ელენა(6)

ზოგჯერ ერთი უბრალო მოკითხვაც საკმარისია, რომ მიხვდე — ვიღაცის მიმართ ბრაზი ჯერ კიდევ გაქვს, წყენაც არსად გამქრალა, მაგრამ მისი დანახვისას გული ისე აღარ გეკუმშება, როგორც ადრე.

ელენა (5)

ადრე ანდრო მიჩვეული იყო, რომ ადამიანები მის ყურადღებას ელოდნენ. მის ზარს, მის გადაწყვეტილებას, მის ნებართვას. თუ ვინმესთან საუბარი უნდოდა, რეკავდა. თუ შეხვედრა სურდა, დროს ნიშნავდა. თუ რაღაც არ მოსწონდა, ცვლიდა.

ელენა(4)

სამწუხაროდ, წვეულება, რომელშიც მე და რატის უნდა მიგვეღო მონაწილეობა და სახლის დიასახლისს დავხმარებოდით, ანდროსი აღმოჩნდა. ამ ფაქტზე მეტად კი ის გვანაღვლებდა, რომ ამჯერად რატისაც უნდა ენახა ადამიანი, რომელიც ნამდვილად არ ეხატებოდა გულზე.

ელენა (3)

დილით გაღვიძება ყოველთვის მძულდა, მაგრამ იმ დილით საკუთარ თავთან შეხვედრა უფრო მეტად არ მინდოდა. სარკის წინ ვიდექი და ჩემს ანარეკლს ვუყურებდი. თვალების ქვეშ სიშავე შემპარვოდა, თმა უწესრიგოდ მქონდა ჩამოშლილი, ტუჩებზე კი ღიმილის ნასახიც აღარ ჩანდა.

ელენა(2)

თუმცა ანდროს დანახვა და მისი გამომწვევი ქცევა ძველ ტკივილს ისევ გააღვიძებს — და ამჯერად ელენა გადაწყვეტს, რომ ამ თამაშში მარტო ანდრო არ იქნება ის, ვინც წესებს ადგენს

ელენა (1)

ზოგჯერ ადამიანები ერთმანეთს მაშინ ხვდებიან, როდესაც ორივე დაკარგულია. უბრალოდ, ერთმა ეს უკვე იცის, მეორეს კი ჯერ კიდევ ჰგონია, რომ საკუთარ ცხოვრებას თავად მართავს. იმ ღამეს არც მე მჯეროდა ბედისწერის. არც მისი არსებობის მჯეროდა და არც იმის, რომ ერთმა

ელენა {სრულად}

ბევრს უნაწილებდა საკუთარ გრძნობებს, ადამიანებს ,რომლებიც ერეკლესთან იყვნენ დაკავშირებული და რომლებიც ქმნიდნენ ელენას ყოველდღიურობას. უყურებდა იოანეს ბედნიერ, წარმატებულ, მშვიდ ცხოვრებას საყვარელ ქალთან და შვილებთან ერთად ... ბოლოს ელენა მაინც

ელენა(თავი 2)

ზარი დაირეკა და საშუალება მომცა ისეთი ჯოჯოხეთიდან გამოვსულიყავი როგორიც ინგლისურის გაკვეთილია. მას შემდეგ რაც ბიჭმა ყურში მიჩურჩულა და კლასი დატოვა, კლასის უკანა მხარეს წავედი და ცარიელ მერხზე დავჯექი, ბიჭების გასწვრივკორიდორებში არანაირი პროგრესი

ელენა(თავი 1)

პირველი დღე სკოლაში ყოველთვის საშინელია. არ აქვს მნიშვნელობა ვინ ხარ შენ. ბევრი ახალი კლასი და ხალხი თითქის გრიყავს. მათ უყვართ როდესაც ახალმოსულებს ამცირებენ.როდესაც სკოლის დერეფნებში

ელენა და გიორგი

როგორც თითქმის ყველა ნაწარმოებს ახასიათებს და დასაწყისში შესავალით მოგვესალმებიან ხოლმე, მეც არ ვუღალატებ ჩვეულ წესს და ორიოდე სიტყვას გეტყვით იმ ამ ამბის შესახებ რომელიც ვფიქრობ რომ უნდა იცოდეთ. მინდა მე და ჩემს ცოლზე გიამბოთ, უბრალოდ ვფიქრობ რომ