ნაცნობი (დასასრული)

მე მჯერა მოულოდნელი ბედნიერების. არ შეიძლება, ყველაფერს ბრძოლა ჭირდებოდეს, რაღაც თავისითაც მოდის, თუკი ღირსი ხარ. ერთხელაც მიხვდები, რომ ყველაფერი დამთავრდა. და ეს იქნება დასაწყისი.

ევა სიცოცხლის მომტანი? მგონი პირიქით (2)

ახლა კი ვზივარ სრულიად მარტო ამ ოთხ თეთრ კედელში მოქცეული, სადაც ამ სველი ფურცლებისა და კალმების მეტი არაფერია... საჭმელი? ან წყალი? არა მე აქ ვაპირებ დავემშვიდობო სიცოცხლეს ამიტომ არაფერი არ მჭირდება მეტი... ჩემივე ცრემლებში თუ არ ჩავიხრჩობი

შავი თილისმა (ნაწილი პირველი)

-გთხოვ, მე... არ მინდა... დაჩი, საართველოში რომ დავბრუნდები არაფერი შეიცვლება. მე არ გამიკეთებია ეს არჩევანი. ხომ იცი მატერიალისტი არასდროს ვყოფილვარ და ალექსის თავს არ ვანაცვალები საზღვარგარეთის სწავლაზე. უბრალოდ ის შემიყვარდა, მას კი არა. ესეც

ვამპირის ირონია 13

-(ანნა) დღეს მინდა 5-საათზე დამიანის სახლში მოხვიდეთ და ვივახშმოთ.დამაინტრიგებლად დააბრიალა თვალები -(ლიდია) კარგი სამოვნებით.მგონი საუკუნე გავიდე მას მერე რაც ერთად არ გვივახშმია. -(ელისონი) შეიძლება დღეს მეგობარ ბიჭთან ერთად მოვიდე? გოგონა პატარა

აუცილებელი შემთხვევითობა {1}

4 საათია სტამბულის ქუჩებში უაზროდ დაძრწის,ღმერთო რა ცუდი იდეა იყო უცხო ქალაქში მარტო ჩამოსვლა? თან მის ორიენტაციის „ნიჭსაც“ თუ გავითვალისწინებთ,ალბათ ახლა სულ სხვა მხარეს დადის თვითონ და მისი სასტუმრო სულ სხვა მხარესაა. რამდენიმე თურქს ეცადა რომ

მარტოსული

წვიმის წვეთები და ისევ ქუჩა,რომელიც,როგორც ყოველთვის ხალხით არის სავსე,ახლაც საშინლად წვიმს და ყველა ცდილობს,ამ განრისხებულ ამინდს,რომელიც თითქოს გვემუქრება...მე კი,ისევ ისე ვდგავარ შუა ქუჩაში და მათ სახეებს ვაკვირდები,რომლებზეც ტკივილი და

დასასრულის დასაწყისი (I თავი)

ნინიმ ბარგი მანქანაში ჩადო და საბარგული დახურა. ესეც ასე , ცხოვრება მშვენიერია, გამოცდები წარმატებით ჩააბარა და დროა ამ ყველაფრისგან დაღლილმა კარგი არდადეგები მოიწყოს , ამისთვის კი მან თავისი ბიძაშვილის აგარაკზე შეაჩერა არჩევანი. მართალია იქ წასვლის

გარყვნილი თინეიჯერი 1

დავიწყოთ.... მოკლედ ბევრი სისულელე და ბოდიალი არ გვინდა, ევა მქვია. 16 წლის ვარ... არც თუ ისე ცუდი ტიპი, მოკლე შავი აჩეხილი თმით, დიდი მოყვანილი ტუჩებით, და ცისფერი თვალებით. ღაწვებზე ცოტა ჭორფლიც მაქვს. ვერ ვიტყვი რომ ლამაზი ვარ, მაგრამ

ფრთაშესხმული ანგელოზი - 7

რა იმედბს ვაძლევ თავს ? ... ცხოვრება ასეთია ... ასეთია ზუსთად ასეთია ... ჯერ ბედნიერებას მოგანიჭებს ... მერე უბედურებას ... ყველა ბედნიერ წამს უკან უბედური წამები და ჯერ არ განცდილი ...

ჯარის ქალი (3)

-არვიცი რა მემართება სამი დღეა გიცნობ და უკვე ჩემ თავს ვეღარ ვაკონტროლებ. რა გინდა? -მე? რამინდა? -არ ვიცი ჩემს სხეულში ხარ მარცხენა მხარეს მკერდთან და ვერ გიშორებ, მინდა წახვიდე, თან სასწრაფოდ. -ვერ ეღირსები მაგას. -თითის აწევით უთხრა ბელამ.