შენ ჩემი გახდები?!.... (თავი 4)

სული ტკიოა გედენიძის ქალს..“ასე როგორ მომექცა ღმერთო? რა დავუშავე ასეთი?!“ გედენიძემ იცოდა,რომ ტყუილად ბაქი-ბუქობა არ უყვარდა ნაკაშიძეს და ის აუცილებლად ატკენდა,ყოველ დღეს გაუმწარებდა.უკვირდა ისიც თუ რამ შეცვალა ასე ნაკაშიძე,რამ გააცხოველა?!,ის

რა იქნებოდა... (6)

-გაგაცილებ-ქურთუკი აიღო -არაა საჭირო,აქვე ვარ ორ ნაბიჯში-მმგონი უხეშად გამომივიდა -ანა ხდება რამე?-ასე ცივად პირველად მოვექეი -არაფერი გიო,უბრალოდ გარეთ ძალიან ცივა თანაც ბავშვებიც აქ არიან და უხერხულია მე რომ გამომყვე-გავუღიმე,ცოტა შემეცოდა კიდეც

სასიამოვნო ლაშქრობა (თავი 2)

თბილისიდან ბათუმში 2 მინი ავტობუსით წავედით. მია და ნატა ერთად დასხდნენ. მე მათ წინ დავჯექი, მძღოლის მხარეს, სადაც ფანჯრის გაღება შეიძლება. ვერ ვიტან მგზავრობას და ამიტომ ჰაერი აუცილებლად მჭირდება. ჩვენთან ორი ხელმძღვანელი ჩაჯდა, ერთი ერეკლე და

მე ის აღმოვაჩინე [6]

ოთახში ყველაფერი დალეწული იყო, იქვე სავარძელში კი ერთ-ერთი სტუდენტი იჯდა,თაკო. -გოგო რა გინდოდა ერეკლესთან? ტინოთემ ერეკლეს ოთახშიც შემოიხედა სულ შემთხვევით,გეძებდა სად იყავი და იქ რომ დაგინახათ ჩახუტებულები გამწარებული გამოვარდა და ყველაფერი დალეწა

სამყაროს სიყვარული მართავს(თავიVII)

დილით როცა გავიღვიძე ალექსანდრეს ჯერ კიდევ ეძინა.. ჩუმად წამოვდექი და პალატიდან გამოვედი. კაფეტერიაში ჩავედი, ყავა და ნამცხვარი შევუკვეთე და გემრიელად შევექეცი. მოგვიანებით ზევით ავედი და ექიმის კაბინეტში შევედი. -შეიძლება? -შემოდი ლიზა_ფეხზე

სიყვარული მარადიულია 1

ამ ხნის განმავლობაში ვუსმენდი და ცრემლების ნაკადს ვერ ვაჩერებდი.როგორც კი დაამთავრდა წინადადება მივედი და ჩავეხუტე.თვითონაც ჩამეხუტა.სულ არ გვანაღვლებდად ის ათასი თვალი რომელიც გაშტერებული გვიყურებდა.

რა ავირჩიო სიყვარული თუ შურისძიება?(12)

ლილეს უკვე აღელვება ეტყობოდა რადგან მის სახლს უკვე დიდი ხნის გამცდარები იყვნენ,თავიდან ფიქრობდა ცოტნეს ძმაკაცია რა უნდა დამიშავოსო,მაგრამ თბილისს რომ გასცდნენ თავი ვეღარ შეიკავა და კითხა -სად მივდივართ?

ხაფანგი (თავი 1)

-სხვა სიტუაციაში, შეიძლება კარგი მეგობრებიც ვყოფილიყავით. -მეგობრობას სიტუაცია არ სჭირდება, ბატონო კოსტა. მეგობრობა ან არის, ან არა. წარმატებებს გისურვებთ. - მიტრიალდა და სადარბაზოში გაუჩინარდა. თითქოს რაღაც ჩასწყდა კოსტას. ცოტა აგრესიული ეჩვენა ეს

ლაზარეს გოგო(სრულად)

-ღმერთო ის ადმიანი მანახა ვინც შენს ცხოვრების ბოლომდე გაგიძლებს-სიცილით მეუბნეოდა ნანა -ერთი მითხარი რა მაქვს გასაძლები ჰა?-მეც სიცილით ვუთხარი.-თუმცა ეგეთი არავინაა-სიცილს არ წყვეტდა ჩემი დაქალი.--კარგი ხო ვაჭარბებ ზე ადამიანი უნდა იყოს შენ რომ

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, თავი 1)

– ეუ, ლუკა! მთელი ღამე რომ არ დამაძინე, არ გეყო, კიდევ ნერვებს მიშლი? – გაბუტულმა გამოწია ტუჩები წინ. – ახლა მთელი წელი ეგ უნდა მასაყვედურო? – ნაწყენმა ჩაილაპარაკა, წამოდგა და კარისკენ წავიდა. – ღირსიც იქნები! – მიაძახა და ისევ საწოლზე დაემხო.