შემიყვარებ! 9 თავი

მარიანას ცრემლები მოეძალა და ოთახში შეიკეტა, ვერ ხვდებოდა რატომ ჰქონდა დედამის ასეთი რეაქცია, რატომ უკრძალავდა ალექსანდრეს ნახვას ასე დაჟინებით

სიყვარული ცხოვრებაში ერთია! (2 თავი)

ერთ ადგილზე მიყინული ვიდექი, ვერ ვსუნთქავდი,თავი სიზმარში მეგონა რომელიც ჩემს ცხოვრებას ანგრევდა. მინდოდა მოვმკვდარიყავი და ამომესუნთქა, მაგრამ მივხვდი რომ არა! ცხოვრება უნდა გავაგრძელო, მე ეს უნდა შევძლო! და დღეს მე აქ ვარ.

შემიყვარებ! 8 თავი

მარიამი და თორნიკე დიდხანს უყურებდნენ ერთმანეთს ამღვრეულ თვალებში, ბოლოს ვეღარ გაუძლო მარიამმა მის დაჟინებულ, გამომწვევ მზერას და თვალი აარიდა

მემკვიდრეობითი ცოდვა (თავი 8)

გამახსენდა მისი შვილები, ის ყვითელი ფოთლები, რომლებიც შემოდგომამ წაართვა და ზამთარმა თვალწინ ჩაუხოცა, მაგრამ არ დანებდა, ჯიუტად გამოისხა ახლები. იცოდა, წინ ისევ ელოდა გახუნებული შეოდგომა და მკვლელი ზამთარი, მაგრამ ახლა ხომ ბედნიერი იყო? სასიამოვნო

ფშაური კაფია [თავი 4]

მტანჯველი სიდინჯით ეწაფებოდა ბაგეებს. ვერა და ვერ შეელია ბადაგის გემოსა და თაფლის მათრობელა სურნელს. ვნებამ აიტანა, ერთიანად აივსო ქალით, ნეტარების ბურუსში შეცურდა. კოცნიდა თავდავიწყებით, კოცნიდა მანამ, სანამ ცრემლის სიმლაშე შეერია ტუჩების

სიყვარული ცხოვრებაში ერთია! (1 თავი)

დილით მზის სხივებმა გამაღვიძეს, ავდექი დილის პროცედურები ჩავიტარე და ჩემი საუკეთესო მეგობრის ოთახისკენ წავედი -ნიაა-მთელი ძალით გავაჯანჯღარე ჩემი დაქალი, მაგრამ მაინც არ იღვიძებდა, ვფიქრობდი გამეკეთებინა ის, თუ არა რასაც ახლა მე ვფიქრობდი, და

შემიყვარებ! 7 თავი

მარიანა სახლში შევიდა თუ არა სოფო შვილს მივარდა და ამღვრეული თვალებით ჩააცქერდა ზღვისფერ უძირო თვალებში, რომელშიც კარგად დაინახა

შეჯახება ზევსთან (თავი 18) დასასრული

-სუნთქვა რად მინდა კი არ ვმშობიაროობ_ტირილს უფრო მოუმატა ნინიმ და მუჭებით მოიშორა ცრემლები, -ჭკუიდან ვიშლები მისი ბოლო წინადადება რომ მახსენდება, იქნებ და მართლა დავიგვიანე და სხვა შეუყვარდა? ორ თვეზე მეტი გავიდა.

ფშაური კაფია [თავი 3]

მეორე დღეს უთენია დაადგნენ გზას და თან თეკლეს ცრემლიანი ლოცვა-კურთხევა, გემრიელი ქადები გაიყოლეს. ლექსო საჭეს მთელი ძალით ჩაფრენოდა, გული აღარ ედგა საგულეს. თეთრად გამოათენა. მგელების ყმუილსა და ძაღლების წკავწაკვს მიყურადებული ნინოს ნისლიან,

ჩემზე უნდა დაგელაპარაკო... (თავი5) დასასრული

"ჯობდა, წერილები თანმიმდევრულად გამოგეგზავნა. იმდენმა ემოციამ მოიყარა ერთად თავი, რომ ცოტათი არაკომფორტულია. მიუხედავად იმისა, რომ ხუთი წელია ერთად აღარ ვართ, მიჭირს მოგისმინო, როგორ საუბრობ სხვაზე. ამაზე არასოდეს დავფიქრებულვარ და არც მინდა ამის