სიკვდილთან შეგებების საზეიმო ჰანგები

წვიმის წყლისგან დამდგარ გუბეში ჩახტა. კაბა დაუსველდა, შავი ლაქებით შეიმოსა შიშველი წვივები და მზისგან ნაფერები მიას მარცხენა ლოყა. ჩრდილქვეშ, გრილი სიო გაებუტა, ასე ძალიან რომ ესიამოვნა მზის სხივებთან შეხვედრა. ხელები ჰაერს მოხვია და ცეკვა დაიწყო.

სიცრუის სადგური 3

ერთი კვირის შემდეგ სოფი მესხს სამსახურში აუხსნეს, რომ რესტორნის მთავარი მეწილე მუსიკალურ გაფორმებას სხვა ხედვით ანაცვლებდა და ვიდრე მისი კანდიდატურის დარჩენის საჭიროებაში არ დაარწმუნებდნენ, დროებით უნდა დამშვიდობებოდნენ.

ჯაშუში. (სრულად)

მეტი აღარ შემეძლო. მთელი ძალით შემოვხვიე ხელები და საპასუხო ჩახუტებას დაველოდე. მანაც არ დააყოვნა და ისე მიმიხუტა მთელი სხეული ამტკივდა. -შენთვისვე აჯობებს სიზმარი არ იყო. -საშინლად დაბოხებული ხმით მითხრა და მის სხეულზე ამაკრა.

გიჟივით შეყვარებული (თავი 4)

მისმა სიტყვებმა და მკვლელმა გამოხედვამ ,მთლად შემშალა ჭკუიდან და მაგრძნობინა რომ დემნასთვის არათუ რამეს, არამდე აღარაფერსაც არ ვნიშნავდი.ასე საშინლად ჩაიარა ამ დღემ,დილით კი მთელი სასტავი ერთად შეთანხმდა ,რომ სვანეთში წავიდოდით,ასეც მოხდა,მშვიდობით

ფრთხილად შეარჩიე ოცნება, რადგან შეიძლება ახდეს (თავი 9)

ელენე მდინარეზე წავა, წყალში ჩავარდება და ნოა გადაარჩენს. ელენე მშობლებს ელეპარაკება და უცნაურად იქცევა. ნოა კი ელენეს ცურვას ასწავლის მისი თხოვნით.

სიგიჟის ზღვარზე (1 თავი)

მია სახლიდან აცრემლიანებული თვალებით გამოდის და კიბეზე ჩარბის, უკან და მოსდევს და ეზოს ჭიშკართან მისულ გოგონას გზას უღობავს და უფლებას არ აძევს გარეთ გავიდეს

პაზლების ქურდი VIII /აჩრდილზე მონადირე/

- არ გიხდება, შენი ბუნებრივი თმის ფერი ბევრად ჯობია. - რამდენი ხანია რაც იცი? - სანამ მანქანაში შემტენიდი უცერემონიოდ, მაშინ მივხვდი. - როგორ? - დაგყნოსე, შენი სუნი ვიცანი.

ცხოვრება მოულოდნელობებით (ნაწილი 5)

ოთხი თვე გავიდა ამ ყველაფრის შემდეგ. კატო სამსახურში დაბრუნდა, ნუკი ბაღში, ბინაშიც ცალკე გადავიდნენ და ასე თუ ისე ეგუებოდნენ ახალ ცხოვრებას, ცდილობდა გეგასგან მიყენებული ტკივილი გადაეგორებინა და ცხოვრება გაეგრძელებინა, რთული იყო მაგრამ როგორღაც

მე შენ და ცხოვრება (თავი 10)

მეც მიყვარხარ. -ჩემი ცხოვრება, ჩემი პატარა,ყველაზე მაგარი დღეა დღეს, ჯერ შენ რომ დაიბადე, მერე ჩემთვის რომ დაიბადე,მე რომ გიპოვე და ისევ ამ დღეს რომ გამაბედნიერე.

თეოდოსია (თავი 7)

"თეოდოსია გრძნობდა, როგორ ფართოვდებოდა მის თავზე მყოფი ზეცა... როგორ უფრო და უფრო კიაფდებოდა მზის სხივებიც ერთმანეთთად ყოფნის პერიოდში. სხეული ერთიანად ეწვოდა სემის შეხებისას. ფიქრობდა... ფიქრობდა, თუ ამაზე საოცარი გრძნობა რაღა უნდა ყოფილიყო."