ალისა: მოგზაურობა შავ-ბნელ წარსულში (ნაწილი 1)

ახალგაზრდა ალისას რომელსაც დედამ სახელი საყვარელი წიგნის პატივსაცემად დაარქვა შეიძლება ითქვას საერთო არაფერი ჰქონდა თავის სეხნიასთან. იგი საყვარელი,ლამაზი, ჭკვიანი და მეოცნებე გოგონა იყო. ყოველ ღამით ესიზმრებოდა , რომ ქუჩის კუთხეში მშვენიერ პრინცს

უკვე დროა...

სიბნელე....ისევ სიბნელე და ტკივილი, გაუყუჩებელი და აუტანელი. ფიზიკურზე მეტად შინაგანი სტკივა, სული და გული ეფლითება. უკვე რამდენი ხანია აქ არის სათვალავიც კი აერია. მიზეზიც არ იცის ასე რატომ ტანჯავენ, რატომ აწამებენ. ირგვლივ სრული სიბნელეა, ტკივილი

ოცნებიდან რეალობაში 5

-ჰო ბევრჯერ ამოვსულვარ შენს აივანზე და მთელი ღამე შენს ყურებაში გამიტარებია. რა თქმა უნდა შენ ამის შესახებ არაფერი იცოდი. ახლაც მეტყვი, რომ ჩემს მიმართ არაფერს გრძნობ?-შეიძლება ოდესღაც კი, მაგრამ ახლა ნამდვილად არა -არა მატყუებ -არ გატყუებ-თვალებში

ჩემი ცხოვრების სიგიჟე ხარ 5

-მთელი ღამე დემეზე ვფიქქრობდი არმინდოდა მისი დატოვება და უბრალოდ წასვლა... არ შემეძლო ეს გამეკეთებინა უბრალოდდ... აუ როგორ მივეჩვიე პროსტა მგონი მართლა მიყვარსდა ეს უნდა ვუთხრა ვერ ვძლებ აუ ეხლავე ხოვიცი ეხლა მის წინ რომ

ჯინსები,როკი და ვარდისფერი ღრუბლები (4)

მათმა ჯგუფმა ჯერ მცირე აუდიტორიით დაიწყო მერე კი დედაქალაქის საუკეთესო კლუბებში გადაინაცვლა,ამ ყველაფერს მოჰყვა გასტროლები სხვადასხვა ქალაქებში პოპულარობა ნაბოლარას ვასკვლავური დაავადებაც კი დაეწყო ოღონდ დადებითი მხრით.

ჩემი საკუთარი ბედნიერება (თავი 4)

ალექსანდრე დივნიდან მაყენებს და მესამე სართულზე ერთ-ერთ ოთახში ავყავარ. ოთახში შესვლისას თვალები მიფართოვდება. ეს ოთახი კი არა სამოთხეა. უამრავი ძველებური ფოტოაპარატი, უამრავი გასამჟღავნებელი მანქანები, უამრავი დაუბეჭდავი ლენტები.

მხსნელი (თავი 4)

ჩუუ საყვარელო დედაშენი მართალია ოჯახი სათამაშო არ არის მაგრამ ქალბატონო თამარ მე უკვე ბავშვი აღარ ვარ მალე 30 წლის გავხდები აქამდე არასდროს მიფიაქრია ქორწინებაზე მაგრამ სანდრას გაცნობის შემდეგ ამაზე კი არ ვფიქრობდი ვოცნებობდი.მისმა

მკურნალი ცრემლები 2თავი

გოგო გახსენი წარბი,ხომ ხედავ დაიწვა ბიჭი, გზას აღარ უყურებს, მეშინია სადმე არ გადაგვჩეხოს. - ჩუმად კისკისებდა ნუცა. მე კი არც ნუცა მახსოვდა იმ წამს, არც ბექა მით უფრო კახა. თავი მინაზე მქონდა მიდებული და ოთხი წლის წინანდელ ზაფხულს ვიხსენებდი,

წესები იმისთვის არსებობს, რომ დაარღვიო! (7)

საყვარელო წინ გაუშვიდა ისინი მიგვიყვანენ.–ვუთხარი ოდნავ დამშვიდებულმა და ისევ მინისკენ გავიხედე.იმაზე ვფიქრობდი,თუ რა შეიძლება მომხდარიყო,მას შემდეგ,რაც ირაკლისთან მივიდოდით.ძალიან ვღელავდით ოთხივე,

ცრემლიანი ღამეები (თავი 1)

იმ წამს ისეთი მუხტები მომაწვა,რომ მეგონა ავფეთქდებოდი,მეგონა,სამუდამოდ გადავიწვებოდი და მიწაში სჩავინთქმებოდი..დიახ,მან მასწავლა წიგნების რამდენიმეჯერ წაკითხვა,მან მასწავლა,რომ ცხოვრებას რამდენჯერმე უნდა შევხედო..ის ჩემი სიყვარული