სათნოების ორმოცდაათი ელფერი

დავიღალე -თქვა ჰანანამა და სკამზე ჩამოჯდა.ამჯერად ასადი მისგან მოშორებით იდგა და ნურას ელაპარაკებოდა.ჰანანი ხედავდა და უკვირდა,როგორ ახერხებდა ასეთი თბილი ყოფილიყო ნურასათან და საშინელად უხეში მასთან. ვეზიზღები-გაიფიქრა ჰანანმა

ჩემი დასტოინი ბიჭი (თავი 1)

-გამარჯობათ მე ლიზა ყოფიანი ვარ,ვცხოვრობ ქუთაისში ვარ 17წლის მაღალი სუსტი პატარა კურნოსა ცხვირით და დიდი ტუჩებით.მყავს და ანა 19 წლის და ძმა გიორგი 25 წლის ,ანა თბილისშია სასწავლებლად და სახლში თავისუფლებამაქვს...დღეს სკოლის ბოლო დღეა და არც კიი

წარმავალი სიყვარული თავი II

არსებობს ერთი ბიჭი რომელიც მაწუხებს კარგა ხანია. მეორე დთეს საშინელ ხასიათზე ვიყავი. სკოლაში სწაფი ნაბიჯით მიმავალს მესმის ხმა: -ეეე, მარო! (ლაშა)გადავკოცნე -რაშვები?! (მე)-არაფერს! რა გჭირს? (ლაშა) რაღაც ვერხარ.-არა, არაფერი, წავალ ხო?

ბრძოლა მაღალ ქუსლებზე –6–

''მომესმა? მომესმა ხომ?! ხელის შეშლა როგორი უნდა, ახლავე გაგაგებინებ! უფრო სწორად შეგაგნებინებ! მუსიკებს ბოლო ხმაზე ვრთავ და ფეხზე ვიზლაზნები. მგზავრების ყურადღება ჩემკენაა მომართული.''

არასდროს უშენოდ!

ეპიგრაფი: თუ ოდესმე იკითხავთ - რა არის სიყვარული?- გირჩევთ, პასუხს არ დაელოდოთ. თუნდაც ვინმემ შეძლოს და სიტყვებით გადმოგცეთ ამ გრძნობის მნიშვლელობა, ძალიან მალე თავად აღმოაჩენთ რომ მოგატყუეს... განა განზრახ, განა შეგნებულად, არა, ყოვლად უნებლიედ და

ფარულავას მარიამი 4

- მარიამ გეშინია?- დაიჩურჩულა და ლოყაზე მოეფერა, ხმა არ ამოუღია თვალები დახუჭა და ისევ ატირდა, თავით მიიხუტა და თმაზე მიაკრო ტუჩები- არაფერს დაგიშავებ მარიამ, ოღონდ ნუ გეშინია გთხოვ... მიყვარხარ გესმის? სიგიჟემდე, ზღვარს იქით მიყვარხარ და

- მისტერ უჟმურო ოდესმე იცინით? (10)

ემი არც ისე ადრე გამეღვიძა.. თერთმეტი ხდებოდა, რომ გამოვფხილდი.. თავბრუ უსევ მესხმოდა.. ეს იმის ბრალია, რომ სისხლი დავკარგე, მცირე რაოდენობით, თუმცა, როცა როსედაც ანემია გაქვს..

სასურველი ხიზანი (11-12)

დოლიძემ ფრთხილად ჩასვა თამთა მანქანაში და სახლში წაიყვანა. მძინარე აიყვანა კიბეზე, ოთახის კარი ფეხით გააღო და აივანზე, მოქანავე დივანზე მიაწვინა. მიიყუდა და პლედი გადააფარა. გოგონას მშვიდად, ძალიან მშვიდად ეძინა,მთვარე და გარე განათების მკრთალი შუქი

პირველად ცხოვრებაში... IV თავი

- ნიცა, პირველი არ არის, მაგრამ დამიჯერე აღარ განმეორდება, ოღონდ ახლა შემიცოდე. აუ ნიცა, გემუდარები არ უთხრა. იცოდე არ უთხრა თორემ გაგანადგურებ! - მაფრთხილებდა ტასო. - ამაზრზენი ხარ! - ვუთხარი და შემოვტრიალდი. ვერ ვიჯერებდი. ნუთუ ეს მართლა ტასო იყო?

სულროგორ ეცემი ქავთარაძე?? (თავი2)

თავჩახრილი იჯდა მარიამი საქანელაზე. ალექსანდრეს რეაქციას ელოდებოდა იცოდა ელოდა რიმ რაღაც საშინელებას ეტყოდა ისევ დაუძახებდა მოუხერხებელს რაღაცნაირად ეშინოდა მისი რეაქციის და სცხვენოდა... -ბროლისაა?? -უთხრა ალექსანდრემ სუცულით და მის წინ ჩაიმუხლა...