შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა
გადაგერიე როგორც ქარი...
ლექსები

გადაგერიე როგორც ქარი...

21-09-2018, 14:25
ავტორი
501
8
+
შემოვათენდი ისტორიის ფურცლებს დანაღმულს,და მე ვეღარ გგრძნობ უშენოდ დრო როგორ გავიდა,ამ არეული გრამატიკის ცრემლში დაჭრილი,მრავალტაქტიან ტრაგედიას ვიწყებ თავიდან...
ბრძენია ბუნება!
ჩანახატი

ბრძენია ბუნება!

7-09-2018, 02:05
ავტორი
529
0
+
"იცით როგორ ირჩევენ დედალი არწივები მეწყვილეს? რა თქმა უნდა არც მე ვიცოდი, ერთ დღეს ჩემმა უსაყვარლესმა ბებომ მომიყვა, მაშინ ვერ ვხვდებოდი რა აზრი იდო ამ მონათხრობში. ახლა ბევრ რამეზე დამაფიქრა და გადავწყვიტე ტქვენთვისაც გამეზიარებინა.. - როცა
ნუ მეთამაშები.! (თავი 1)
ისტორია

ნუ მეთამაშები.! (თავი 1)

17-08-2018, 00:18
ავტორი
3 300
6
+
ხელი წელზე შემომხვია და ახლოს მიმიკრა. ისე ვცეკვავდი არც კი ვიცოდი რა მოძრაობეს ვაკეთებდი, ის ფლობდა სიტუაციას , და ჩემს სხეულს. ამ უცნობში იყო ის რაც მომწონდა , მომწონდა ძალია. ალკოჰოლმა თავისი ქნა,
გოგონა ნიღბით [ნაწილი მეხუთე]
ისტორია / მეგი კოკაშვილი

გოგონა ნიღბით [ნაწილი მეხუთე]

16-08-2018, 20:48
ავტორი
2 334
6
+
მაგრამ ნიკასთან როგორ უნდა მეთქვა არ ვიცოდი ამიტომ ვამჯობინე ის რაც ვთქვი" ლაშას ძმაკაცი. ამაზე ნიკას ჩაეღიმა, მაგრამ აღარაფერი უთქვამს, მარიმაც და ნიკამაც სასიამოვნოაო და უმნიშვნელოდ გაუღიმეს ერთურთს. მარიმ იცოდა ჩემი დაძაბულობის შესახებ, ამიტომ
ახლა ვხვდები რომ აქამდე ბედნიერება არ ვიცოდი რა იყო
ჩანახატი

ახლა ვხვდები რომ აქამდე ბედნიერება არ ვიცოდი რა იყო

29-10-2015, 22:52
ავტორი
1 678
1
+
ალბათ ყველა თინეიჯერი გოგო ვინც შეყვარებულია და საყვარელი ადამიანი გვერდით ყავს ფიქრობს რომ ბედნიერია, არ მიკვირს ჩვეულებრივი მოვლენაა, ერთი წლის წინ მეც ასეთი თინეიჯერი ვიყავი
მე ადრეც ვიცოდი, რომ სხვებს არ ვგავდი(თავი 1)
ისტორია

მე ადრეც ვიცოდი, რომ სხვებს არ ვგავდი(თავი 1)

27-08-2015, 21:28
ავტორი
1 100
4
+
სანამ მას გავიცნობდი მე მეგონა, რომ ვიცოდი თუ ვინ ვიყავი და რას წარმოვადგენდი, მაგრამ მასთან გაცნობის შემდეგ მივხვდი, რომ მე ჩემს თავს ესეთს არ ვიცნობდი. არ ვიცოდი ტუ რა გრძნობა იყო ეს, სრულ გაუგებრობაში შევყავდი ხოლმე ამ შეგრძნებებს და როცა
ვიცოდი, რომ არ გამიმეტებდი... (2)
ისტორია

ვიცოდი, რომ არ გამიმეტებდი... (2)

21-05-2015, 00:15
ავტორი
1 075
0
+
და გავშეშდი, ხმა ვერ ამოვიღე, ვიფიქრე, რომ არ მეჩვენებათქო, არა, ნამდვილად ის იყო, ის უცნობი, სკვერში რომ უკმეხად მელაპარაკა, დავიბენი და ვეცადე რამე მეთქვა: - შენ, შენ... - მოიცა, შენ აქ რა გინდა? - ის ის იყო მეც იგივე უნდა მეკითხა, რომ ოთახში ლილე
ვიცოდი, რომ არ გამიმეტებდი... (1)
ისტორია

ვიცოდი, რომ არ გამიმეტებდი... (1)

9-05-2015, 21:06
ავტორი
1 232
3
+
სახლიდან განერვიულებული გამოვიქეცი, მინდოდა სადმე წავსულიყავი, იქ, სადაც არავინ იქნებოდა, სადაც შემეძლებოდა ფიქრი, დამშვიდება, ჩემს თავში ჩაღემავება, აღარ მინდოდა იქ დაბრუნება, იქ მხოლოდ უპატივცემულობაა, სიცივეა... ამის ატანა აღარ შემეძლო, სასწრაფოდ