მოდული 7: ჩრდილოვანი სისტემა (1-4 თავი)

წვიმის წვეთები მარიამს სახეზე ეცემოდა. თითქოს ჰაერში სიხარულის ან სიბრაზის არავითარი საზომი არ არსებობდა. ქუჩის ბნელი შესახვევები, სადაც ხის და რკინის ღობის ჩრდილები ერთმანეთში ირეოდნენ, თითქოს პირისპირ იდგნენ მისი საშიშროების გრძნობასთან. მარიამის

ალუბლის არომატი (ნაწილი3)

მანქანა ასაფრენ ზოლთან იდგა, ჯორჯიან ეარვეისის თვითმფრინავი უკვე მზად იყო ჩასხდომისთვის.. ჩემი სუნთქვა დამძიმდა. - რაო ლიზა… ვერ გადაწყვიტე? აირჩიე ან ჩემთან ერთად წამოხვალ და ცეცხლოვან ღამეს გავატარებთ ერთად ან თვითმფრინავში ახვალ - ისე მეუბნებოდა

ჩვენი არჩევანი ( თავი 11) დასასრული

_ მე ვთქვი,არ ვარ ამ კავშირის მომხრე._ გიორგი წამით ჩერდება,დავითს უყურებს. _მივდივართ._ მეგისკენ ტრიალდება რომელსაც ფერი არ ადევს სახეზე,თომა ფეხზე დგება მამის სიტყვებზე.ანკას სახეზე რთულია რამე ამოიკითხო.

ალუბლის არომატი (ნაწილი 2)

- ურნა გახსენით! - თქვა დანიელმა მტკიცე, ცივი ტონით, ლითონის მძიმე საფარი ჭრიალით აიწია, მკვეთრი სინათლის სხივი პირდაპირ თვალებში მომხვდა, თვალები ინსტინქტურად დავხუჭე.. ნაგვის მძაფრი, დამხრჩვალი სუნი ყველგან გავრცელდა..ვიგრძენი, როგორ ჩამომაცალეს

გარდამავალი წამი ( სრულად )

-შენი ერთ-ერთი საყვარელი მწერლის სიტყვები ხომ გახსოვს.. -რომლის.. -დოჩანაშილის.. „დაწოლისას, დაძინებამდე არის ერთი, რაღაც პატარა, გარდამავალი წამი, როცა საკუთარი თავი ყველამ ვიცით“.. ჰოდა, ეს გარდამავალი წამი როდესაც დამიდგა, შენზე შეყვარებული

ალუბლის არომატი (ნაწილი 1)

ემიგრაციაში დილა არასდროს თენდება ნელა..ჩემი დღე იწყება სიბნელეში უთენია და მთავრდება მაშინ, როცა ქალაქს უკვე სძინავს. დაღლილი სხეული მხოლოდ წყლის გადავლებასს ასწრებ, თითქოს ამით ვირეცხავ არა ოფლს, არამედ დღის დაღლას და მერე უგონოდ ვვარდები საწოლში..

შემიყვარე (სრულად)

ბარბარე ბერია პატარა მეგრულ სოფელში იზრდებოდა, სადაც მისი სურვილები და შეხედულებები ოჯახისა და საზოგადოების მოლოდინებს ვერ ერგებოდა. მოულოდნელად მისი ცხოვრება თავდაყირა დგება, როცა ბიჭი, რომელსაც ძლივს იცნობს, მოიტაცებს. მაგრამ ბარბარე არ არის გოგო,

მოდული 7: ჩრდილოვანი სისტემა. (თავი 3)

ღამე მარიამის ბინაში მძიმე და მახრჩობელი გახდა. ეკრანზე მოციმციმე სახელი - გიორგი ახალაია - თითქოს ოთახიდან ჟანგბადს სრუტავდა. ბიძია გიორგი, კაცი, რომელსაც ყოველ კვირა დღეს სუფრასთან ოჯახურ ამბებს უყვებოდნენ, კაცი, რომელმაც ლუკას პირველი ფოტოაპარატი

ალქაჯის სიზმარი (სრულად)

ეიმი 17 წლის ასაკში უცნაურ სიზმრებს ხედავს, მგლებს რომლებიც თვალს არ აცილებენ და მის ყოველ მოძრაობას შორიდან აკვირდებიან, არც დამშეულებს გვანან ისინი და არც ნადირობის ხასიათზე არიან. მაგრამ ენლ-ნელა ის სიზმრებსა და რეალობას ვეღარ არჩევს და მაშინ

ჩვენი არჩევანი (თავი 10)

დავითი მათკენ ბრუნდება მომღიმარი სახით რამდენიმე წამი,შემდეგ თითქოს ელდა ეცა,სახე ეცვლება,თვალები უმუქდება.ნაბიჯს წყვეტს და ადგილზე ჩერდება. _ დავით… გიორგის მზერა დავითზე გადააქვს,მაგრამ სხვა დანარჩენის მზერა ახლა გიორგიზე არის მიმართული.