ეს რა დაგვემართა(თავი 1)

ავტობუსიდან ჩამოვიდა თუ არა ააკანკალა. დეკემბრის სუსხმა თბილ ქურთუკშიც შეაღწია. შარფი მოიხვია, ქუდი გაისწორა და სადარბაზოში შევიდა. მეორე სართულზე აირბინა და კარზე არც დაუკაკუნებია ისე შეიჭრა, იცოდა დაქალს კვლავ ღია ექნებოდა

ცხელი შოკოლადი. (თავი 2)

დამელოდე, ახლავე მოვალ.-უცბათ წამოვხტი და სამზარეულოში შევედი. ცხელი შოკოლადის ფხვნილი ჭიქებში ჩავყარე, წყალი დავასხი და გარეთ გავედი. არაბული ჰამაკში იჯდა და თვალები დახუჭული ქონდა. ნაბიჯების ხმა, რომ გაიგო გაახილა და ღიმილით შემომხედა.

ელენე (პირველი თავი)

თოვს მშვიდად და სრულ სიწყნარეს მხოლოდ შაშვების წამოჭახჭახება თუ დაარღვევს. ნაზი, მდუმარე სიო მსუბუქად აქანავებს ჩამოძონძილ, ნაქარგ საკიდებს. მოკლედ, აქაურობას ძველი დედებისა არაფერი ეტყობოდა არც ეზოს, არც ღობეს და არც ყორეს.

ქორწილში გაცნობილი სიყვარული (1)

-მე წაგიყვან-არ არის საჭირო-საჭიროა-მკაცრად მითხრა და სახლისკენ წამიყვანა,გზაში ჩამეძინა.დილით რომ გავიღვიძე თავი საშინლად მტკიოდა მისკდებოდა დათან საწოლში ვიწექი პიჟამოებით ვინ გამომიცვალა და საერთოდ ვინ მომიყვანა აქ?ყველაფრის გახსენებას

არ დამივიწყო /თავი 2/

ვიცოდი,რომ მიკი მას ამას არ აპატიებდა,ამიტომ სიტუაციის განმუხტვას შევეცადე და ისე მოვიქეცი,თითქოს ნიკი იქ არც ყოფილიყოს.-მე წავიდე თუ დაგელოდოთ?მე და სარა ბურგერების ჭამას ვაპირებთ და თუ გინდათ თქვენც წამოდით.-ხომ იცი,რომ როდესაც

საუბარი ღმერთთნ

უფალო მოვდივარ მე შენთან ცაზე რადგან სათქმელი ბევრი მაქვს ხალხზე ამბავი მომაქვს კაცზე და ქალზე ფეხი დამიდგამს ცეცხლიან ნალზე

ქალი, საბედისწერო.

შენი ტკივილი უკან დაიხევს და ილიანეს გახსენებაზე მხოლოდ სევდიანად ჩაგეღიმება. მე იმ ორ დღეში, ყოველ წამს, ყველაზე მტანჯველად ვკვდებოდი და უფრო მტკივნეულად ვცოცხლდებოდი. მაგ ორმა დღემ განმისაზღვრა სიცოცხლის ხანგრძლივობა. ასე რომ ნუ მეტყვი, რომ ჩემზე

შენ რას გრძნობ?!(1)

-უნივერსიტეტის პირველი დღე ალბათ ყველასთვის, ძალიან ამაღელვებელია რადგან ეს იმის დასტურია რომ წლების მანძილზე ნათენები ღამეები უშედეგო არ ყოფილა. მიუხედავად მამაჩემის გავლენის მაინც ყველაფერს ჩემით მივაღწიე. 100% გრანტით ილიას უნივერსიტეტში

ბიზნესის საქმეები(თავი მესამიე)

მაკრატელი ავიღე და ჩემი 60 სანტიმეტრიანი თმა გავკრიჭე ალბათ 30-25 სმ დამრჩებოდა შევიჭერი ეხ როგორ შემენანა მაგრამ ახალი ცხოვრება ხომ უნდა დამეწყო ალბათ ნიკოლაი ფიქრობდა რომ არაფერი ვიცოდი მაგრამ რად გინდა გატყდა ეს ცოცქნა გული, და ვეღარ შევაწებე(

მზარეულის დღიური 10

ზარი ვატომ დარეკა. ყველაზე მხნე ის აღმოჩნდა ჩვენ შორის. კარი ელენეს დედამ გაგვიღო, შესვლისთანავე გადაგვეხვია და თბილად მიგვიწვია მისაღებ ოთახში. -დედა, ეს მართაა, ჩემი თურქეთის მეგზური - ხელით წინ გამწია ელენემ და სამუზეუმო ექსპონატივით დაიწყო ჩემი