პატარა გამომძიებელი ( 2 თავი )

' დაკლაკნილი' შენობისაკენ მივდიოდი თან ჩემ თავს 'ჰეფი ბიორსდეის' ვუმღეროდი, არავის მოულოცია, არც მიკვირს მე ხო მეგობრები არ მყვს არც ნათესავები, მახსოვს ჩემი ძველი მეგობარი ანა, ანა დევაძე როგორც მახსოვს ბეშუმში გავიცანი ათი წლის ასაკში,

რეალური საფრთხე (III თავი)

ბათუმიც ახსოვთ, ზამთრის ყინვაში და იქ ბანაობის გამო, ორკვირიანი დასვენება საავადმყოფოს კედლებში. ბაკურიანიც ახსოვთ, ზაფხულში და კლდიდან დაშვებული დემეტრე, კიდევ მოგზაურობა საავადმყოფოს კედლებში, ამ ჯერად ერთ თვიანი. მერე ორ თვიანი მოგზაურობა

შენი სიყვარული არ შემიწყვეტია (1 ნაწილი)

-ლიზ, მომისმინე... უკვე 5 წელი გავიდა, გაიგე.. 5 წელი!!! ალბათ მართლა არ უყვარდი იმ შაკოს, შენ კიდევ ტყუილად იტანჯები. მესმის რომ ცუდად ხარ თუმცა ეს უკვე მეტისმეტია. 5 წელის გავიდა ბოლობოლო. ამიტომ მე გავააქტიურე შენი გამოცოცხლების პროგრამა -

შემიყვარდი სულელო(დასასრული)

შემიყვარდი სულელო(დასასრული) ბევრი რომ აღარ გავაგრძელო მოკლედ გეტყვით მე და ვაკომ ბევრი ვისეირნეთ რაც მთავარია ვჭამეთ და ვიმაიმუნეთ.შუადღეს სახლში უნდა დავბრუნებულიყავი ჩემი გამოპარვის ამბავი რომ არ გაეგოთ.ვაკომსახლამდე მიმიყვანა მეც დავემსვიდობე და

ვამპირის ირონია 14

უკვე დაბნელებულიყო და თანაც ცივი ნიავი უბერავდა სასაფლაოზე,გოგონას კი ისეევ ეძინა დიდ და ცივ მარმარილოს ქვაზე.იქაურობა ნისლს მოეცვა და ქარი ნაცრისფერ ფოთლებს აქეთ-იქით ყრიდა.გოგონას მხოლოდ მაშინ გამოეღვიძა,როცა სახეზე გაყინული ხელები იგრძნო.წამში

ჩვენი ქორწინება ჯოჯოხეთია!!! (10)

ფეხები მოვკუნტე, თმები ბალიშზე გადავიყარე და ხელები მუხლებზე შემოვიწყე. აიი, როგორც იტყვიან ხოლმე ‘’ოთხად მოვიკეცე’’.მეჩვენება? თუ მართლა მეკითხება? უნდა რომ ჩემს ოთახში დაიძინოს სადაც ერთი სკამის, კარადისა და საწოლის გარდა არაფერი დგას? ჰმ... ანუ

ეშმაკი და ანგელოზი მეხუთე თავი

ოთახში სიჩუმემ დაისადგურა, მხოლოდ ჩემი ტირილის ხმა არღვევდა იდეალურ სიწყნარეს.თბილოდა, თუმცა მე მაინც მციოდა, მციოდა იმიტომ რომ იმ ცივმა სიტყვებმა სული გამიყინა და გულს ცემის უნდარი წაართვა. ბალიში იმდენად სველი იყო რომ თმებს ცრემლებისგან ჟენთავდა.

დამუნჯებული

სიჩუმე. ჩვენს სხეულში სიჩუმე ყველაზე საშინელ დროს ისადგურებს. ეს ისაა რაც გაგრძნობინებს რომ მარტო ხარ. სიჩუმე, ის ისაა რისთვისაც თავის არიდებას ვცდილობთ. ვცდილობთ მთელი ცხოვრება ხმაურში გავატაროთ, თითქოს ეს გაქცევა იყოს სიჩუმისგან.იყო ჩუმი, ეს

სულ სხვა ფერი 17 მაისი (1)

_ყველაფერი უნივერსიტეტის პირველ კურსზე მოხდა , სამხატვრო აკადემია ფერადი არსებებით და ნიჭიერებით სავსე , უამარავი პიროვენბა ჩემს გარშემო, უამრავი სხეული მოძრაობაში , კედლებთან მერხებთან საკმლებთან , ყველაგან მარიონეტები პატარა მარინონეტები, მტვრის

ჩემი მაშველი(10)

მთელი 3 წელი ვეძებე მაგრამ ვერსად ვიპოვე. ალბათ გათხოვდა. ალბათ ბავშვი უკვე 2 წლის არის. ნეტავ ისევ ისეთია? უღმერთოდ მენატრება. მინდა რომ მისი შავი თვალები ისევ ვნახო. მაგრამ როგორც ჩანს ამ ოცნებას არ უზერია ახდენა. უკვე ყველა იმედი გადაწურული