დაუსრულებელი ისტორია ( მეხუთე თავი )

— ვიცი, დათა. ამისთვის სამი წელი და საკუთარი თავის თავიდან შექმნა დამჭირდა, — ცივად უპასუხა და მზერა ისევ მოცეკვავეებზე გადაიტანა. შენგელიასთვის ყოველი წუთი წამებად იქცა. მისი სიყვარული, მისი ყოველი ღამის გათენების მიზეზი იქვე იყო, მისი სურნელი

დაუსრულებელი ისტორია ( მეოთხე თავი )

სამზადისი დილიდან შეუჩერებლად მიმდინარეობდა მაჩაბელის ქორწილისთვის. ფერად-ფერადი ვარდები, კუბიდონის ქანდაკებები, მხატვრები, მუსიკოსები და ჯამბაზები ერთად ჰყავდათ მობილიზებული წვეულების მრავალფეროვნებისთვის. დაუცხრომელი სურვილი განსხვავებულობისა

დაუსრულებელი ისტორია ( მესამე თავი )

- ხშირად ვფიქრობ , ჩემი ხედი უკეთესია თუ შენი. - ლენა მაშინვე მიუბრუნდა მეგობარს , როგორც კი ცხელმა სითხემ მისი, მაისის გრილი ქარით შეციებული სხეული გაითბო. - რა თქმა უნდა ჩემი .- გაეჯიბრა ნანუკა. - რატომ ვითომ ? - არ დაუთმო ხედის სილამაზეში

დაუსრულებელი ისტორია ( მეორე თავი )

- სად წავიდა შენი თაყვანისმცემელი ? - თვალები მაისურის კიდით შეიწმინდა და შავი, უხასიათო ღრუბლები უცებ განდევნა მისი განწყობიდან. - გამექცა, გულგატეხილი . - ბიჭის აივნისკენ ხელი გაქინია ნანუკამ და მოურიდებლად ხმამაღალი სიცილიით დაარღვია ყაზბეგის

დაუსრულებელი

ნატიფია ის სულთა ფრენა, რომლითაც მე შენამდე ვაღწევ. და, თუ ცხოვრება ის სანუკვარი არსებობაა, რომელშიც ჩვენი სულის უკვდავობის დიადი კანონი იმალება, მაინტერესებს რატომ ხდება ისე, რომ სულის გაურკვეველი არსი ჯერაც შესასწავლია?

დაუსრულებელი ინტერვიუ (სრულად)

თვითმფრინავში ჩასხდომა დასრულებული იყო,თუმცა ჯიუტად არ იძვროდა ადგილიდან უზარმზარი ბოინგი. -რა უპასუხისმგებლობაა?!-ამოილაპარაკა ნიამ და ილუმინატორს მიაპყრო მზერა. მის გვერდით ადგილი სწრაფად დაიკავა ახალგაზრდა მამაკაცმა და თვითმფრინავიც დაიძრა.

დაუსრულებელი გრძნობების მუსიკა..

ცრემლებსაც ვიგროვებდი თვალების უკან, არ გისწორებდი მზერას, არ მინდოდა დაგენახა იქ რაც ჩანდა.. თვალები ყოველთვის ადვილად გამცემნი არიან, ამიტომ არ გიყურებდი.. მარტო ერთხელ დაიჭირე ჩემი მზერა და თითქოს მთელ სხეულში ელექტრომუხტმა გაიარა, ისეთ ძლიერი

დაუსრულებელი ცხოვრება (თავი მე-12)

მადლობა როუზ გასანოვ, რომ მომეცი შანსი პირველად ცხოვრებაში გამეგო რას ნიშნავს, როცა გიყვარს. მადლობა, რომ ჩემს მიერ აღმართული კედლები დაანგრია და იმ კედლის მიღმა არსებულ “მე”-ს ისევ დაუბრუნე სიცოცხლე.

დაუსრულებელი ცხოვრება (თავი მე-11)

-...რატომ - მშვიდი ხმით ჰკითხა. დანტემ ხელები შარვლის ჯიბეებში ჩაიწყო და მის გვერდით მიეყუდა კედელს , მანაც ზეცას ახედა - იმიტომ, რომ შენს გარეშე იქავრობა ძალიან უფერული მომეჩვენა

დაუსრულებელი ცხოვრება (თავი მე-10)

- მადლობა, რომ მომაცილე - ღვედი მოიხსნა, მამაკცმა მზერა მასზე გადაიტანა - ხვალე შევხვდებით- ხვალამდე - კარები გახსნა, მაგრამ დანტემ შეაჩერა -..გასანოვ - როუზი გაკვირვებული შემობრუნდა, ვინს თვალები