ჩემთვის ელა, ჩემთვის იცეკვე...

ცეკვავდა თავდავიწყებით, კანი ეწვევადა, სისხლი უდუღდა, ტუჩები მისი მხურვალე ბაგეების შეხებას ითხოვდა, ოღონ ახლა ეს მომხდარიყო და ჯანდაბაში გაისტუმრებდა ყველას და ყველაფეს.

შემიყვარებ! 22 თავი

გაღიზიანებული თორნიკე დიდხანს უყურებდა თვალებში სახე ალეწილ გოგონას, რომელიც განზრახ, ჯიუტად უფროდაუფრო უახლოვდებოდა მის სახეს

უმისამართო წერილი

ტრადიციულად, 7 მარტია, მე კი ისევ წერილს ვწერ შენთვის, უმისამართო წერილს, მერამდენე წერილია უკვე ხელის თითები აღარ მყოფნის, იმდენი წელი გავიდა...

სტიმელა (სრულად)

ოთხ კედელში გამომწყვდეულ მართკუთხა საწოლზე სახეარეული,ძონძით მოსილი,უსულოდ ვდევარ და, კანზე ამოცოცებულ მარტოობას მკლავებს ვხვევ.

დრო ყველაფრის მკურნალია

დრო ყველაფრის მკურნალია, ოღონდ ჩემი არა. საოცარი უნარია დარდი წარა-მარა.

შემიყვარებ! 21 თავი

ალექსანდრე თვალს ვერ წყვეტდა მარიანას, რომელიც თეთრ საქორწილო კაბაში გამოწყობილი ბრწყინავდა, მაგრამ მისი თვალები, იმდენად ცარიელი იყო

შორს სიყვარულისგან

არასდროს მიგრძვნია. არადროს ამჩქარებია გული. არადროს გამიღმია თვალებით.

ვნების სურნელი #6

მათ თვალებში სიყვარულს ვერ ვხედავდი. მხოლოდ ვნება, თუმცა ეს ვნება იმდენად ძლიერი იყო თავადაც შეიძლებოდა სიყვარულში არეოდათ. მაგრამ ეს წყვილი საკმაოდ ჭკვინი იყო საკმაოდ დიდი გამოცდილებით და ორივემ კარგად იცოდა საზღვარი ვნებასა და სიყვარულს შორის.

ფშაური კაფია [თავი 8]

იისფერად ირიჟრაჟა ფშავში. მთების კალთებიდან ღამეული ნისლი აიკრიფა და შეყვარებულთა სახეებზე მზემ ათინათი ააციალა. შეიშმუშნა ლექსო, ძვლივს აამოძრავა დაბუჟებული მარცხენა. გულზე ეწვინა გოგო, მიხვდა, აივანზე ჩასძინებოდათ.

მემკვიდრეობითი ცოდვა (თავი 13)

სასვენი ნიშნები ყოველთვის მძულდა.იმიტომ არა, რომ მათი ადგილი არ ვიცოდი. მძულდა, რადგან მაიძულებდნენ იქ გავჩერებულიყავი, სადაც არ მინდოდა. აზრს იქ ამთავრებდნენ, სადაც გაგრძელება მწყუროდა.