სასრულეთი (თავი 21)

საღამოს თეთრ არაბულ სამოსში გამოწყობილი დიპლომატით ხელში აეროპორტში გავდიოდი პასპორტ კონტროლს. შავ ჰიჯაბში გამოწყობილი ჯემალი კი ნამდვილად სასაცილო სანახავი იყო. ფატიმა არა? ახია შენზე.

სიმართლე სიცრუეში (თავი 5)

ცარიელ ოთახში იწვა გამომძიებელი, სიჩუმეს როგორც ყოველთვის საათის წიკწიკი არღვევდა. რატომ არ ახსენდებოდა დილით ამ დამპალი საათის ჩამოხსნა?საკუთარი თავი ეუცხოებოდა, ის ხომ მუდამ ასეთი მშვიდი და გაწონასწორებული

უკანასკნელი კოცნა (3 თავი)

დათოს დაბადების დღის წვეულება იმაზე განსაკუთრებული და გრანდიოზული აღმოჩნდა ვიდრე მე წარმომედგინა, კარგად მოახერხა საკუთარი ძალაუფლების

ტეხასური ზღაპრები

ბონ, ბონ, ბონ... ასე მეკვიატება ბიჭი რომელიც სკეიტპარკში დავინახე, ნამდვილი ჯელტმენია, არა ეჭვიც არ მეპარება რომ ნამდვილი ჯელტმენია, რამდენჯერ მიცდია მისთვისაც მეკოცნა მაგრამ საშუალება არ მომეცა თუ არ მომცა ვერ გავიგე.

მკვლელი ანგელოზები. (13) დასასრული!

ჩემმი აზრით ესეც დიდი ცოდნა!ადამიანს ჰქონდეს შესაძლებლობა რომ შეიყვაროს,ეს საჩუქარია.მომღიმარმა გადავიტანე რაინას სახეზე მზერა,მაგრამ მისი ნაღვლიანი თვალები რომ დამხვდა ძაალიან დავიბენი.-რაინა,კარგად ხარ?

სიმართლე სიცრუეში (თავი 4)

მშვიდი ძილი იცით რა არის? მართალია ადამიანი, ცხოვრების მნიშვნელოვან წლებს ძილში ატარებს და ამას თავიდან ვერ ავიცილებთ, მაგრამ მხოლოდ ათას ძილში ერთხელ ვგრძნობთ სრულ სიმშვიდეს. ისეთს, სიზმარი, მოვალეობები

მექალთანეს სათამაშო 8 თავი

- ელენე იქნებ მიხვდე, რომ დამეხმარო იმედია ეგრე არ აპირებ დგომას. თუ გგონია, რომ ამაღამ წავალთ ცდები, აქ მოგვიწევს დარჩენა, ასე რომ ნება იბოძე და დამეხმარე მილაგებაში თუ რათქმაუნდა ეგრე ფეხზე მდგომი არ აპირებ ძილს. - კი ზუსტადაც ეგ მაკლია, შენთან

ჯანდაბა! ჩემი უფროსი შემიყვარდა. (თავი XV)

- არ გირჩევ პატარა ქალბატონო. - წარბ აწეული იღებს ფეხიდან ჩემს ხელს და ამჯერად მის დაძარღვულ ხელს ვგრძნობ ბარძაყზე და ვკრთები. ხელს ნელნელა ზემოთ ასრიალებს და მიჭერს.

სასრულეთი (თავი 20)

«შენ დამპირდი, რომ სიცოცხლის დასასრულამდე გეყვარებოდი», — აცხადებს შეურაცხყოფილი მხარე, თითქოს იგი მრავალდოლარიანი თამასუქი იყოს, წარდგენისთანავე რომ ამოიგება.

შუაღამის სხივები (სრულად)

დედამიწა მზის მწველ, ოქროსფერ ნათებას ეთხოვებოდა და მეწამული ფერის ცრემლებით სტიროდა ზეცა მიმავალ მანათობელ გორგალს. ფესვი გაედგა უკვე მთვარეს ზეცაში და საბრალო სახით დაჰყურებდა ქალაქს. გაქრა თუ არა მზის უკანასკნელი სხივები და ბინდმა დაიდო ბინა