემოდის: -შენთვითონ ვერ შეჭამ?-მეკითხება ჩემი დამცინავი. -ვერა!-მისი წვალება განვიზრახე. სკამს აჩოჩებს, ჩემკენ და ჯდება. კოვზს

ყველაფერი იცვლება ( თავი 5 )

როდესაც ლუკამ გზიდან გადაუხვია გამიკვირდა მაგრამ არ შევიმჩნიე ვიფიქრე ,რომ საცობების გამო წამოვიდა ამ გზიდან და არაფერი შევიმჩნიე მაგრამრ როდესაც თბილისს გავცდით ძალიან გამიკვივირდა თანაც ზედემეტად მაინტერესედა სად მივდიოდით ამიტომაც ლუკას ვკითხე

ოცნებებს მიღმა 2

- მონასტერში ! ერთი კარგი ბერი ვიცით , ერთი ჩემი თანამშრომელი იყო მასთან, ერთი თვით ისიც შენსავით იყო... - სიტყვის დასრულება აღარ ვაცალე და ფეზე წამოვიჭერი - ჩემსავით?! ნეტავ თქვენ თუ გესმით ჩემსავით ყოფნა რას ნიშნავს?! -თავს ნუ იტანჯავ ! შენ რა

ზაფხულის არდადეგები(2)

თავიდან საბა რომ დავინახე მეგონა კარგი ადამიანი იქნებოდა, მითუმეტეს ლილეს ძმა და თან ასეთი სიმპატიური. თუმცა მისმა ქცევამ გული დამწყვიტა. თვალებზე ცრემლმომდგარი და გაბრაზებული მაშინვე გასახდელში შევვარდი და იქიდან გამოსულს კარებთან აყუდებული საბა

წერილები სიკვდილისგან – 1

შავთმიანს გადაღლილობა დაეტყო. ცოტაც ეძინებოდა, მაგრამ საუბარი მაინც განაგრძო, ოღონდ მანამდე ერთი ჭიქა არაყი დალია, რასაც ტკბილი ატმის წვენი დააყოლა. მის ახლად გაცნობილ, სავარაუდოდ ლესბოსელ წითელთმიან მეგობარს, მშვიდი ხმით უთხრა: – აი, ხომ

მე გავიღიმე შენ შეგიყვარდი!(4)

ლიზა ფრთხილად წმენდდა წითელ ბლანტ სითხეს გაბრიელს ტუჩებიდან,თან ფხუკუნებდა.ეცინებოდა იმაზე რომ უკვე იკბინებოდა კიდეც და ვერ ხვდებოდა რატომ არ ბრაზდებოდა მის ასეთ თამამ ქცევაზე რაც რამდენიმე წუთის წინ მოხდა. -ნახე?უკვე ვიკბინები კიდეც-სიცილით თქვა