ყველაფერი ჩემს შესახებ (თავი პირველი)

- ექიმი ნელი ნაბიჯით მიუახლოვდა აპარატს და ღილაკს თითი დააჭირა, უსწორმასწორო ხაზები აპარატზე რომ მოჩანდა გასწორდა, გაიჭიმა, თითქოს უსასრულოდ გაგრძელდა და ის იყო ოლივია სკოტის მკერდმა მოძრაობა შეწყვიტა რომ ლილი ჯონსმა თვალები გაახილა...

სათაურის გარეშე 3

- ჰენრიმ თავი დამიკრა, ჯიბიდან კი თეთრთვლიანი ოქროს ბეჭედი ამოიღო. სიჩუმე. შიში. -თანახმა ვარ - ვთქვი არც ისე ხმამაღლა და ხელის არათითზე პატარა რგოლი ჩამოსრიალდ

ჩემი, ბავშვობის სიყვარული 6

- სასიამოვნოა. მე, სალომე ვარ. - პირველმა მე გავუწოდე ხელი. - ვინ იცის რად დამიჯდა ეს სიმშვიდე. მაგრამ კარებზე ზარმა მიშველა. იმ წუთას ჭამოვფრიდა და გულში ვლოცავდი ვინც არ უნდა ყოფილიყო. გაოცება ჯერ კიდევ წინ, მელოდა როდესაც

სიყვარული გრძნობების გარეშე 24 თავი

სოფიმ ზიზღით სავსე მზერა ესროლა ვაჩეს და გადმოდენილი ცრემლები აკანკალებული ხელებით მოიშორა სახიდან

სათაურის გარეშე 2

მამაჩემი ჩემი გათხოვების წინააღმდეგი არასოდეს ყოფილა, თუმცა დედას ყოველთვის ეუბნებოდა -მერი, ჩვენი გოგო ჩვიდმეტ წლამდე არ უნდა გათხოვდეს, ამიტომ მეჯლისზე მანამდე წაყვანა არ გაბედოო - თუმცა მე და დედამ შეთქმულება მაინც მოვაწყვეთ და თექვსმეტი წლის

სიყვარული გრძნობების გარეშე 23 თავი

-მეშინია-დაიჩურჩულა მარიანამ და მოვლით ტკივილზე უფრო მეტად მოუჭირა აკანაკლაებული თითები თორნიკეს ძლიერ და უხეშ ხელს

ღმერთის მოწაფე (თავი მესამე)

წლები გადიოდა, მე კი ელვის სიწრაფით ვამარცხებდი მეტოქეებს, აღარავის ჰქონდა სურვილი ჩემთან შეხვედრის,.. რადგან საკმაოდ ძლიერად ვურტყამდი, ასე შემერქვა მეტ სახელად ქვა და რკინა... რკინის ამტანობა და ქვის დარტყმა მქონდა, მრავალმა წელმა ჩაიარა,.. მე კი

დათმობა თავი 7

ცხოვრება შეიძლება მშვენიერი იყოს,მაგრამ წამის მეასედში ყველაფერი ნაცრისფერ ფერებში შეიღებოს და ყოველდღიურობა უღიმღამო გახადოს. კაცობრიობა იბრძვის საკუთარი კეთილდღეობისთვის და ამ ბრძოლაში უამრავი ადამიანის განადგურებას აწერს ხელს.რა მოხდება,თუ

ჩემი ბავშვობის სიყვარული 5

- რა აქ მოდის? მაგას შიგ ხომ არა აქვს? რა ესაქმება გოგოს ბინაში, რომელიც მარტო ცხოვრობს? - გაბრაზდა ის. - მაგ ლოგიკით არც შენ უნდა იყო აქ. - სიტუაციის განსამუხტავად გავიცინე.

მივიწყებული

ეს მოთხრობა მიტოვებულ სოფლებსა და მივიწყებულ დედებსა და მამებს ეძღვნება. აქ გადმოცემულია დღევანდელი სატკივარი.