კესანე ანუ არ დამივიწყო (10თავი)

ვინ არის რატი? ის ჩემთვის ყველაფერია არაბიოლოგიური ძმა, ჩემი სულის ნაწილი იგივე ტყუპისცალი მართალია ჩემზე 4წლით დიდია მაგრამ მაინც ალბათ ეს ყველადერი იმითარის განპირობებული რომ ჩემი ძმა ჩემზე ბევრად დიდია რაცთავი მახსოვს ჯერ სწავლობდა მერე

ვფიცავ მკვლავს შერჩენილ ღვინისფერ დალალებს

გადმოსხდა გეენა ბაიის დალალების, ფირუზის სანაპირო ცრემლებმა მიატოვეს სპილოს ძვლის ზღუდენი წინაპართ ანაგები, შემდრკალმა შვილებმა უომრად მიატოვეს..

შემთხვევით შეყვარებული 《დასასრული》

_სხვა გოგოებისკენ არ გაიხედო იცოდე თორემ არ ვიცი რას ვიზამ_ნიკას ნათქვამი გაიმეორა ანანომ და ბიჭს თავად აკოცა.ნიკას ღიმილი იგრძნო ანანომ _თუ ყოველთვის ასე მომისყიდი არ გავიხედავ ბარტყო_ხელები თმებში შეუცურა სიყვარულით დაეპატრონა საყვარელ ბაგეებს.

მარტო'სული {4}

სიძულვილს ყველაფერს უკან იტოვებდა . თუ შენი გული ისევ გაორმაგებულად ძგერს მისი დანახვისას, თუ ისევ შეგიძლია გიყვარდეს , გიყვარდეს გამეტებით მაშინ წარსულსაც აქცევ ზურგს , დახურავ სიბნელის კარს და შექმნი ფერებს მომავლისთვის, მისთვის და შენთვის...

ნუცუბიძის ქუჩა (თავი 3)

არასოდეს მოწონდა ტიტეს მსგავსი ტიპები. და რატომ? რამე აკლდა? გარეგნობა? ჭკუა? განათლება? მაგრამ ერთი იყო! საშინლად ცანცარასთან ერთად ისეთი ფიცხი გახლდათ, როდის აფეთქდებოდა და ყველაფერს ცეცხლს წაუკიდებდა არავინ იცოდა,

იძულება (ნაწილი 4)

- ვერ გიტან სანდრო, მეზიზღები. გიორგის ან მიშოს თავიდან ერთი პატარა თმის ღერი რომ ჩამოვარდეთ შენი მიზეზით, გეფიცები, მშობლების სულს გეფიცები რომ ჩემი ხელით მოგკლავდა თან ხელიც არ ამიკანკალდება.- არ ვიცი საიდან მოდიოდა ეს სიმამაცე,

„მე რომ შემეძლოს”

ყველას გვაქვს მომენტი,როდესაც გვსურს რამის გაკეთება,წარმოვიდგენთ იმას,თუ რას გავაკეთებდით,მაგრამ ერთდროულად ვაცნობიერებთ,რომ ამის გამკეთებლები სულაც არ ვართ და რომ სურვილების ხორცშესხმა არის შეუძლებელი,რაც ძალიან გულდასაწყვეტია.

ბიჭი ფანჯრიდან (17 თავი)

- ახლა არავინ და არაფერი მაინტერესებს ტატოს სიცოცხლის გარდა. გთხოვთ თავი შევიკავოთ. მითუმეტეს ბაჩოს თანდასწრებით. გასარკვევს კი აუცილებლად გავარკვევთ, როცა დრო მოვა.

ეს ცხოვრება მტანჯველი

ცხოვრება გარდამესახა ციურ სხეულად. როგორ ვებრძვი სიყვარულს მარტო, ეულად. ვუყურებ და მეზიზღება ეს ცხოვრება მტანჯველი, განა ეხლა ცოცხალი ვარ? ლექსები მაქვს სარჩევი, ვუყურებ და მეზიზღება ეს ცხოვრება მტანჯველი.

ნუცუბიძის ქუჩა (თავი 2)

არც გადამიხედავს ისე ვდებ, შეცდომებისთვის მომიტევეთ თუ არა და კომენტარებში გამოხატეთ, იმედია მოგეწონებათ... შეფასებებს ველოდები მაინტერესებს მოგწონთ თუარა ან გავაგრძელო საერთო დადება? გადატვირთული გრაფიკის გამო ვეცდები ყოველდღე დავდო დღია რომელიმე