ნანტრი ბედნიერება... (2)

არ იცოდა სად წასულიყო, არც ფული ქონდა არც ტანსაცმელი, წესიერი ადამიანივით რო ეარა, მერე ერთმა აზრმა გაუელვა და სახლისკენ დაიძრა, უკვე ფეხები ტკიოდა ამდენი სიარულისგან თუმცა ეგ ვის ადარდებდა, ფიქრობდა სახლში არავინ იქნებოდა,

ნანატრი ბედნიერება...

საავადმყოფოს კარი სიმწრით მიიჯახუნა და გააფთრებული დაუყვა კიბეებს, ტანზე ჯერ კიდევ სისხლიანი ჯინსი და თეთრი "უკვე წითელი" ზედა ეცვა, სახე კი სახეზე საშინლად იტო დალურჯებული და დასისხლიანებული, თუმცა ეს ვის აინტერესება, მიდიოდა და არ იცოდა სად,

ბედნიერება,როგორც აკრძალული ხილი

ბედი -ეს სიტყვა ჩემთვის ძალიან უცხოა.არადა მიყვარს აზარტული თამაშები..მიყვარს რისკი,მაგრამ ეს უკანასკნელი,ეს ბედი,ამ ყველაფერს მაზიზღებს... მიყავრს ადრენალინი,მიყვარს ემოციის გიჟური

ჩავლილი ბედნიერება (1)

ყველა დედას უყვარს შვილი, მაგრამ ასეთი თბილი ურთიერთობა მარტო ფილმებში თუ მინახავს. თვითონ ემილი რას საქმიანობდა?-ემილის კარგი განათლება აქვს, კონკრეტულად კი არქეოლოგიური დაამთავრა.თბილისში ორი ბინა აქვს გაქირავებული, შესაბამისად ფული საკმაოდ აქვს

ქალური ბედნიერება...?!

ბედნიერი...ყელში ამოგივიდა მომწვანო-მოცისფრო კედლები,ტელევიზორის დამტვერილი მაგიდა,კარადები სადაც დედაშენის მზითვებია გამოფენილი,ცხიმის შხეფებიანი გაზქურა და ცრცილის დახრული წიგნების დიდი მწკრივი რომლებსაც ობის და გამოუყენებლობის სუნი ასდით.

"ჭიქა მარტინი და ბედნიერება..."(სრულად)

დაკარგულს ისევ თუ იპოვიდა. არ ეგონა და არ ეგონა არჩვაძეს წლები ვერაფერს რო ვერ დააკლებდა. იჯდა და უყურებდ ალექსანდრეს,რომელიც თმებისკენ ღრენით მიუთითებდა და ეღიმებოდა,ეღიმებოდა ბედნიერებისგან რომ სასურველი და საყვარელი მამაკაცი მის წინ იჯდა.. და

ბედნიერება გაზიარებით არ მცირდება (სრულად)

- ბაბუ, შენ ხომ გიყვარდა ბებო?! - მივარდა მოხუც თედო პაპას შვილიშვილი.- როგორ არ მიყვარდა, ბაბუ, -ნაღვლიანი თვალები მიაპყრო მაშინვე და დამჭკნარი ღაწვები ოდნავ შეარხია.- როგორია სიყვარული, ბაბუ?- სიყვარულს ვერ აღწერ, შვილო, სიყვარული უნდა იგრძნო. მზე

მეორადი ბედნიერება [სრულად (+დასასრული თავი 16)]

არაფერი ახსოვდა ანნას იმ ორი კვირიდან, გარდა სასამართლოს დღისა. მხოლოდ მოსამართლის სიტყვებს უსმენდა გაფაციცებით.. განაჩენის გამოტანისას ალბათ პეტრეზე მეტად ღელავდა.. პეტრე კი განაჩენის ნაცვლად, ანნაზე ნერვიულობდა, მის ღელვაზე,

უმიზეზო ბედნიერება (სრულად)

-შეიძლება არ მაქვს ის, რაც გეკუთვნის მაგრამ... მაგრამ გეფიცები, ყველაფერს მოგცემ! -ალუღლუღდა თავჩახრილი, -თუ საჭირო იქნება, გულს ამოვიღებ და ხელებში ჩაგიდებ! ოღონდ აღარ მინდა შენგან წასვლა და მარტო სუნთქვა.. შენი ფილტვებით მინდა ვისუნთქო, შენი

ბედნიერება?(5)

რა ლამაზია ბათუმი მზის ჩასვლისას. ნაპირთან ვსხედვართ და ვუმზერთ ამ ულამაზეს სანახაობას .მზე ნელ-ნელა იძირება ზღვის აბობოქრებულ ტალღებში და არეკლილი სხივები ნელ-ნელა მოიწევს ნაპირისაკენ.-მოდი ვიცეკვოთ .ფეხზე წამოიჭრა გიო, თავის ტელეფონში Qrazy all