ჩვენ (3 თავი)

უკვე მანქანაი ჩავსხედით და სახლში მივდიოდით,ხმას არცერთი ვიღებდით,მანქანაში დაბალ ხმაზე ჩართული "back to me" არღვევდა,მე თითქოს ალექსანდრეს გულის ცემას ვუსმენდი

მეორე შანსია,პატარავ!

-მე ვერანდაზე გავალ ცოტახანს-გოგონებთან მდგარ ნინიას ჩასჩურჩულა და ნელი მიხვრა-მოხვრით დაიძრა გასასვლელისკენ.გამოვიდა თუ არა გარეთ დეკემბრის სუსხმა თავისი ქნა და ტანზე ეკლებმა დააყარეს

ჩვენ (2 თავი)

-რაღაცა უნდა გითხრა ოღონდ დამპირდი აქედან არ ადგები და ჩემი საათქმელის მერე არ წახვალ -.... -მპირდები? -გპირდები

ჩვენ

ადამიანო,შესაძლოა არ გჯეროდეს სასწაულების და დღევანდელი დღით ცხოვრობდე,თუმცა იცოდე იქ სადღაც,სამყაროს დასალიერში აუცილებლად არსებობს ის ერთადერთი,რომელიც დაგარწმუნებს,რომ ამ ქვეყნად ყველაფერი სასწაულებით,მოულოდნელობებით აღსავსეა.

შენი დაბრუნება

ნამდვილი ამბავი,ორ ადამიანზე,რომელთა ბედი ზეცაში იქნა დაწერილი წლების წინ.

დუმილის საფასური. (სრულად)

სულ მცირე დროით, სულ რაღაც ორი წლით ვიგრძენი რომ ყოველთვის შეუმჩნეველი ვიღაცამ შემამჩნია და იმ ვიღაცას ვუყვარდი. ვიღაც ჩემზე ფიქრობდა, ვიღაც მყავდა გვერდით, მაგრამ ამ სამყაროში არ აღმოჩნდა ჩემთვის ადგილი რადგან სწორედ მე აღმოვჩნდი ამ სამყაროში

სატყუარა ქარიშხლისთვის ( თავი 4 )

დილით ისევ სამზარეულოში იყო. მათი დამხმარის, ირინას, მოძრაობებს ადევნებდა თვალს. ჩაფიქრებულიყო…ფუტკრებივით ირეოდა მის თავში აზრები. ქალიც, თითქოს სპეციალურად, შემაწუხებლად ნელა ალაგებდა მაგიდას.

მერი

თუ კი მართლა ამ სამყაროში იარსებებდა სილამაზით სტატუსთა მინიჭების პრინციპი მაშინ მერი უეჭველია დედოფალი იქნებოდა. ისეთი ლამაზი იყო გინდ ცალკე აიღე მისი ნაკვთები, გინდ ერთიანად წარმოიდგინე მისი სახება.

დიდი დასასრულის, პატარა დასაწყისი (თავი 2)

თუ მკითხავთ ყველაზე რთული პროფესია რომელიაო, რაც არ უნდა მიკერძოებელად ჩამთვალოთ, გეტყვით- ექიმითქო. იყო ექიმი, ეს ყველაზე დიდი პასუხისმგებლობაა.

ნაბიჯებს შორის (სრულად) 18+

რეპეტიცია გვაქვს. რამდენიმე დღეში გალა კონცერტზე ვცეკვავთ. ყველა დღე მნიშვნელოვანია. ყველა წუთი. ყველაფერს მნიშვნელობა აქვს. ვარჯიშს, კვებას, ძილს... შეცდომის უფლება არ გვაქვს... მთელი ჯგუფი ადგილზეა მხოლოდ ის იგვიანებს. დაძაბული ველოდები, როდის