ჯანდაბა! ჩემი უფროსი შემიყვარდა. (თავი XII)

- შარში ხარ ელისაბედ. ჯანდაბა! - ვამბობ ჩურჩულით,ტელეფონს ვიღებ და საყვარელ ნომერზე ვრეკავ. - გისმენთ. - ისმის მისი ძილისგან დაბოხებული ხმა და ტანზე ეკლები მაყრის.

ჩვენ და საზამთრო (სრულად)

-რას აკეთებდი ეს დღეები?-ვკითხე და სებეს თავზე მივეფერე. -ბიჭებთან ერთად ვერთობოდი.-ჩაახველა. სინამდვილეში ძალიან კარგად ვიცოდი რასაც აკეთებდა ეს დღეები და ვისთან ერთადაც. Წამით არაფერი მითქვამს, მერე გავხედე, დაძაბული იჯდა და სწრაფად მართავდა

ვინ თქვა

ვინ თქვა, რომ ქარი სისულელეა და წვიმა მხოლოდ ქოლგებს ასველებს... ირგვლივ მზე არის თუ სიბნელეა, თავისი გზა აქვთ არსადწამსვლელებს,

წვიმის რექვიემი

ისევ წვიმის წვეთის ხმაა ფანჯარაზე, ზეცა მოღუშული მიმოაფრქვევს სევდას თითქოს რექვიემი ისმის დაბალ ხმაზე, ცაზე მცირე ნათელს ღამე შავად ღებავს

როგორ დავაღწიოთ პრობლემებს თავი?~ სალოს გამოწვევა~ დღე 3

როდესაც ადამიანი თავს კომფორტულად გრძნობს ეს დიდი სიამოვნებაა,დააღწიო თავი ყველანაირ ნეგატივს და მხოლოდ კარგზე იფიქრო ცოტა რთულია მაგრამ არცისე შეუძლებელი.

..............

როგორ მოქმედებს ეს გარემო და ეს კაცები სკოლის მოსწავლე გოგონებს რომ თვალს აყოლებენ...

გაყიდული ღირსება (22 თავი)

რეზი მარიამის ტუჩებს მოწყდა და ამღვრეული თვალებით ჩააცქერდა თაფლისფერ სფეროებში, გოგონამ ვერ გაუძლო მის დაჟინებულ მზერას და თვალი აარიდა

არასდროს მისცე საკუთარ თავს დანებების უფლება

მე კარგად ვიცი არ არსებობს ადამიანი ვისაც არ უჭირს და ისიც კარგად ვუცი, რომ შენ ახლა გული გტკივა იმაშიც ვარ დარწმუნებული, რომ ფიქრობ ნეტა დასრულდეს ეს ტკივილიო და მორჩეს ჩემი ტანჯვაო საერთოდაც

უსათაურო

ვაშლებით ხელში, გამაჩერა ქალმა ბაღიდან,მიუალერსა ყვავილებს და თითით მაჩვენა რკინის ჯიხური, მის წინ მდგარი თეთრი მაგიდა,თაროზე მინდვრის ყვავილები გამოსაჩენად...ამოარჩია რამდენიმე მინდვრის გვირილა,გამომიწოდა,

საკურას ცრემლში სიყვარული შემოხვდა სიკვდილს

შოგუნის სასახლეში გაზაფხული იდგა.. უფრო სწორედ სასახლის ეზოში გაშენებულ საკურების ბაღში შილიფად წამოწოლილიყო.. საკურას ვარდისფერი ფურცლები ირიბად ფარავდნენ მათრობელა არომატში გახვეულ სიშიშვლეს..