ახდენილი ოცნება ( თავი 11)

ის ბოლო დღე, როცა კაბის სანახავად მოვედი,უკვე დაშორებული ვიყავი… მაგრამ შენ გნახე და ძალიან მომეწონე იმ კაბაში…მერე მეფიქრებოდა შენზე,მაგრამ არ ვჩქარობდი…არ მინდოდა სიჩქარეში შეცდომა დამეშვა…მერე კიდევ შევხვდით… _ ახლა რატომ მიყვები?რამდენჯერ გკითხე

ახდენილი ოცნება (თავი 10)

ხანდახან მგონია ცხოვრება ბოლომდე გცდის ადამიანს,რამდენს გაუძლებ,ან უნდა რომ ბოლომდე დაგაჩოქოს. არ ვიცი ჩემგან რომელი უნდა ცხოვრებას,მაგრამ ფაქტია ისეთი კრიტიკული ეტაპი მიდგას ცხოვრებაში,ვგრძნობ მალე ჩავიძირები… რამდენიმე კვირა გადის.სოც.ქსელებში

ახდენილი ოცნება ( თავი 9)

_ ესეთი ბავშვი ვარ?! რა იმიჯს მიფუჭებ ხალხში? _ ხუმრობით ტუჩებს ბუსხავს ვითომ წყინს,მაგრამ წამში მზერა ეცვლება,თითქოს ხვდება… _ რაც ვიფიქრე ეგ?.. სუფრი წევრები გვიყურებენ…

ახდენილი ოცნება (თავი 8)

გამარჯობა ნიტა. როგორ ხარ? მზერა ჩემს უკან გადააქვს,ვხვდები ქმარს მიფასებს. ტუჩებს მუწავს და რაღაცნაირი ცივი ღიმილი ურბენს სახეზე. _ ბექა… როგორ ხარ? _ კარგად._ პაუზას აკეთებს._ შენ? _ კარგად. გილოცავთ

ახდენილი ოცნება ( თავი 7)

მარტო ვარ…ვაძლევ თავს უფლებას ვიტირო. ცხელი,მწველი ცრემლები მისერავს ლოყებს. ვერ ვხვდები როდის შემოდის,უკნიდან მის ძლიერი მკლავები მეჭდობა წელზე. თავს მხარზე მაბჯენს.

ახდენილი ოცნება (თავი 6)

შუადღის მიწურულს ბრუნდება ბექა,მასთან ერთად არის ლაშაც,რომელსაც თაკოს დანახვაზე ეღიმება.რაც მე და ნიას მხედველობიდან არ გვეპარება. _ გამარჯობა შესანიშნავ სამეულს და ჩემს ძვირფას რძალს ეს…_ თაიგულს მიწვდის._ გილოცავთ.,ბედნიერი ფეხი მოგეტანოს

ახდენილი ოცნება (თავი 5)

ფიქრებში…ოცნებებში…მისთვის ბევრჯერ მიკოცნია,მაგრამ რეალობის წინაშე ახლა ისე დავიბენი და თან ისეთი დიდია ცდუნება… სრულად ფარავს იმ რამდენიმე სანტიმეტრს და მისი რბილი ტუჩების შეხებას ვგრძნობ,რომ არ დავეცე,მის ძლიერ მკლავებს ვხვევ თითებს. ამ

ახდენილი ოცნება (თავი 4)

თითქოს გაიგოო,ბარისკენ იყურება და მამჩნევს,მეც მზერას არ ვარიდებ.მიღიმის და ხელს მიქნევს. მსუბუქად ვუქნევ ხელს.მისი მაგიდის მეწყვილე თავს ატრიალებს ჩვენსკენ,თვითონ ბექა კი დგება და მოდის. _ ღმერთო აქ მოდის… _ ჩურჩულებს ნია.

ახდენილი ოცნება( თავი 3)

ყველაფერი ძალიან ჩვეულებრივია თითქოს და მაინც ჩემთვის ეს ჩვეულებრივი არ არის. წამით ისევ აწყდება ჩვენი თვალები ერთმანეთს. ოდნავ წარბებს კრავს,სულ ოდნავ და წამიერად.უფრო რეფლექსური მოძრაობაა…მაგრამ ვამჩნევ და გული მეწურება…რატომ? რატომ შეკრა

ახდენილი ოცნება (თავი 2)

ფიქრები ელვის სისწრაფით მოდის და მაწყდება… ერთი მომენტი უზომოდ მიხარია,რომ ვნახე,როგორც იქნა შევხვდი პირადად,მაგრამ ცოლი მოყავს? “კარგი რაა,ამდენი წელი იმიტომ გქრაშავდი სხვა მოიყვანო?! ჩემზე მეტად არავინ შეგეფერება!”_ ვბრაზობ.