არ დაუშვა, რომ ერთ მახინჯ დღეს 'გადამიყვარდე'

მერე ვიცი რომ ვერ მიპოვნი ისე დამკარგავ, განაცრისფრებას ვერ ავიტან თუნდაც მიყვარდე. მოგენატრები დაიცადე... შენ ჯერ სადა ხარ, არ დაუშვა რომ ერთ მახინჯ დღეს 'გადამიყვარდე' .

სიყვარული გრძნობების გარეშე 33 თავი

ირაკლი ნელა მიუახლოვდა მთელი სხეულით აკანკალებულ ცოლს, ნიკაპზე ხელი მოჰკიდა და თავი ააწევინა ქეთიმ ცრემლიანი თვალებით ახედა თავზე წამომდგარ ქმარს

თქვენი გადახდილია (სრულად)

სორას აღარ ახსოვდა დრო რომ მის საწინააღმდეგოდ აწყობდა ვერაგ ამბოხებას. მაშინვე შუბლიდან ნიკაპამდე გადაეკრა მომაკვდავი განწყობა მხიარულებისა, რომლის ბოლო ამოსუნთქვა - ხრინწიანი და უცაბედი - მაშინ გაიგონა, როცა ისევ შეეკედლა მის ცნობიერებას დანაშაულის

harry wolf /1/

ჩემი დიდი ბებია ალქაჯი იყო, ისეთი არა ადამიანის სულის ერთი სხეულიდან მეორეში გადასახლება რომ შესძლებოდა თუმცა ვირთხების უზარმაზარ ქვაბში მოთავსებით და ათასი ფერის სითხეში ამოვლებით უსახურ ადამიანებს მშვენიერ პირისახეს ჩუქნიდა, განთქმული იყო თავისი

კითხვა

იქნებ, სხვა გზა სულაც არ არსებობს? იქნებ, ის ახალი ფურცელი, საიდანაც იწყებენ ახალ ცხოვრებას, იგივე ხისგან გადამუშავებულია და ძველი ცხოვრების ახლებურად ამონთხევის საშუალებას გაძლევს?

დაველოდები... დაბრუნდება...

ერთი ლამაზი დღე მაჩუქა... მის გვერდით ჩემი ის ცხოვრება რომელიც მხოლოდ დარდი იყო დავივიწყე... ბედნერი ცამდე ბედნიერი ვიყავი... მეგონა მხოლოდ ჩვენ ორი ვიყავით და მთელი პრობლემები გაქრა.. რა ვიცოდი ისიც პრობლემად თუ გადაიქცევოდა... ახლა მენატრება

ნაკრების გული (თავი 13)

- ნაკრებიიიი! - თქვენ სულ გაააფრინეთ? ამხელა კაცები ხართ! უტვინოები ესენი, აღუ გუგა! - ნერვებმოშლი კვაშილავა, წამში იხდის სველ მაისურს და თმაზე ისვამს ხელს.

სათაურის გარეშე 15

ოჰო, როგორი ცბიერი ყოფილა ქალბატონი ელიზაბეტიო მითხრა მან და დაამატა, რომ ნამდვილად ლამაზი და მშვენირი ქალბატონია და ნამდვილად არ ვიტყოდი მასთან ურთიერთობაზე უარსო.

ერთი ნახვით სიყვარული?! IV თავი

-კიდევ ერთხელ არაფრის.-მითხრა და გატრიალდა.მეც მოვტრიალდი როდესაც დამიძახა.-თაია.-მეც მაშინვე შევბრუნდი. ის სწრაფად მოვიდა ჩემთან და ახლოს დადგა.-თუ რამე დაგჭირდეს დამირეკე.-მიჩურჩულა და უფრო ახლოს დამიდგა.

ჩემოდანში ჩალაგებული ცხოვრება

აეროპორტში ორი დიდი ჩემოდნით ვდგავარ. ფრენამდე ორი საათია... ვფიქრობ ჯერ კიდევ არ არის გვიან წასვლა გადავიფიქრო... იქნებ არასწორად ვიქცევი... ირგვლივ ვიხედები, სახეები იცვლებიან, სკამზე ვიკავებ ადგილს და ფიქრებს საშუალებას ვაძლევ იბობოქრონ ჩემს