ალუბლის არომატი (ნაწილი3)

მანქანა ასაფრენ ზოლთან იდგა, ჯორჯიან ეარვეისის თვითმფრინავი უკვე მზად იყო ჩასხდომისთვის.. ჩემი სუნთქვა დამძიმდა. - რაო ლიზა… ვერ გადაწყვიტე? აირჩიე ან ჩემთან ერთად წამოხვალ და ცეცხლოვან ღამეს გავატარებთ ერთად ან თვითმფრინავში ახვალ - ისე მეუბნებოდა

ალუბლის არომატი (ნაწილი 2)

- ურნა გახსენით! - თქვა დანიელმა მტკიცე, ცივი ტონით, ლითონის მძიმე საფარი ჭრიალით აიწია, მკვეთრი სინათლის სხივი პირდაპირ თვალებში მომხვდა, თვალები ინსტინქტურად დავხუჭე.. ნაგვის მძაფრი, დამხრჩვალი სუნი ყველგან გავრცელდა..ვიგრძენი, როგორ ჩამომაცალეს

ალუბლის არომატი (ნაწილი 1)

ემიგრაციაში დილა არასდროს თენდება ნელა..ჩემი დღე იწყება სიბნელეში უთენია და მთავრდება მაშინ, როცა ქალაქს უკვე სძინავს. დაღლილი სხეული მხოლოდ წყლის გადავლებასს ასწრებ, თითქოს ამით ვირეცხავ არა ოფლს, არამედ დღის დაღლას და მერე უგონოდ ვვარდები საწოლში..

ალუბლის სიტკბო (სრულად)

ბერლინიდან დაბრუნებული ანასტასია ჯანაშია უეცრად იგებს, რომ მისგან მალულად გადაწყდა იმ სასტუმროს გაყიდვა, რომელიც მისი ბავშვობის მოგონებების მთავარი სახლი და ცხოვრების გასაგრძელებლად მამოძრავებელი ძალაა.

ალუბლის ქურდები

-ნინია... -აქ რა გინდა?-ცრემლები მოიწმინდა. -მინდა... -რა გინდა? -მინდა...დაგიბრუნო. ტანში ისეთმა საოცარმა ტალღამ დაუარა, ლამის იქვე განუტევა სული.

ალუბლის კუნძული (თავი პირველი)

კარზე კაკუნი გავიგონე ის იყო წამოდგომა დავაპირე,რომ კარები მექსინმა შემოაღო.მაქსი ჩემი საუკეთესო მეგობარია (ძალიან უცნაური გოგონაა).ჩემსავით ისიც ყველა ჩვენი თანატოლისაგან განსხვავდება.