ეს შემთხვევითობა არაა, ეს ჩვენი ბედისწერაა 2 სრულად

--ანიტა-- საშინელება როცა ხვდები რომ გიყვარს მაგრამ იცი რომ ეს გრძნობა ცალმხრივია. უკვე 2თვეა დემესთან არ მისაუბრია გული მტკივა როცა ჩვენ საუბრებს ვიხსენებ ყოველი დღე მასზე ფიქრით იწყება და მისით მთავრდება. მიყვარს მაგრამ ვიცი რომ ესე არ უნდა

ფარულავა (ნაწ.2)6

- კაი დუდა სულ შენია არაა? დადექი და უყურე, ეხლა გაინძერი ვაგვიანებთ!- აზრზე მოვიყვანე ჩვენი ვაჟბატონი და კარისკენ მივუთითე.. ულამაზესი ცერემონია იყი, იცით რა ლამაზები იყვნენ? მაკიაჟი რომ არ დამნანებოდა ვიტირებდი.. ლენკაც ულამაზესი იყო, კარგად

ოქროს რვიანი

ამათზე ? ამათზე გოგოები ვენებს იჭრიდნენ, დაქალები ერთმანეთს ემტერებოდნენ, სხვა სასტავები იბოღმებოდნენ...სამნი იყვნენ და ერთი ყავდათ კიდევ ანდროს უმცროსი ძმა ... გიო ბიჭი იყო? სამივეს ჯობდა ! ოღონდ პატარა. გოგოხარო ეღადავებოდნენ ბიჭები მაინც ამათთან

მინდოდა მეთქვა მიყვარხარ 7

მაშინ როცა ნინისთან ურთიერთობა ავაწყვე, როცა მეგონა აღარანაირი პრობლემა გამოიჩენდა თავს, ის კიდევ გამოჩნდა ნინის სადარბაზოსთან ვიდექი და ვწერდი როცა ნიკა და მისი ბანდა დავლანდე, აშკარად ჩემკენ მოდიოდნენ შურის საძიებლად. მოვიდა და მუშტი მომიქნია

ჩემს მინდას მიგაჩვევ! (8 თავი, დასასრული)

უბრალოდ მას ვერ იმეტებდა იმ ტვირთისთვის რასაც ინვალიდი შეყვარებული ეწოდება. იცოდა, რომ კაკაბაძესაც ძალიან უყვარდა ბიჭი, უბრალოდ ის ყველაფერს არასწორად გებულობდა. ჯიქური ვერც კი წარმოიდგენდა, გოგონა ამას თუ გაიფიქრებდა, რომ მისდამი მხოლოდ ვნება

ჩემი ქიმიის მასწავლებელი

-კანჯარაშვილი!ახლავე ადექი ფეხზე და გადი გარეთ!-მშვიდად წარმოთქვა შუახნის მოხუცმა და ქვემოდან ამომხედა. მასწავლებლის მაგიდასთან იჯდა,სათვალე ცხვირის წვერზე ჩამოედო და როგორც მივხვდი ჟურნალს ავსებდა.თვალებში ჩავაჩერდი,ისე რომ წამითაც არ გამიხედავს

ვიღაცა მელის

ატმის ყვავილი გაშლილა უკვე, ბაღში დედოფლობს ყვავილი ტყემლის. საოცარია კაცის ბუნება, ვიღაც მისტუმრებს, ვიღაცა მელის. გაზაფხულს უყვარს ვარდთა სურნელი, და გვირილების ფურცვლაც უხდება. ვიღაცას უყვარს დანახვა ჩემი,

შემიყვარდი სულელო(მეთვრამეტე თავი)

ნაუშნიკები ამოვიღე ჩანთიდან და ტელეფონის ამოსაღებად ჩავიყავი ჯიბეში ხალი მაგრამ სადაა ტელეფონი და გამახსენდა რომ თათიასთან რომ მივედითმე და ლუკა დამივარდა მაგრამ მაშინ მაგისთვის არ მცხელოდა ვიფიქრე მერე ავიღებთქო და აჰააა დამავიწყდა.ეხა კიდე ასე

ჩემი ნაკვალევი (სრულიად)

მაშინ სულ რაღაც თხუთმეტი წლისა ვიქნებოდი როცა მომიწია მძიმე რეალობისთვის თვალი გამესწორებინა. ჩვენი ოჯახი ხუთი წევრისგან შედგებოდა მე, დედა, მამა და ჩემი პატარა დები. ისინი ტყუპები იყვნენ რვა წლისები. მამა ლოთი იყო იმდენად საზარებილი იყო მისი სახე

გრძნობები შიშის გარეშე (10)

-ახალი ოჯახი? გაკკვირებულმა ვკითხე და მეც მისი ჟესტები გავიმეორე, მანქანიდან გადავედი დიდი წითელი აგურებით ნაშენები გალავანი სახლს გარშემო შემორტყმოდა,საკმაოდ დიდი ზომის იყო, მის უკან კი საერთოდ არაფერი მოჩანდა, ფაქტიურად რომ ვთქვათ ეს გალავანი