დუმილი

ყოველთვის იცოდა,რომ ეს დღე ოდესმე დადგებოდა,ამიტომ არ გაჰკვირვებია,არც სასო წარკვეთია.ეჩვენებოდა,თითქოს აპათია ძვლებში გასჯდომოდა და ნელ-ნელა უწამლავდა სისხლს,მაგრამ მოუწევდა,დაემარცხებინა,საკუთარ თავში ეპოვა ამის ძალა,ცხოვრება გაეგრძელებინა.ბოლოს

ხელი არ გამიშვა {4}

_ჩემი ფანტაზიის მაქსიმალური დიაპაზონი იცი სადამდე მიდიოდა ? შენ აქ შემოდიოდი,ხელს ჩამკიდებდი და ტუჩთან ახლოს მაკოცებდი. ამ დროს ფანჯრიდან გამოჩნდებოდა მზის ჩასვლა და მთვარის ამოსვლა _ თითებზე მართლაც ეხებოდა კაცის თბილი მტევანი

გაყიდული ღირსება (10 თავი)

ნელ-ნელა კი ყველა ირინეს დამალული ფაქტი სააშკარაოზე გამოდიოდა.

ხელი არ გამიშვა {3}

-მე კი ვერსად ვრჩები დიდი ხნით , მივდივარ და უკან ვბრუნდები -ალექსანდრეს უბრუნდებოდი , მე კი შენ გაგირბოდი ... თქვენ ერთად . ოდესმე მივხვდები მასთან რა გაკავშირებდა ? -იმაზე მეტი ვიდრე სიყვარულის დროს გაკავშირებთ ჩვეულებრივ მოკვდავებს !

ქარაფს შემომდგარი

სისხლი კაპილარებს მძლავრად ეხეთქება, თითქოს აზვირთებულ ტალღებს ეჯიბრება, სული არ მშვიდდება, ფიქრებს ეჭიდება, წარსულ დღეთა ჯაჭვი სიზმრად მევლინება...

ცხელი თოვლი (სრულად)

ქალის შავ,გრძელ,მაგრამ ყველანაირად ჩახსნილ კაბაში იმდენად მიმზიდველი იყო მისი სხეული. მისი გრძელი ფეხები,რომ...რომ. ნიკოს თეთრი კანი,თეთრი შარვალი და სანახევროდ ჩახსნილი,თეთრი პერანგი, საიდანაც მოჩანდა ლურჯი ვენებით მორთული თეთრი კანი და მასზე

ფიქრებით დიალოგი თავი 15

- ვინ მოკალი? დავუსვი კითხვა და მისკენ შევტრიალდი - ტ*აკი დააყენე გოგო, შემომაკვდა, - ნეტა შენც შემოაკვდე ვინმეს

წვიმდა

წვიმდა და თქეშად მოსცვიოდა ღრუბლებს ცრემლები, დაჰქროდა ქარი, შლეგი, თუმცა მიუსაფარი და შესჩიოდა ზეცას უხმოდ, უტყვი ვედრებით, სხვაგან ეძებნა მისთა ცრემლთა თავშესაფარი...

ხელი არ გამიშვა{2}

ჟურნალს სანამ იხილავდა დიდი დრო გავიდა, საკუთარი ფოტოც პირველად მაშინ ნახა ,როდესაც ყველაფერი დასრულებულად მიიჩნია . ხელებჩამოშვებული , ცარიელი იდგა და გაჩნდა დუდას მიერ შექმნილი ფოტოებით მონათხრობი ამბავი. იქამდე ბევრი რამ მოხდა, იმდენი რომ

ბროწეულები

-რა გააკეთა დრომ? -შეგვცვალა. -და...როგორ მოახერხა? -დადუ, როგორია ბროწეული?-ცას ახედა მოხუცმა.