სასრულეთი - თავი 1

ყველა ზღაპარი ასე მთავრდება: და ცხოვრობდნენ ტკბილად და ბედნიერად... მაინც რა არის ბედნიერი დასასრული? რა ხდება ზღაპრის ბოლოს ფურცლის მიღმა? აქვს კი უსასრულო სიყვარულს და ბედნიერებას სასრული?

ვაი შენ არაგვო

ვაი შენ არაგვო როგორ შეიწირე, ნუთუ შეცოდების არ გაქვს ნატამალი?

გავიდა დრო

რამდენი თვე და ეს სამი წელი გავიდა როცა სულ ბოლოს გნახე, მაგრამ კვლავ მაინც დაუძლეველი გამხდარა ჩემთვის მაგ თვალთა მახე. რამდენი თვე და ეს სამი წელი გავიდა როცა ვთქვი მე ნახვამდის, მაგრამ ეს ნახვა ამ წლიდან წლამდე მუდმივად ისევ ჩუმად გადადის.

შავი ვარდი (თავი 1)

პირველად,როცა კოტეს ვუღალატე სიამოვნებით მოცულმა ვერც გავანაალიზე,რომ მისი ძმის მკვლელთან გავატარე მთელი ღამე. მეხსიერებაში ნათლად ჩამებეჭდა ის დღე-17აპრილი,მეგონა ღამე შენიღბავდა ჩემს ღალატს და კოტესთან ჩვეულებრივად გავაგრძელებდი ცხოვრებას,მაგრამ

თუ გაიმარჯვებ! (თავი მერვე)

ემილი იმ ერთ-ერთ იღბლიან მოზართა შორისა,რომლებიც ყველაზე სახენგალთქმულ სკოლაში სწავლობენ . სახელის მიუხედავად, ამ სკოლაში უსამართლობა და დააჩაგვრა გაამეფებული ! აქ ხომ ყველას ეშინია გამეფებული უსამართლობის მთავარ მიზეზთან "ჯონ ჯეისონთამ" სკოლის

ის, რაც ყველამ არ იცის (სრულად)

-სად მიდიხარ?-გაკვირვებული გადმოვიდა მანქანიდან ნიკოლოზიც -ვერ ხვდები არა? საერთოდ არაფერი იცი არა ამ საქმის შესახებ?-სიმწრით ჩაეცინა გოგოს -რა უნდა ვიცოდე? მხოლოდ იმიტომ რომ შენი დის ყოფილი შეყვარებული ვარ, ხელს ვერ მკრავ-გაეცინა ფალიანს. -უნდა

ბავშვობა

როდის დაიწყო ჩემი ზღაპარი? მაშინ,როდესაც ამ ქვეყანას მოვევლინე და ცოცხალ არსებად ვიქეცი.როცა დედამიწაზე დავდგი ფეხი,სუნთქვა დავიწყე და სამყაროს აღქმადობა.ნ

წარსულის მარწუხები

რა ძნელია არა?!მიეჩვევი ადამიანს,ყველაფერს მას უკავშირებ,რომ გკითხონ მის გარეშე წამითაც ვერ გაძლებ,დაგეგმილი გაქვს არათუ ქორწილი,ისიც კი თმაგაჭაღარავებულები როგორ უყვებით შვილიშვილებს თქვენი სიყვარულის ისტორიას და ჰოპ...ის ქრება,ის მიდის,ის

სხვისი ცოლი (2 თავი)

ნათიამ დიდხანს ვერ შეძლო დამშვიდება, რაც უფრო მეტს ეფერებოდა ნიცა მით მეტად უჩუყდებოდა გული

პაზლების ქურდი /ტოპაზისფერი/

ასე უთქვამთ, ცხოვრებაში არსებობს ორი ძირითადი არჩევანი, შეეგუო არსებულ პირობებს, ან აიღო მათი შეცვლის პასუხისმგებლობაო - მე, მგონი, სადღაც შუაში გავიჭედე. სამი წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც საქართველო დავტოვე და საზღვრებს გარეთ