ახალი წლის არომატი

31დეკემბერი.....-ფანჯარა გამოაღე გიო...- სახლი პრთქლში და საჭმელების არიმატშია გახვეული. იზნებ ზუსტად ესაა ახალი წლის არომატი?! - თუმცა არამგონია... ოთხი წლის ვიყავი , ნაქირავები ბინა დავცალეთ და მამას შორეულ უშვილო მოხუც ნათესავებთან გადავედით

ახალი წლის არომატი

როცა შესასვლელი კარის ჭრიალმა რეალობაში გადმომისროლა,მის ზურგს შევავლე თვალი,მან თავის მკვეთრი მოძრაობით მზერა გასვლამდე კიდევ ერთხლ მესროლა, უცნაურად დაგრიხა და ძლიერად დააჯახა ჩემს თითოეულ ნერვს. მეხის გავარდნასავით აფეთქებულმა გულმა, შიში

ახალი წლის არომატი

ახლა,როცა კიდევ ერთხელ ვრწმუნდები ჩემი მეხსიერების შიგნით არსებულ ისტორიებში, სადაც ახალის წლის არომატით გაჟღენთილი ჩვენ ვართ...ართ,უფრო მეტად მეტირება . ჩემი აივნიდან სივრცეს უიმედოდ გავყურებ და ვერ ვიჯერებ,რომ ამ საღამოს ახალი წელი არომატის გარეშე

ახალი წლის არომატი

-როგორ ფიქრობ, ახალ წელს არომატი აქვს? -შენ რა ვერ გრძნობ? -რას? -ახალი წლის სურნელს -ჯერ ხომ ძალიან ადრეა -რატომ უკვე დეკემბერი დაიწყო -მითხარი -მგონი გაცივდი -რატომ? -ასეთ მძაფრ არომატს როგორ ვერ გრძნობ

ახალი წლის არომატი

ახალი წელი დიდად არასდროს არ მყვარებია . ყოველთვის მაფიქრებდა ის ფაქტი თუ რატომ ემზადებოდა ხალხი ასე გრაციონალურად ამ დღისთვის , ბავშვები მოლოდინით აღსავსე მზერით ელოდებიან როდის ჩამოკრავს საათი თორმეტს , რომ მიაპყრონ თავიანთი პატარა თვალები ცას და

ახალი წლის არომატი

წინა წელს ახალ წელს მანდარინის არომატი ჰქონდა. მე და ლუკამ ვიპოვეთ შემთხვევით და ყოველ დღე თითო ლებანს ვჭამდით. იმის წინა წელს ბენზინის არომატი ჰქონდა. იმ ბენზინის, ერთმა ურჩმა ბიჭმა რომ მოასხა მთელს თავშესაფარს ღამით და ასანთის ჩხსკუნმა რომ

ახალი წლის არომატი

''მოგეჩვენებოდა, თითქოს ფორთოხლის ყვითელი ელფერი ანათებდა იქაურობას, ლიმონი კი მჟავე ნოტების აკორდს უკრავდა ჰაერში. ფეიხოა თავის ტკბილ-მწარე გემოს თანაბრად უყოფდა ორივეს და ახალი წლის არომატიც უფრო და უფრო უჩვეულო ხდებოდა. აქ არაფერი იყო საახალწლო,

ახალი წლის არომატი

მახსოვს , 31 დეკემბერია, ცარიელ ქუჩაზე, ხელებ გაშლილი მივრბივარ ... მის გამხდარ სილუეტს ძლივსღა ვარჩევ. -ლუკა დამიჭირე , მე აქ ვარ !!! - ორივე ხელს გიჟივით ვაქნევ და ვხტუნაობ. ის მორბის ჩემსკენ ,მე კი ხელებს ვშლი და თვალებს ვხუჭავ . ვგრძნობ ლუკა

ახალი წლის არომატი

ჩემი მგრძნობელობა განსხვავებულია, ის არ ეკუთვნის არცერთ ზემოთ ჩამოთვლილ კატეგორიას, რადგან მე არ მიზიდავს ხელოვნური არომატები, არც ოცნებებზე აწყობილი ლაღი ფერები... მე რეალისტი ვარ, ჩემი ახალი წელი სავსეა ნაცნობი არომატებით ადამიანებისა, რომლებიც

უკანასკნელი არომატი /დასასრული

_ მიყვარხარ ელა _ თვალებში მიყურებს. თავს ვუქნევ და ღიმილით ვპასუხობ. არაფერს ამბობს, ან რამე აქვს სათქმელი? _ რაღაც მაქვს შენთვის _ ხელს მიჭერს და კარებს კეტავს. ოთახში შევყავარ. ხელს არ მიშვებს, ისე კეტავს ფანჯრებს, მერე მუქ ფარდებს აფარებს