არეულები , ჩხლართულები (3)

რეფლექსურად მივეკარი , თავი გავატრიალე მანქანისკენ, სანიმ კი ღრმად შეისუნთქა სუფთა ჰაერი. -გეძახიან სანი. ამოვისისინე იმ შხვართი არსების დანახვაზე, რომელსაც ტყავის შარვალი ტყავის ქურთუკი და ბრეტელიანი მაიკა ეცვა ბაკურიანში.

ქრისტეფორეს სამფლობელოში {11 თავი}

-რა თამაშს თამაშობ?-თვალები დააწვრილა -არაფერსაც არ ვთამაშობ ქრისტეფორე-ხელი გააშვებინა -შენ მე ნუ მასწავლი ვინ როდის თამაშობს!-წარბები ზემოთ აზიდა

არეულები , ჩხლართულები (2)

-უფ, გამაჟრჟოლა, არც ისე ძალიან თბილა შენთან გიგა. ჟმოტავ მარშუტკის მძღოლივით? -გოგო, შენ რა გჭირს რა აღელვებული ხარ. თქვა და კარი მოიხურა . ღვედი გადაიჭირა სიგარეტი ამოაძვრინა და კოლოფი გადმომაწოდა

ბაიკერის ცხოვრება (სრულად)2ნაწილი

რაღაც გარკვეული პერიოდი კარგად ვითამაშე. რამდენჯერმე ლიზას მშვიდ და ამაყ თვალებს გადავაწყდი. ხელით მანიშნა ყველაფერი კარგად არისო და ამანაც უფრო შემმატა ძალა.. შესვენების დროს გასახდელში შემოვარდა

ბიჭი ყვავილების თაიგულით (1) ეძღვნება 20 ივნისის ღამეს

მე იქ ვერ დავინახე შეშინებული სახეები, მე ყველას თვალებში ცეცხლს ვხედავდი, რომელიც მალე ამოიფრქვეოდა, მე ვხედავდი გამწარებულ თვალებს, ახალგაზრდებს, რომლებიც იბრძოდნენ საქართველოსთვის და ამ თვალებში მე კიდევ

შემდეგ...(6)

ზარი შეწყდა და მაშინვე მარიამის ხმა გაისმა, ისე მიაყარა სიტყვები დემნამ ხმის ამოღებაც ვერ მოასწრო. -ვერც კი წარმოიდგენ რა გაგირკვიე, არაა ლილე დემნას ცოლი, სულ ტყუილად ეჭვიანობდი. ...ჯანდაბა, მარიამ.

ამდენი ხნის შემდეგ...

ალბათ იმიტომ რომ სხვას ვერავის ვეუბნები... უფრო სწორად არის ადამიანები ვისაც “ვერ” და არის ადამიანები ვისაც “არ” ვეუბნები. ღმერთო როგორ ამოვიდა ეს ყველაფერი ყელში...

მოდი, მაგრამ არა ! წადი !

წამში მონაგონი სტროფი წუთში აცდენილი წამი როცა ვამბობ უკვე მორჩა... მოდი, მაგრამ არა! წადი!

ბაბნიკს შეუყვარდა (თავი 22)

-ჯერ არ დამიმთავრებია.შენ ზღვარს გადააჭარბე და ამისთვის როგორც წესი ისჯებიან. თვალები დააწვრილა და ტუჩის კუთხე ჩატეხა.მია საწოლში შეწოლას აპირებდა ცალი ფეხი რომ გაუშეშდა ჰაერში და სწორედ მაგ დროს ინანა, რომ ეს გეგმა ამოიჩემა.თუმცა მისი რაღაც ნაწილი

არეულები , ჩხლართულები (1)

გაუფერულულებული თვეები, დღეები , საათები, წუთში წამები. გულის ფეთქვა და დამპალ ფილტვებში ჩასული ჰაერი, არასდროს მაწუხებდა ისე , როგორც ახლა.. სულ რაღაც 24 წელი... ნუთუ წლები ასეთი მნიშვნელოვანია? არა! უამრავი ტკივილი გროვდება,