უსათაურო(ჯერ - ჯერობით)1 თავი

თვალები გავახილე, და ოთახში ჩამოკიდებულ საათს გავხედე, 6 საათი დაიწყო. ავდექი და ფეხშიშველა სამზარეულოში გავედი, ჩაიდანში წყალი ჩავასხი, და დაველოდე ადუღებას. ფანჯარასთან ვიჯექი და ვაბოლებდი ტელეფონმა რომ დარეკა, ქეთო იყო.

გაყიდული ღირსება (თავი 13)

ჩემი გულის ბაგაბუგს ისე ვგრძნობდი,მეგონა მისი გახშირებული ძგერის ხმა მთელ ქალაქს ესმოდა. ავნერვიულდი, ყველა სიკეთესთან ერთდ ზემდეტად ახლოს იყო ჩემთან

შენს გვერდით

შენ რომ ჩაიარე ვითარც შენელებული კადრი სუნთქვა შემეკრო კინაღამ ავყირავდი გამახსენდა პირველ ნაბიჯს როგორ ვდგამდი გავიფიქრე, “უჰ რა მაგრად დი”

ცასა და მიწას შორის ( 9 )

- მართლა გგონიათ რომ ჩემგან გაქცევას შეძლებთ, -არაბუნებრივად ცივი და უცნაურად სასიამოვნო ხმა ჰქონდა, რატომღაც გავიფიქრე რომ ასეთი სასიამოვნო ხმის პატრონს ჩვენთვის არაფრის დაშავება არ შეეძლო...

ტკივილი რომელიც გვასახიჩრებს.! (9-10-11თავი)

- არ გამოგდის ხო?- ჩვეული ირონიით დაბრუნებულია წერეთლის გონებაში.-რაც არ უნდა მოინდომო არ გამოდის.! ისევ გტკივა,გგონია რომ ტკივილი გააქრე , ფიქრობ რომ გადარჩი მაგრამ არც ტკივილი გამქრალა და არც შენ გადარჩენილხარ. -მასთანაც სიბრალულის ნოტებია

დუმილის საფარქვეშ

რა დუმილია ასეთი მჭექი, რომ ჩამოქცევას აპირებს ჭერი. სათქმელი ალბათ დაგროვდა ბევრი, ვიღაცაც დარდის გამხელას ელის...

სვანის სვანი (თავი 6)

- რისი ბიჭოო რა დამიძახე? -ა ვ ტ ო ს ტ ო პ ი ს თქო. დაუმარცვლა და კარი გააღო

"არნახული"

შემინულ კარზე ისე მოუთმენლად და ძლიერად ვაკაკუნებდი,ერთი სული მქონდა,დროზე გაღებულიყო და მეხარებინა ჩემი დიადი იდეა,რომლის განხორციელებაშიც დახმარება მჭირდებოდა..

ფიქრებით დიალოგი თავი 20

ამოიგმინა ალექსანდრემ, უცებ ამიკრო მოხვეული ხელები საჯდომზე ძლიერად ჩამავლო და მაგიდაზე შემომსვა, - დროზე გადაადგავ ფეხს?! საქმეს ლოდინი არ უყვარს!

ყეყეჩების ბაღი (ეპიზოდი 04)

მე საკუთარმა მამამ გამაუპატიურა. საკუთარ თავს ყოველ ღამე ვეკითხები - რატომ? ამის შემდეგ, სად არის ღმერთი?