და მაინც...

ჩემს გრძნობებს შენამდი ვერ აღწერს კალამი...

წამით გამოფხიზლებული

ვოცნებობდი წამზე როცა,საკეტს თუ ვერასდროს, ფილტვებს ოკეანით გავივსებდი და შენით გაჯერებული ვიცოცხლებდი დარჩენილი რამდენიმე წამი…ამაზე ოცნებისას ჟანგბადის თითო ჩასუნთქული მოლეკულაც კი ტკივილის მაყენებდა. მე არც ოკეანესთან ვყოფილვარ და არც შენი

შიში პატივისცემა და სიყვარული {ნაწილი 2/20}

-აი რა მაკლდა! -რა ვარ გოგო მე?.. -ჩემი ბიჭი ხარ.

სულის მეგობარი

-ისევ უყვარხართ? -რა თქმა უნდა. -მე მჯერა, რომ ცხოვრებაში ყველა ადამიანი ვიღაცისთვის იბადება, სწორედ, ასეთი ადამიანი ვიპოვე, თუმცა ჩვენ ერთად აღარ ვართ.

ფერია

ამ ცხოვრებაში ერთია დ ეს იცოდე ღმერთია ტყეში ლამაზად მღერიან

უმანკო ფერებიც ხუნდება ( თავი 9 ) დასასრული

- შენ გყარაულობ? - მე? რატომ? - რომ არ სად წახვიდე. - სად უნდა წავიდე?

სულის კივილი

და ისე ჟღერდა სახელი შენი, ვით სულთამობრძავს აღმოხდა ლოცვა...

მეზობლის ბიჭი(თავი 6)

არ შემიძლია გაკოცო,მაგიჟებ და თავს ვერ ვაპატიებ,რამე რომ გავაფუჭო,როცა მარტო ვიქნებით თავი შორს დაიჭირე ჩემგან თორემ შეიძლება გავგიჟდე ისე მინდა შენი სხეულის თითოეული ნაწილის შეგრძნება. ამ სიტყვებს ისე ამბობდა ვერც

სიყვარულის ინსტინქტი (7 ნაწილი)

ამბობენ:დრო ყველაფრის მკურნალიო,მე კი ვიტყოდი:ვისთვის როგორ!ვიღაცისთვის ყველაზე დიდი სასჯელია,ვიღაცისთვის კი მართლაც მალამო.ამ ისტორიის გმირებისთვის კი საწამლავიც იყო და ელექც.ყველა თავისებურად უმკლავდებოდა დარდს,ყველამ გააგრძელა ცხოვრება

say you love me {Part 3}

-გეყოფა უკვე!მართლა ვერაფერს ხვდები?!(მე) -რას ვერ ვხვდები?-მე სახლისკებ დავიწყე სწრაფი ნაბიჟების გადადგმა -რას ვერ ვხვდები ვიი?მიპასუხეე! მიყვიროდა უკნიდან დემეტრე.