ერთადერთი? ( X თავი )

ჩახუტება მინდა, ბევრს ვითხოვ? მაგრამ ამბოლოდროს შენგან იმდენ რამეს ვითხოვ... ყველას შეუძლებელს.. ვერ გაპატიებ, მარტივი სურვილების შეუძლებლად გადაქცევას, ვერ გაპატიებ...ეგოისტო!- ბოლო სიტყვა ხმამალა ამოიხავლა, თითქოს ხმას მიაწვდნენდა

ცხელი შოკოლადი. (თავი 6)

-ყველაფერი კარგად არის?-ნერვიულად ვუთხარი და შევხედე. -კი, უბრალოდ საშინლად მეძინება. დილის შვიდ საათზე დამირეკა ირაკლიმ ჩემთან ამოდი მოყვარე უნდა გაგააცნო.-სიცილით მითხრა ბერდიამ და ახლა თვითონ დამიტოვა სველი კოცნა ყელში.

გამიზნული შხამი #12 (+18)

მუხლებში ვგრძნობდი იმ სტრესს, რომელიც გამოვიარე და ვხვდებოდი რომ ნატალიას სხეულს ვნების სამყაროში გადავყავდი, მისი თვალები კი ამ დამპალ რეალობას ცოტა ხნით მაინც მაშორებდა. უკვე კარგად დასველებული თმა ორივეხელით უკან გადაიწია და ლავიწის ძვლები

არ დამივიწყო /თავი 6/

ახლა დასვენება იყო და ტელეპორტაცია უკანა ეზოში ვამჯობინე.ბევრი ხალხი იქნებოდა იქ და ჩემს უეცარ გამოჩენას ვერავინ შეამჩნევდა. დღემ ჩვეულებრივად ჩაიარა.დღეს სარა სკოლაში არ მოსულა და ამიტომ მთელი დღის გატარება მარტოს მომიწია. სანამ მიკი

წამის მეასედში შემიყვარდი (სრულად)

პასუხის გაცემა არ დავაცადე და გავუთიშე.. ავდექი წყალი გადავივლე შავი მაღალწელიანი ჯინსი, თეთრი ტოპი და შავი კონვერსები ჩავიცვი ჩანთა ავიღე და სკოლისაკენ გავემართე... როცა სკოლაში მივედი ზარი უკვე დარეკილი იყო ამიტომ პირველ გაკვეთილზე შესვლას აზრი

Love me till the end თავი 7

სასწრაფოდ მოვწესრიგდი და გარეთ გავვარდი, პირველივე შემხვედრ ტაქსს ჩავუჯექი იქნებ არც კი დამხვდეს საავადმყოფოში, მაგრამ მაინც უნდა ვცადო. მანქანას ნორმალურად გაჩერებაც არ ვაცადე, ისე გავუწოდე ფული და გადმოვედი.

ბაბნიკს შეუყვარდა (თავი 13)

თავი სწრაფად მოვიწესრიგე.ჩემს ოთახში შევვარდი.საშუალო მაკიაჟი გავიკეთე.ისევ კლუბის ტანსავმელი მეცვა. გავიხადე. მაღალწელიანი შავი დახეული შორტი ჩავიცვი.ჩემს გრძელ ფეხებს იდეალურად გამოკვეთდა. ზემოდან უბრალო თავისუფალი, მოკლემკლავიანი,ნაცრიფერი ტოპი

ლოცვად მითქვია სამყაროვ და

უფლის ნიშივით სიზმარეთში ამეკვიატე, დამაგვიანდა გარდამოხსნა შენი ამჯერად, ღმერთთან მიმავალს სიყვარული ლექსად გიამბე, მაგრამ ვერ შესძელ უსხეულოდ ჩემთან დარჩენა..

ხელს ნუ გამიშვებ 5

სახლში რომ მოვედი სანდრო დამხვდა აღელვებული. -ანა სად იყავი რატომ არ მპასუხობდი? -თორნიკესთან,კვდება გესმის?აღარ გვეყოლება.ვუთხარი და მაგრად ჩავეხუტე.

სისხლის ორდენი ( თავი.2 HOWARD )

მეორე დღე წინაზე უარესი აღმოჩნდა. სწრაფად გავახილე თვალები და საწოლზე ოფლიანი წამოვჯექი. კიდევ ერთხელ, თავიდან მომიწია იმის გაცნობიერება, რომ ბებია აღარ იყო. მაგრამ, რამდენიმე წუთის წინ,