მარ-სელი (2)

ექიმი მელისა რომელიც 17 მოზარდთან ერთად ხომალდზე იყო ნერვიულად ათამაშებდა თითებს და თვალებს აქეთ იქეთ აცეცებდა, ყველას სახედან შიშს კითხულობდა თუმცა ხმას მაინც არავინ იღებდა. ახლა მათ გამხნევება სჭირდებოდათ მაგრამ არ იცოდა ეს როგორ უნდა გაეკეთებინა

ბიჭი ( სრულად)

უკვე თითქმის ორი კვირაა, მე მას ვხედავ. ერთსა და იმავე ადგილას დგას თავჩაღუნული. თავზე კაპიუშონი აქვს წამოფარებული, შიგნიდან შავი, გაბურძგნული თმები უჩანს, ხელები ჯინსებში აქვს ჩაყოფილი და ვიღაცას თუ რაღაცას ელოდება. ზოგჯერ სიგარეტს მოუკიდებს,

ორში ერთი 16

ლუკ გაიღვიძე..... - დავუყვირე და თავზე დავადექი. ხმას არ მცემს -ლუკ.... - შევანჯღრიე, ისევ არაფერი -კარგი, შენ მაიძულე - თავი დანანებით გავაქნიე და ბორუტულად გავიღიმე. წასვლა დავაპირე, მაგრამ უცბად მკლავზე ძლიერი ხელი ვიგრძენი, დამქაჩა და წამებში

წვიმაში გარეთ 25 თავი

წინააღმდეგობის მიუხედავად თითქმის საათი ეხუტებოდა უნიტაზს. -საშინელი ფერი გაქ ან.ექიმთან წავიდეთ რა. -არა არ მინდა მომწამლა რამემ ალბათ.წადი შენ შეხვედრაზე არ დააგვიანო. -მარტო ვერ დაგტოვებ,ლუკაც ჩემთან ერთად მოდის. -დედას დავურეკავ არ ინერვიულო.

მექალთანე თუ მესაკუთრე....2

-ანი მომისმინე რა?.... -ლევან რაგინდა რაუნდა მითხრა? -არგათიშო გთხოვ...შენ ცუდად გაიგე ...ეს ყველაფერი...იცი..მე... -რა შენ ლევან?რა? შენ.. ჩემი თვალით დავინახე...იმ ბაიკერ გოგოს რომკოცნიდი, რაღაუნდა ამიხსნა? შემეშვი რა.! ტელეფონი გავთიშე,და სახლში

მთვარის ბნელი მხარე - III თავი

სჭირდება კი მას ასეთი თოჯინა, როგორიც მე ვარ? თოჯინა, რომელსაც შეუძლია მხოლოდ ღიმილი და იმ ფრაზების წარმოთქმა, რისი ალგორითმიც ჩადეს მასში შემქმნელებმა? და რაც ყველაზე მთავარი და მტკივნეულია, ამ თოჯინას ახსოვს, რომ ის ოდესღაც იყო ადამიანი.

ნუთუ ეს ჩემი ცხოვრებაა? (2)

ანანომ და ნინიმ(ჩემი კლასელი რომელსაც ვერვიტან) ნერვები მომიშალეს -ვაიმე მარიამ შენმა ნამდვილმა მამამ დაგივიწყა არჭირდებოდი და გადაგაგდო როგორც ნაგავი(ანანო)

მინდა ანგელოზი ვიყო 2

ამ 17 წლის ბიჭს კი ისეთი ძალა აღმოაჩნდა, რომ ვერავინ შეძლო მისი შეკავება, დემე პირდაპირ მიეჭრა მანქანის მძღოლს და რამდენჯერმე დაარტყა მუშტი,შემდეგ კი, როცა ძლივს მოაშორეს, პირდაპირ სადარბაზოში შეიჭრა და სახლში ამოვიდა...ვერც კი ავუხსნი მათ თუ როგორ

წავიდეთ !

წავიდეთ, ავუყვეთ გრძნობების ხეობებს! გადავდგათ ნაბიჯი - განვუდგეთ უსისხლო მკვლელობებს! წავიდეთ - გველიან ტიტველი ვერხვები, ჩვენ ავაყვავილოთ ტუჩების მხურვალე შეხებით! წავიდეთ! ღრუბლებზე ავიდეთ ფერებით! ვამღეროთ ჩიტები მხურვალე, მაჟორულ ბგერებით!

რთულია კიდევ ენდო 1

სანდრო ლამის გაგიჟდა,არა იმის გამო რომ იქ ყოფნა მოუწევდა,არამედ იმიტომ რომ არ იცოდა ის გოგო როგორ იყო,რა მდგომარეობაში იყო ახლა.მის ადვოკატს დაურეკა და ისიც სასწრაფოდ მივიდა განყოფილებაში.მიუხედავად იმისა რომ ალექსანდრე საკმაოდ გავლენიანი