იყალთოელი ბიჭები ,,მოულოდნელი აღმოჩენა'' (ნაწილი 25) დასასრული

მოულოდნელი აღმოჩენა ძალიანაც არ ეხალისებოდა სნაიპერს ფიჩხზე წასვლა, მაგრამ პალტოზე მაინც შემოირტყა ქამარი და შიგ წალდი გაიყარა. მოწყენილი მიუყვებოდა ორღობეს. საშველად ვისი გაყოლებაც შეეძლო, ყველა სკოლაში იყო წასული. ბიჭებიც რაღაც დამნაშავეებივით

ევანგელინა /დასასრული/

- მიყვარხარ - ჩამჩურჩულა - და ვგრძნობ, ყოველთვის მეყვარები. - მიყვარხარ - გავიმეორე მისი სიტყვები. - მზად ხარ გიჟური დღეებისთვის? - გამიღიმა, ხელები მომხვია და დამატრიალა. - მგონი, მზად ვარ - თვალი ჩავუკარი და ხელით სახეზე მოვეფერე. - ევანგელინა

საუკუნო სიყვარული.თავი 22.(დასასრული)

ახლა კი მთავარი და მნიშვნელოვანი,დღემდე ვიყავი და ყველა მიცნობდა როგორც ლუკა ვაჩიბერიძე,მაგრამ დღეიდან მე ვარ ლუკა ნადარაია რადგან მე ვალერიან ნადარაიას ერთადერთი მემკვიდრე ვარ.

სიყვარული უსიყვარულოდ (დასასრული)

-გაქცევის დროა მარიამო -გაქცევის, ცეკვის და ჩვენი ალექსანდრე სწრაფად გადავიდა და ტრორტუარზე გაიქცა, მსხვილი წვეთები ცვიოდა , სასიამოვნო შეგრძნებას უტოვებდა სითბოსაც და სიგრილესაც. კაბა ტანზე მიეკრო, თმები დაუსველდა ალექსანდრეს თითებს თავისი ჩაკიდა

ვამპირთა საძმო /დასასრული/

- ალისა - ლაპარაკი დაიწყო თუმცა გოგონამ პირზე ხელი ააფარა - ნოჰამ ვიცი რომ გიყვარვარ, როგორ არ უნდა გიყვარდე. შენ ხომ მასთან იმიტომ ხარ რომ მე მგავს? - გეყოფა! - დაიყვირა ნოჰამმა - არა ძვირფასო, მე ეს ვარ... შენი ალისა. მე... მე ყველაფერს დაგიჯერებ

სიკვდილთან ახლოს... (თავი 6 დასასრული

-მადლობა_გაჭირვებით გადაყლაპა ბიჭმა ნერწყვი და გახარებული სახით ახედა ექიმს -მადლობა ექიმო. -დროებით_თავი დაუქნია კაცმა და გამხიარულებული დატოვა პალატა, დღე ბევრად უკეთესი ხდებოდა პაციენტის ბედნიერი სახის დანახვის შემდეგ. -ესეიგი კარგად ხარ,

წარსულის კვალდაკვალ თავი 33.დ დასასრული.

და მანამდე სანამ ქვეყნად არსებობს სოფო გიგაურის და რეზო ბექაურის,ნინია არაბულის და ლევან ქისტაურის, დუდა შენგელიას და თამარ ბექაურის,სოფო გიგაურის და თორნიკე მეტრეველის მსგავსი წყვილები,მანამდე სანამ იარსებებს ასეთი ძლიერი გრძნობები და გამართლებული

კოცნის ვალი (დასასრული)

-სოფი, რაღაც უნდა გკითხო...-დაიწყო, მაგრამ შევაწყვეტინე. -მე გკითხავ. -რას იზამ?-გაკვირვებული მომაშტერდა. -არ შეიძლება, რაღაცით მეც ვიყო დომინანტი?-წარბები ავქაჩე. ჩაიფხუკუნა და მანიშნა, განაგრძეო. -აბა, ალექს, მომიყვან ცოლად, თუ ჩემგანაც ასეთ

მოსახდენი უნდა მოხდეს (დასასრული)

ფანჯარასთან მივიპარე და იქაურობა შევათვალიერე,ყველანი იქ იყვნენ ანდრიას გარდა,რამაც ამაფორიაქა.იქ,ერთი კაცი დარაჯობდა ბავშვებს რომელიც მეორე ოთახში გავიდა.-ლიდია?აქ რას აკეთებ?-ჩუმად მომაძახა

ვნების სურნელი! #დასასრული

ხანდახან საერთოდ არაა სიტყვები საჭირო რომ მიხვდე, ორ ადამიანს რამხელა გრძნობა აკავშირებს ერთმანეთთან...თვალები ხომ სულის სარკეა, მასში იკითხება ყველა გრძნობა.! რო უნდა გენახათ ეს ორი ადამიანი ერთმანეთს როგორ უყურებდნენ.. მათი თვალები, გული და