უკანასკნელი ამბორი +18 (თავი 7)

"ვერ ვიტყვი, რომ ვინც სუიციდის გზას დაადგა ყველა სუსტი იყო. საკუთარი ს ყველაზე დიდი გამბედაობა სჭირდება... ერთია მისი მანიით იყო შემყრობილი და მეორე თუ რას ახორციელებ ქმედებით. სუიციდით შეპყრობილ ადამიანებს ახლო ადამიანთა დეფიციტი აღენიშნებათ...

შენი სახელით!!! /დასასრული/

აჩის თავი თავზე ჩამოვადე და თვალები დავხუჭე, რობოტებივით მჯდარი ბიჭების ყურება აღარ შემეძლო, ავთანდილიც უხმოდ იჯდა სავარძელზე და პეიზაჟებს გასცქეროდა. - ის დაბრუნდება - ჩაილაპარაკა აჩიმ - აუცილებლად დაბრუნდება, დამპირდა...

სიყვარულმა იცის (1 თავი)

ყოველ გაზაფხულს ახალი იმედებით, ახალი მიზნებით შეხვდით. იცხოვრეთ დღეს,რადგან ხვალ შეიძლება უკვე ძალიან გვიანი იყოს.

სიცრუის სადგური 8 (18+)

ახალმა ბიზნესმა იმდენად დატვირთა ლევან მდივანი, წესიერ ძილსაც ვეღარ ახერხებდა. სესხის ასაღებად ბანკში გამუდმებული სირბილი, სამსახური და პირადი ცხოვრება საკმაოდ დიდ დაძაბულობას ჰმატებდა და სტრესული დღის შემდეგ თავს მუსიკით იქცევდა.

უკანასკნელი ამბორი (სინოპსისი)

„უკანასკნელი ამბორი“ წიგნი, რომელიც გაჯერებულია რეალური მოვლენებით, წარუშლელი ისტორიებითა და დაუვიწყარი სასიყვარულო ურთიერთობებით. იგი თვალწინ გვისახავს ყველა იმ პრობლემურ თემატიკას, რაც კი დღესდღეობით საქართველოში არის დამკვიდრებული.

პატარავ შენ ღირსი ხარ ბედნიერების (დასასრული)

ჩუმად ჩავიბუტბუტე და ცრემლით სავსე თვალებით ცას ავხედე. სწრაფი ნაბიჯით დავიძრი მანქანისკენ. 5 წუთიც არ დამჭირვებია ალბათ სავაადმყოფომდე, რომ მივსულიყავი. გიჟივით მივქროდი დერეფნებში

გიჟივით შეყვარებული(თავი12)

როგორც ჩანს ლილუზე ქლოროფორმმა დიდი ხნით არ იმოქმედა.ტაძარში შემოვარდა და იმუქრებოდა თურმე მამაჩემიც გაიტაცა,მაგრამ პოლიციელებმა სააკავეს ის ,ემილიამ კი მისი აღიარება ჩაიწერა.სახლში რომ დავბრუნდით მამაჩემი და დემნას მამა ვნახეთ,მამაჩემს ყველაფერი

უკანასკნელი ამბორი +18 (თავი 6)

"- არა... ყველაფერი წარმავალი არ არის! - აბა რა არის მარადიული, თე. - ყველაფერი წარმავალია, ჩვენი ურთიერთობის გარდა. - ყველა ადამიანი ბუმერანგივით უბრუნებს მის წინ პიროვნებას ტკივილს. - შენ სხვა არ ხარ. ჩვენ ერთნი ვართ... სულ სხვა ფენომენნი. არ

ების ისტორია (თავი 3)

იმ წყეული ამბის შემდეგ კვირაზე მეტი გავიდა. ამ დროის განმავლობაში სახლში, საკუთარ თავში ჩაკეტილი ვიჯექი. შეიძლება სულელურად ჟღერდეს მაგრამ ჩემთვის მართლა დიდი სტრესი იყო.მას მერე არც ტესისთან და არც სემთან არ მქონია კონტაქტი, არც კოლეჯში დავდიოდი.

ჩვენი სიზმარი (1)

დღის ბოლოს დაქანცულს სამსახურიდან მოსული ლოგინზე რომ ჩამოჯდები და ფიქრობ ეს სამსახური შენი ოცნება იყო თუ ვალდებულებაა თავის გასატანად? და მაინც რას ვითხოვთ ცხოვრებისგან? ყველაფერს ფერადს არა? ხანდახან ბერვი ფიქრიც არაა კარგი და დაძინება მირჩევნია