მკვლელები (9)

-იცი დათო სად მუშაობს.. მასთან ყოფნას არ გირჩევ.. თუ არ გინდა შარში გაეხვიო.. აქ რატომ მოხვედი.. ატირებული.. რა მოხდა დაჯექი მანდ და ხმა არ გამცე შენთვის იყავი ვუთხარი მე - თუ გინდა იტირე .. რაც გინდა ის ქენი.. შენთან ლაპარაკის თავი არ მაქვს... ჯობს

კაი ბიჭის გოგო ხარ(თავი მესამე)

‘გისმენთ’ ‘ქვემოთ გელოდები ჩამოდი დავილაპარაკოთ’ ვიცანი სანდროს ხმა ‘სანდრო მეშინია’ ‘რისი’ მშვიდად მელაპარაკებოდა ‘ხომ არ წახვალ ჩემი სურვილის წინააღმდე? ანუ...’ ‘ხოარ მოგიტაცებ?’ ‘ჰო...’ ‘ჯერ არ ვაპირებ შენს მოტაცებას ჩამოდი ნუ გეშინია მიყვარხარ’

წითელი ფეხსაცმელი [10] დასასრული

_ მომისმინე… _ ერთი ნაბიჯით უკან დაიხია ნიამ, _ შენ ცუდ დროს მოხვედი… აჯობებს, წახვიდე, ბევრი საქმე მაქვს.მოულოდნელად ოთახის სიღრმიდან კნავილის ხმა მოისმა.გიგის თვალები გაუფართოვდა._ შენ რა, კატა გყავს ? _ განცვიფრებული მიაჩერდა ქალს.შეშფოთებულმა

შემიყვარდი სულელო(ოცდამეთექვსმეტე თავი)

ცოტახანი გაჩუმდა ჩემი მოუსვენარი მაგრამ ხუთ წუთში ისევ სავარძელზე ცქმუტვა დაიწყო.მე მხოლოდ გავიღიმე მაგრამ მისგან შეუმჩნევლად და ისევ გზას გავხედე.ხო რაც შეეხება სად მიმყავდა ეს მოუსვენარი დაუკცე ჩემი გოგო,ამას ჯერ თქვენ გეტყვით მერე თათიას.ესეგი ეს

გოგონა წითელი კედებით (სრულად)

გოგონა წითელი კედებით.რა დამავიწყებს იმ დროს, იმ საათებს, იმ წუთებს, იმ წამებს, როცა შენ დაგინახე წითელი კედებით შემიყვარდი, შემიყვარდა შენი კულულა თმა, შენი ზღვისფერი თვალები და ვფიქრობდი რა ლამაზია ცხოვრება როცა საყვარელ ადამიანს პოულობ.

ვერსად გამექცევი 26

როცა გავიღვიძე საღამო იყო უკვე.. თავი საშინლად მისკდებოდა და სიმშილის გრძნობა კუჭს მიწვავდა ... ხელის ფათურით მოვძებნე მობილური ... ჩემ გგოგოებს შეეძლოთ ეხლაა მხოლოდ ჩემი გამოკეთება... უცბად ტელეფონში ელის ხმაც გაისმა – აუუ თავი მისკდება საშინლად

ძველი ბიჭის გახდები 5

მალე მოვიდნენ ანა და გიო, საღამოდ კი გავისერნეთ, საპირფარეშოში გავიდა ორი წუთით იქიდან რომ გამოვიდა ლანის ცუდად გახდა, გამწარებული ზაზა კოკას სცემდა, ვერაფერს ვერ ხვდებოდა.. გაოგნებული იყო არაფერი ესმოდა გონს მაშინ მოვიდა როცა უკვე გაააშველეს,

ქორწილების ორგანიზატორი 5

ღამის 3 საათამდე რომელიღაც მიყრუებულ ბარში ვიჯექით და ვლაპარაკობდით, ნიკა მართლაც რომ "გამოილეშა", მე თავს ვიკავებდი. გავხედავდი გამეცინებოდა, "შაში-ბეშივით" გაურბოდა თვალები, თან რაღაცეებს ბოდიალობდა ვითომ მაცინებდა -ნიკა არ გინდა წავიდეთ? ძაან

შურისძიება თუ?!...(დასასრული)

-დაგიჭერენ,რამე არ დმაართნო საკუთარ თავს -რატომ ნერვიულობ..? -მე...მე..-დაიბნა ნატალია,რა ეპასუხნა არ იცოდა,ამას წინათ თვითონ აპირებდა მის მოკვლას,წაბარბაცდა -მთვრალი ხარ-ჩაიღიმა-აღარავინ დამრჩა მაინც,წადი დაიძინე -არ წავალ-გაჯიუტდა ნატალია

ეგოისტი ..20..

–ეგ კაბა ჩემს სურათს არ უხდება, ეს ჩაიცვი –თმები გაიშალე –კედები გაიხადე –თვალები უფრო მეტად შეიღებე. ანასტასიას საძინებელი, საძინებელი ისეთი ლამაზი და ნაზი ნატქვამია რომ