,,ანგელოზის ქმედება"- გასული წლის ნაწერებიდან.

სარეცხს ფენდა ანათებთა  აივნიდან მთელს ეზოს. ქალი აფრის შესადარი  ალმასივით ბრჭყვიალა. იხრებოდა აქეთ იქით კოხტად ნელა საქმობდა . ნამსხმანს რაცხამ დამბურძგლა და ოხრად გამაჟრიალა.

*** III

ყოველ დღე შენი დანახვა მიწევს , მიწევს ვუყურო შენს ლამაზ სახეს, გულს ვერ ვუბრძანე ის შენკენ იწევს, ჩემმა გრძნობებმა სხვა ვერვინ ნახეს.

ლაე (ნაწილი II - ჩამქრალი ჩირაღდანი)

ახლა მხოლოდ ლაეს ხედავდა. მხოლოდ ლაესი ესმოდა. მხოლოდ ლაეს გრძნობდა. და ყველაფერი ერთი მეორეზე მიყოლებით სრულიად პირველად ხდებოდა. ყველა ემოცია ერთი-მეორეზე გადაბმით რასაც ნოა ლაეს სჩუქნიდა, გოგონასთვის პირველი იყო, როგორც ის შეგრძნება ნოას ხარივით

სიყვარული გრძნობების გარეშე (IIნაწილი) 10 თავი

ირაკლიმ სევდიანად გაუღიმა შვილს და ღვინის თითქმის დაცლილი ბოთლი მოიყუდა -მამა გთხოვ-შეეხვეწა ანი

სიკვდილის ჰიმნი

- რას აკეთებს? მგონი სულ გაგიჟდა, შუა ცენტრში დგას და მარტო ცეკვავს. - ნუთუ მართალია? ტყუილად არ თქმულა, მხატვრები მართლაც გიჟები არიან !!! ......საინტერესო ის არის ნუთუ ამ სიყვარულით სავსე წყვილს ვერავინ ამჩნევს, ან იქნებ მხოლოდ ერთს! გიჟივით

ცხოვრების შანსი (მეშვიდე თავი )

კმაყოფილმა გაიღიმა და მოწრიპინე აპარატის გახედა სადაც აჩქარებული გულის ცემა თანდათან მშვიდდებოდა.მკრთალი ლოყები ოდნავ აუწითლდა .მაგრამ ესიამოვნა ამ სიტყვების გაგება მისგან.

ბზარი აბჯარში ( 5 )

- შემთხვევით ხომ არ იფიქრე რომ ყველაფერი შეგრჩებოდათ? -ჩამესმა ირონიული ხმა, შევტრიალდი და უკვე ნაცნობ ჭროღა თვალებს შევეფეთე, მერე რაც დავინახე ჩემსკენ მთელი ძალით მოქნეული მუშტი იყო და ტკივილმა გონება დამაკარგვინა...

*** II

თავ აწეული დავდივარ მუდამ, თავ ჩაქინდრული გამოვიარე, შენთან გრძნობებში მიმტყუნა ღუზამ, დღევანდელიდან გამომდინარე.

სიცრუე რომელიც არ ვიცოდი 06

ახლაღა შემათვალიერა და ნერწყვი მძიმედ გადაყლაპა. -არა საოცრად გამოიყურები, ძალიან მიმზიდველი ხარ მაგ კაბაში. -ოხ მადლობა. ხშირად ხომ არ ჩავიცვა? -რატომაც არა. კარგი ტანი გაქ და გიხდება მოკლე რაღაცეები.

ბზარი აბჯარში ( 4 )

- ყოფნა?.. არ ყოფნა?.. საკითხავი აი ეს არის. -ჩავილაპარაკე და როცა რატომღაც გამეღიმა, უნებურად ვიფიქრე ხომ არ შევიშალეთქო, არასდროს არცერთ სიტუაციას არ მოხდომია ასე ეს სიტყვები, ჯანდაბა, როგორ მჭირდებოდა ახლა წყნარად და მშვიდად დაფიქრება, ჩემი