ბიჭი სახელად 66-33-XX (9)

ახლოს მოიწია და გულზე მიმიხუტა. აქამდეც გაგონილი მქონდა მისი გულის ცემა, მაგრამ ახლა ამოვარდნას ქონდა. -ვაჩე.. თავი ამოვყავი მისი ძლიერი ხელებიდან და რაღაცის თქმა დავაპირე.. მაგრამ არ დამცალდა... მუჯირი ტუჩებზე დამაკვდა. ძალიან ნაზად მაკოცა... მერე

შემიყვარდი და რა ვქნა? თავი №8

-დღეს სკოლაში არ წამოვალ... (მე)-რატოოო? (სოფი)იმ დღეს გოგოები ჩემთან დარჩნენ. ღამე ისე გავათენეთ, ვერც კი მივხვდით როგორ დაღამდა ან როგორ გათენდა. თავი საშინლად მკტიოდა.-რატო და... ცუდად ვარ რაა... (მე)-გეყოს გოოგო! ისე კარგად წამოხვალ! (ნათია)

პირადი ცხოვრება თუ კარიერა? (თავი 6)

-მომწონს ეგ გოგო,სოსო..არ გაუშვა-ლანამ თვალი ჩაუკრა შვილს და შემდეგ მის ჰორიზონტს მოშორდა.დედის სიტყვებმა კიდევ უფრო ჩააფიქრა სოსო.ლექციების მერე დაბლა დაჯდა,იცოდა,რომ პასუხების გაგების შემდეგ,შესაძლბელი იყო,ენახა ეკა. გამოცდის შედეგებმა მოლოდინს

უნდა წავიდე 1

არასოდეს მიფიქრია ასეთ მომავალზე, თუმცა ცხოვრება ხომ მოულოდნელობებით არის სავსე, არასოდეს იცი რა, როგორ და როდის მოხდება... არასდროს მქონია ისეთი სურვილები, რომელთა განხორციელების შანსი არ მექნებოდა, თუმცა არც არასდროს მიფიქრია ისეთ სიტუაციაში

რთულია კიდევ ენდო 8

-ხვალ აქიდან უნდა გამოვიდე.დღესვე გააკეთეთ ყველაფერი.ხვალ აქაურობა უნდა დავტოვო რადაც არ უნდა დამიჯდეს. ოზდაოთხი საათი საკმარისია იმისთვუს რომ აქიდან გამიყვანოთ თორემ ყველას სათითაოდ განანებთ იცოდეთ.ხვალ ციხე უნდა დავტოვო.

ეს სწორედ ისაა რაც შენ გგონია პატარავ თავი 5

-მე ხომ გითხარი შემოგივლი მეთქი?!-ისე მითხრა, თითქოს ეს ჩვეულებრივი ამბავი იყო-გარდა ამისა ჩემს ტვინში გადატრიალება ამ დილით მოხდა, და არა ამსაღამოს-და ხელი ჩამჭიდა, მაშინვე უხეშად მოვიცილე, საპასუხოდ მხოლოდ გაიცინა.

13 თვე (3)

დათას დანახვაზე სესილია დაიბნა. მუხლები ეკვეთებოდა, მაგრამ ახნას ვერ უძებნიდა ამ მისთვის აღუწერელ მოვლენას.რას ნიშნავდა ეს ყველაფერი ან არ უტყდებოდა თავს ან მართლა იმდენად აბნევდა შავი თვალები, რომ ვერ ხვდებოდა.

- მისტერ უჟმურო ოდესმე იცინით? (14)

ემილი ღამით წვიმის ხმამ გამაღვიძა.. ის დღე ამომიტივტივდა თავში, მათესთან ერთად რომ დავსეირნობდი წვიმაში.. ზუსტად ისეთი წვიმაა, კაცმა რომ არ იცის, კიდევ როდის იქნება.. უცნაური იდეა მომივიდა.. ჩავიცვი და გამყოფ ფანჯარაში გადავძვერი... მათეს საწოლთან

სულ როგორ ეცემი ქავთარაძე?? (თავი4)

დილით ფანჯარაში შემოსულმა მზისხივებმა გამაღვიძეს.. თვალები მძიმედ გავაშილე და სახე ღიმილმა მომიცვა როდესაც დავინაღე მღვიძარი ალექსანდრე როგორ შემომყურებდა... შევიშმუშნე თითები თვალებში ამოვისვი... -დილამშვიდობისა -საოცრად თბილი ტონით და თავალის

სასურველი ხიზანი (29-30)

თამთა ფრთხილად მივიდა ფოტოებთან, დახედა და სიბრაზემ სახე აუწითლა _​ნაგავი!.. – აღმოხდა გესლით _​ეგ ვიცი.. როდის მოხდა ეს? _​დღეს.. _​ტელეფონი რატომ გამორთე, ამის გამო? _​არა.. _​აბა? _​ამაზე მინდოდა საუბარი შენთან.. ჯობია დავსხდეთ და ისე