ფიქრებით დიალოგი თავი 20

ამოიგმინა ალექსანდრემ, უცებ ამიკრო მოხვეული ხელები საჯდომზე ძლიერად ჩამავლო და მაგიდაზე შემომსვა, - დროზე გადაადგავ ფეხს?! საქმეს ლოდინი არ უყვარს!

ყეყეჩების ბაღი (ეპიზოდი 04)

მე საკუთარმა მამამ გამაუპატიურა. საკუთარ თავს ყოველ ღამე ვეკითხები - რატომ? ამის შემდეგ, სად არის ღმერთი?

ცასა და მიწას შორის ( 8 )

- უცნაური ვინმე ხარ, შენი ვერაფერი გამიგია, რომში ვართ სადაც კოლოსეუმია, წმინდა პეტრეს ტაძარი, სიქსტეს კაპელა, ტრევის შადრევანი და შენ ამბობ რომ დედამიწა ფუნთუშების და კონდიტერების გამო გიყვარს?

სიყვარულის ბნელი მხარე

როცა მე ვეწეოდი,ის რა თქმა უნდა არ ვიცი რაზე ფიქრობდა მაგრამ იწვა და თამამად შეიძლება ითქვას როგორც კატა,ჩემს ლოგინში ნებივრობდა.მისი სულის კრუტუნის ხმა კედლებს მიღმა მესმოდა.როგორც იქნა თავს მოერია და საწოლიდან წამოდგომა შეძლო.

დაეცემა/You will fall

-გაიქეცი, შორს გაიქეცი .. არ მობრუნდე!არც კი გაბედო! მოგკლავენ, გადაარჩინე მას შენ სჭირდები!?ჯოჯოხეთი! მასში ცხოვრება! ბრძოლა გადარჩენისთვის? წითელი მაფია Rose tattoos???? murders!

არეული გრძნობები 21 თავი

-ამის დედაც, ამის დედასა შევ.ცი- იყვირა გაცოფებულმა ზურამ და განქორწინების საბუთები მაშინვე დახია

ჩემო ჭიამაია ! (თავი მესამე )

-აჭარბებ,მე მხოლოდ შენთან მიმართებაში არ ვიღბ ზედმეტად ხმას , მშვიდად მიპასუხა მან,შემდეგ კი ჩვენს შორის მანძილი უფრო შეამცირა -და რატომ ? იმხელა ხმაზე ვყვიროდი , მეც კი შემეშინდა -იმიტომ რომ,იმიტომ ... დაწყებული წინადადება აღარ დაასრულა

ტკივილი რომელიც გვასახიჩრებს.!(5-6-7-8 თავი)

რთულია როცა წარსული მწარედ გასკდება შუბლზე, დაუნდობლად გირტყავს სიმართელე რომელსაც მაშინაც კი ვერ დაიჯერებდი თუ საკუთარი თვალით დაინახავდი. ესაა ცხოვრება. მწარე მაგრამ სამართლიანი. ჩვენ უბრალო ადამიანები მისი მარიონეტები ვართ და შავი ძაფებით ისე

გზა შენამდე [თავი მე-3]

ამბავი მოგვითხრობს ორ საპირისპირო ადამიანზე, რომლებსაც სრულიად საპირისპირო აზრები და ცხოვრების წესი აქვთ,ისინი ერთმანეთს უპირისპირდებიან და ერთმანეთის განადგურებას ცდილობენ.

ფიქრებით დიალოგი თავი 19

იქიდან რომ ნაცნობი მძღოლი გადმოვიდა, მუხლებში ძალა დავკარგე და უნდა წავქცეულიყავი გალილეო რომ მომვარდა და დამიჭირა, - ფრთხილაად კარგად ხარ?! მეკითხებოდა თუმცა ჩემ ყურთასმენას მისი არცერთი სიტყვა არ წვდებოდა