ტყუილი მილიონ დოლარად *12*

- მაპატიე,თავს ვერ ვიკავებ..თმაში წაავლო ხელები თაბაგირმა და მომთხოვნად დააცხრა გამობერილ ტუჩებს,რომელსაც ჩუმი კვნესა ჩაუხშო და ერთი ხელის მოძრაობით გადმოისვა თეძოებზე.არ სურდა ეკოცნა მამაკაცისთვის,თუმცა ყოველი მისი შეხების მომენტში გონება ნისლში

კორონა დღეს?

რას ვუტოვებთ შვილებს? გაჩანაგებულ და გამოფიტულ პლანეტას? თუ ხის კუნძებს-აჰა შვილებო დაჯექითთქო, როცა ამ ხის ნაყოფის მიწოდება შეგეძლო? მაგრამ არა, ადამიანი ველურია, არ ჩერდებ მანამ,სანამ საკუთარი სიხარბით მარტო საკუთარ თავს კი არა, სხვასაც არ

ვნებების ქარცეცხლში

- უკვე მეგონა რომ არ მოხვიდოდი - საყვარელი ხმა გავიგე როგორც კი კარი დავკეტე. - არც კი იფიქრო - გავუღიმე და მისკენ წავედი - მოდი პატარა - გვერდით მიიჩოჩა და ხელები გაშალა. სწრაფად დავფარე ჩვენს შორის მანძილი და ფრთხილად მივუწექი საყვარელ მამაკაცს

ეპოქა რომელმაც გრძნობები შეიწირა (თავი 1..5)

"ყველა ღირსეული მანდილოსანს,უნდა ჰქონდეს თავშეკავებულობა... ყოველ მანდილოსანს უნდა ჰქონდეს დისტანცია მამრის მიმართ! ამას, იმიტომ გეუბნები, რომ ვიცი კაცები რა სისხლისმსმელი ძაღლებიც ვართ... ვიცი, როგორ უსირცხვილოდ ვუბნევთ მეობას და ვიცი, როგორ

ექსტრემალური პაემანი (სრულად)

დიდხანს ვიდექი სახლთან გახევებული. ათასი ემოციით და უამრავი ფერებით სახეზე.. გაბრაზება და სიამოვმება იმდენად სწრაფად იცვლიდნენ მხარს,გონება თავდაყიდა დამიყენეს!

ქაღალდის სახლი

ქაღალდის სახლი ავაშენე ზედ წერილებით ყოველ ფურცელზე ოცნებები იკითხებოდა. ქაღალდის სახლი ავაშენე ზედ ისტორიით, ყოველ ფურცელზე სიყვარული იკითხებოდა

ბავშვთა დაცვის დღე!

ბავშვი სამყაროს საჩუქარია,ყველას,რომ ბედნიერებას და სიხარულს ანიჭებს იმ სიყვარულს განაცდევინებს რაც აქამდე არ უგრძვნია.

აისბერგი (3,4 თავი)

-თვითკამოფილი იდიოტი -რამე თქვი თუ მომესმა!

ვნებების ქარცეცხლში (დასასრული)

და მაინც რა არის ტკივილი? შეუხორცებელი იარები თუ შიში ვინმეს დაკარგვის. არ ფიქრობთ რომ ზოგჯერ ყველაფრის გამოსასწორებლად ძალიან დაიგვიანეთ. ცხელ გულზე მიღებულ გადაწყვეტილებებს ნანობთ? ან იმ მომენტებს, როცა საყვარელ ადამიანს არ დაუჯერეთ, არ ენდეთ.

უკანასკნელი ამბორი 18+ /სრულად/

„ - უნდა წავიდე... - უკანასკნელად მაინც მაკოცე, ალექს! - უკანასკნელი ამბორი?- ირონიულად ჩაიცინა მან.- ვინ იცის ღამით, როდესაც შენ ჩემს მკლავების ქვეშ გეძინა, რამდენჯერ გამღვიძებია და რამდენჯერ მიკოცნია ჩუმად შენთვის.“