იძულებითი ქორწინება (ნაწილი 2) თავი 31

ვაჩემ ნიკაპზე ხელი ნაზად მოკიდა თავგზააბნეულ გოგონას და თავი ააწევინა, ამღვრეული ჭაობისფერი თვალებით ჩააცქერდა აწყლიანებულ ნაცრისფერ სფეროებში

#21 [ თავი VI ]

- არ მშია, არ მწყურია, მაგრამ გული მტკივა, აი, აქ. - მარცხენა მხარეს ხელი მივიდე და ჭუჭყიან მაისურს ხელი მოვუჭირე. - რას გულისხმობ? მანდ არ დამირტყამს! - თავი იმართლა და თითქოს, შეეშინდა კიდეც. - ბოლოს, როდის თქვი, რომ გიყვარვარ? - ვთქვი და მოთქმით

"დაბრუნება ორი კვირით" (2)

კატომ თვალთახედვა გაყინა და მანამ უყურა თვალებში სანამ მისი ადრესატის მაგიდიდან ნაცნობმა სახეებმა ფრთხილად არ გამოხედეს და მერე ერთიანად აიშალნენ წასასვლელად. ის ხომ მხოლოდ ახლა მიხვდა,მისი ჩამოსვლა გასკდა და ნაწილები

იძულებითი ქორწინება (ნაწილი 2) თავი 30

ნიკა მოღუშული სახით მიაჩერდა ძმას და როცა მზერა მის ნაცრისფერ, უსიცოცხლო, ცარიელ სფეორებს გაუშტერა გააცია, უსიამოდ გააჟრჟოლა და მაშინვე გაექცა

"დაბრუნება ორი კვირით"

...სიმშვიდის შეგრძნება მხოლოდ იმ ერთმა სახემ დაუბრუნა, რომელსაც სახეზე აეკრო თავისი ჩვეული ღიმილი და ერთ ადგილზე დამდგარი ამ თავისი სახით ისეთ სიყვარულს აფრქვევდა, წამიერად მოეჩვენა ხელები ფართოდ აქვს გაშლილი გულში

სწორი არჩევანი (9-თავი)

საშინელი სიზმრის შემდეგ გაოფლილი შევდივარ სააბაზანოში და სახეზე წყალს ვისხამ, ცოტა გამოვფხიზლდი და შუქის ანთებას ვაპირებდი, როდესაც რაღაც ხმა გავიგე, სახლში მარტო ვიყავი სმენა საშინლად დამეძაბა, ვნატრობდი რომ

კატერინა

-სახლში უნდა წავიდე, დედასთან მინდა, სახლში უნდა წავიდე, ჩემს სახლში უნდა წავიდე _ იმეორებდა მთელი გზა სანამ თავის კორპუსს არ მიადგა მალევე ავიდა სახლში, ნახევარ საათში უკვე სახლი დააცარიელა ყველაფერს მოუყარა თავი

დედიკოს ბიჭი (სრულად)

ეს ნოველა რომ გამოვაქვეყნე სოციალურ ქსელში, დიდი მითქმა-მოთქმა და აზრთა სხვადასხვაობა გამოიწვია ინცესტმა. მე მაინც მგონია, რომ ცხოვრებაში ამაზე უარესები ხდება და ამ მინი რომანის მხატვრულად გადმოცემა დანაშაული არ არის.

იძულებითი ქორწინება (ნაწილი 2) თავი 29

იმის მიუხედავად რომ ყველაფერი კარგად მიდიოდა, სანდრო მაინც ვერ მშვიდდებოდა, მოუსვენრად იყო, რაღაც განსაკუთრებული აკლდა

ორი თვე (თავი 4)

ჩაის ჭიქის გარეცხვა ვერ შევძელი... დიდ ხანს ვუყურე ჩემს წინ მდგარს, მაგრამ ვერ გავასუფთავე მისი არომატისგან, მისი გემოსგან, მისი ტუჩების ანაბეჭდისგან, ვერ მოვაშორე მისი სითბო ჩემს ფინჯანს.