ხათუნას

დღეები გადის, და თითქოს დრო ყველაფერს არბილებსო, ამბობენ — მაგრამ მე მხოლოდ უფრო მძაფრად ვგრძნობ, როგორ მაკლიხარ.

მწვანე ლაქა თავი 21

ვუყურებ ორ კაციან სავაარძელში მჯდომ გიორგის და ხატიას, რომლებსაც ერთმანეთში ღრმა საუბარი აქვთ გაბმული და ვფიქრობ...

ფერადი ფიფქების დაცემა - ნაწილი პირველი

გაგანია, თოვლში ჩაძირული ვარ. ველოდები ვინმეს — იმას, ვინც ჩემს ხმას გაიგებს და ამ დაწყევლილ თოვლიდან ამომათრევს. მაგრამ, როგორც ჩანს, სიკვდილის გარდა არავინ მოდის ჩემ გადასარჩენად.

უცხო(15) დასასრული

ამ ისტორიამ შეიძლება ბევრი მკითხველს თავისი საკუთარი გზით შეეხოს და რაც მთავარია, გაახსენოს, რომ ნებისმიერი ცდა, თუ ნამდვილი გრძნობაა საფუძვლად, საბოლოოდ შეიძლება წარმატებით დასრულდეს.

მწვანე ლაქა ( თავი 21 )

Ნაზი თითების შეხებით მისწორებდა წარბებს, წამებში ჩემი უმოქმედო მდგომარეობაში ჩაგდება შეძლო, საყვარელი ქალის შეხებამ, სურნელმა და საშინლად დიდი დოზით გადატანილმა სტრესმა ჩემი დამშვიდება და მოდუნება შეძლო.

შენ ჩემი გაზაფხული ხარ

მახსოვს ბავშვობაში ყველაზე მეტად ეს პერიოდი მიყვარდა, ჰაერში გაჟღენთილი იმ გაზაფხულის სუნი რომელსაც ასე გულმოდგინედ ველოდებოდი ცივი ზამთრის შემდეგ.

შესაფერისი! (თავი 6)

-უჩა, რას აკეთებ?! გადაირიე?!-წამოვიკივლე, როცა მუცელზე ვიგრძენი მისი ხეკების შეხება და ვცადე როგორმე გავთავისუფლებულიყავი. -ნუ ფართხალებ-გასცა ბრძანება და ცხვირი ჩემს თმებში ჩარგო-მაინც რა თბილი ხარ. -მომშორდი რა, ადამიანი არ ხარ?!

უცხო(14)

ამ დღეებში, გიორგი და ემა უფრო და უფრო ებრძვიან საკუთარ გრძნობებს და ურთიერთობის გამოწვევებს. ლიზა, მიუხედავად ყველაფრისა, კვლავ ცხოვრობს წარსულში დარჩენილი სურვილებით, რაც საბოლოოდ მის ცხოვრებაშიც ქაოსს იწვევს.

შენამდე! 1/2

-მადლობა...-ბუტბუტებს და ლოყას კომფორტულად აკალათებს ჩემს მხარზე. შიშველი ტერფებით ჩემსას ეყრდნობა. მეშინია,რომ ვეღარ ამოვისუნთქავ, რომ მის გარეშე, მისი კანის გარეშე ვეღარაფერს შევიგრძნობ.თითქოს მის სხეულში შევძვერი, ან პირიქით, ის გამოვამწყვდიე

ნისლის მიღმა ( სრულად )

ნავს ინერცია აღარ ეყოფა და საცაა გაჩერდება, მანამდე კი ძალიან ნელა მიიწევს წინ. შენიშნავდით ნავში მყოფ გოგონას, ხელის მტევანი ყინულივით ცივ წყალს ეხება, მაგრამ ის ვეღარაფერს გრძნობს. იფიქრებდით, როგორ უხდებაო წითელი კაბა, სინამდვილეში კი თეთრი