უკვე ჩემი დაგარქვი ფერია (12)

-წყალი მინდა საალ -კაი ჩემთვისაც გამოიყოლე -უჰ შენ ხო არაფერში არ გამოადგები კაცს რაა -ნუ ბუზღუნებ მაცალე ძილი. -კაი ერთი. -ორი იყოს. -კაი კაი არ მაქვს შენი თავი ეხლა-სწრაფად წამოდგა და იმიდ იმედით, რომ გზად არავინ შეხვდებოდა,

უჟმური და დარტყმული ( თავი მეთორმეტე )

-როგორ ხარ ? რა გჭირს ? რამე გინდა ? თავი გტკივა ? ცუდად ხარ ? ... - კითხვების კორიანტელი მომაყარა და თავზე ფერება დამიწყო . -კარგად ვარ, უბრალოდ შხაპის მიღება მინდა . - ჩავიბურტყუნე და ის , ის იყო უნდა ამდგარიყავი რომ ვიგრძენი ალექსანდრეს ტორები

საბედისწერო შეხვედრა

ჩვეულებრივ ყოველთვის კარგ ხასიათზე ვარ ხოლმე , ყველაზე ცუდ სიტუაციაშიც კი ვცდილობ შევინარჩუნო სიმშვიდე და ყველაფერს პოზიტიურად შევხედო ... ბავშვობიდან დამჩემდა ასე, არასროს მომწონდა როცა სხვებს შეეძლოთ ჩემი სისუტეების დანახვა. როცა ვიზრდებით კიდევ

შენ არ ხარ ჩემი და! მე შენ მიყვარხარ! (11 თავი)

სახლში შევდივართ. მისაღებში ჩვენი მშობლების წინ ჩვენგან ზურგს უკან ვიღაც გოგო ზის. ის ბრუნდება. ატირებული ლიკა სანდროს უყურებს. მის დანახვაზე ვერც მე ვიკავებ ცრემლებს -ყოჩაღ სანდრო. -მხოლოდ ამას ვამბობ და ჩემი ოთახისკენ მივდივარ. -სად მიდიხარ?

სხვაა სიყვარული...სულ სხვა

წვიმის წვეთებად გადამდნარა ყველა კლავიში და როიალზე წვიმა უკრავს კოკისპირულად... ვუყურებ...ვუცდი დო..."რე,მი,ფა"-ს როდის დაიხსნის! გარდაიცვალა ბოლო ნოტი შემოწირულა...

ბედნიერი ვარ! (სრულად)

მირბის და იღიმის, მთელი სახე უღიმის. მარცხენა ხელში ყვავილები უჭირავს, მარჯვენაში პატარა ყუთი და მთელი ძალით უჭერდა ხელს. ძლივს მიაღწია დანიშნულების ადგილამდე და ირგვლივ მიმოიხედა. ვერაფერი შეამჩნია. მომღიმარი სახე დაუსერიოზულდა და თვალებში სევდა

ჩვენი აუხდენელი ოცნებები

მოთხრობის წერა დავიწყე ოცნებით. ოცნებით რომელიც სიყვარულმა გამოიწვიე. ჩემი მისდამი სიყვარულის ბრალია ის რომ ამ წინადადებებმა აი ეს შექმნეს. ალბათ გქონიათ შეგრძნება იმასა რომ არ გაკმაყოფილებთ რეალობა, ამ რეალობის სიუჟეტი და მოქმედებათა

მსოფლიო სხვა თვალით (თავი მესამე)

მსოფლიო სხვა თვალით ჩემი პირველი სათავგადასავლო მოთხრობაა , თქვენ პატივად გხვდათ იმოგზაუროთ უბრალო სახანძროს უფროს ნიკ ჯოუნსთან ერთად რომლის თვალწინ მსოფლიო შეიცვლება ერთი ვირუსის გავრცელებით, ნიკი იწყებს დღიურის წერას და თქვენც თან მოსდევთ მის

წავიდა

აჩქარებული გულისცემა და გამძაფრებულად სისხლი ჩქეფს მასში მახსოვს ის ღამე დედამ მაკოცა და გაიხურა კარები მარტში წავიდა,მოსწყდა მშობლიურ მიწას ,დატოვა თავის პატარა,სახლში

მესამყაროები

როცა სამყაროს გირჩევნია ის, როცა ხედავ მის თვალებს და შენში იღვიძებს მისი პიროვნება, როცა იცი რომ გიყვარს და მის გამო თავს გასწირავ, როცა ეხები და ტანში ჟრუანტელი გივლის, როცა ხვდები თუ რა უმწეოა შენს მკლავებში, როცა გრძნობ როგორ უცემს გული....