შავი სიყვარული(სრულად)

მე მოვემზადე,საჭმელი ვჭამე და ეზოში გავედი,რათქმაუნდა ვაჩე ხუთი წუთით ადრე,მოვიდა ჩვენ ერთად წავედით,სკოლაში გზად ერთმანეთს,რაღაც ამბებს ვუყვებოდით,ხო ვაჩე ერთი კვირაა,რაც შეყვარებულს დაშორდა და ცოტა გახალისება ჭირდება,ამიტომ დღეისთვის რაღაცეები

ღვთაება ირლანდიიდან (ნაწილი3)

იმ დღეს როდესაც კელი ედვარდი ესტუმრა ნელსონების ოჯახს, ქეითმა და სოფიამ ყველა ნივთი ჩაალაგეს ჩემოდნებში.მომდევნო დღეს კი ფილიპი დილიანად გაეშურა ეტლის დასაქირავებლად.დაახლოებით დილის რვა საათი იქნებოდა როდესაც ფილიპი შინ მეეტლესთან ერთად დაბრუნდა.

უცხო (თავი 3)

-არამგონია!- ხელზე მოკიდა ხელი თორნიკემ და ნაზად აკოცა. იმ მომენტში მიხვდა,რომ გოგონა აკონტროლებდა სიტუაციასაც და მათ ურთიერთობასაც და არა თვითონ. ყოველ შეხვედრისას რაღაც ახალს პოულობდა ქალში,უფრო მეტად ეფლობოდა გრძნობებში, რომელიც მასთან

შემოდგომა

ჩემს შემოდგომას, ჩემს ოქტომბერს ,როგორ უხდები. ამ თბილ ფერებში ჩავატიე, ჩემი ცხოვრების ყველა ფურცელი. ჩემს შემოდგომას სურნელი აქვს, შენი ძვირფასო. უკვე წლებია შემოდგომა,შენით მიყვარს ხოო. ოქტომბერია ყველა თვეზე,ფერადი ჩემთვის,

"გატაცებული" (თავი 6)

გონებაში ყველაფერს კარგად ვაწყობდი. ყველაფერს, რაც შეიძლებოდა მომხდარიყო. ამჯერად, ყველაფერი უნდა გამოსულიყო. უკვე წამომედგინა, თუ როგორი გახარებული იქნებოდა ჩემი ოჯახი, როდესაც შინ დავბრუნდებოდი. მიუხედავად იმისა, რომ ვერაფერი გავარკვიე, რატომ

" შავი გრძნობების ბუდე"

" ფიქრმა მოიცვა მთელი სხეული,საგონებელში დავრჩი ეული და შენს ლოდინში უძრავად დუმდა გაგიჟებული ჩემი სხეული,"

მე

ზოგჯერ უბრალოდ ზიხარ და ფიქრობ, ფიქრობ საკუთარ ცხოვრებაზე, გავლილ გზაზე, იმაზე რა შეიძლებოდა ყოფილიყო და რა მოხდა. საკუთარ ოცნებებზე და რეალობაში დაკარგულ პატარა გოგოზე რომელიც წლების წინ ასეთი უდარდელი გეჩვენებოდა.

სულის ტკივილი დამიტოვე მარიამ.ნაწილი მეორე თავი 9.

-თუ ისევ ჩაი მომიტანე არ დავლევ,ნინი აღარ მინდა ჩაი. -უნდა დალიო,რომ ყელი დაგირბილდეს ხმა დაგიბრუნდეს და როცა მამაო საკურთხეველთან მდგარს შეგეკითხება ხარ თუ არა თანახმა ჩემი გაძლებისთვის მთელი ცხოვრება,მეც გარკვევით უნდა გავიგონო შენგან ნათქვამი

სხვისი შვილები (III)

მეორე დღეს მარტო იმიტომ გამოვიდა ოთახიდან, რომ იცოდა ასე იყო საჭირო. ნორმალური ადამიანები ასე იქცეოდნენ. ღმერთს მადლობას უხდიდა დემეტრე და ალექსანდრე არსად რომ არ ჩანდნენ. ბავშვები და ლეკვები განტვირთვის იდეალურ საშუალებად მიაჩნდა,

დაბრუნება (თავი 2)

კარიდან ორი ბიჭი შემოვიდა და ვაჩეც მათკენ გაეშურა. ერთმანეთს ჩაეხუტნენ როგორც ბიჭებმა იციან ხოლმე და შემდეგ ჩვენსკენ წამოვიდნენ. ღმერთოოო ჩემოოოო… ესს… ესს… ხომ ის სიმპატიური ბიჭიაა…. თვალები დავაჭყიტე და გავშეშდი.