საქორწილო კაბა (10 თავი)

მაინც არ უნდა მიგეტოვებინა, მარიამისთვის დაზე მეტი იყავი, ძალიან უყვარდი, შენკი ყველაზე მძიმე დროს მიატოვე, მარტო დატოვე, საერთოდ წაშლილი ხარ ჩემთვის ჩემი ცხოვრებიდან, ყოველთვის ვეუბნებოდი რომ შენ არ ხარ მისი სიყვარულის და მეგობრობის ღირსი მაგრამ არ

ბიჭი ფანჯრიდან (8 თავი)

ბევრი იმხიარულეს, ისეირნეს მანქანით ქალაქის ქუჩებში... კატომ რესტორანში აღნიშვნაზე კატეგორიული უარი განაცხადა. ჯერ ფეხშიშველმა მოირბინა მთელი სანაპირო. მიუხედავად იმისა, რომ კაბის გრძელი შლეიფი დასველებული და ამავდროულად დამძიმებულიყო მაინც ვერ

აქ სიტყვები ზედმეტია (მეორე ნაწილი) IV თავი

კარი სწრაფად შევაღე და თვალებით გიორგის ძებნა დავიწყე, ბართან მდგომი, ვიღაცას ესაუბრებოდა. სწრაფად გავემართე მისკენ, ვიღაც გოგოს უხეშად მოვუჭერი გზა და შემაღლებულ სკამზე ჩამოვჯექი. გიომ გამომხედა და სერიოზული გამომეტყველება უცბად ღიმილმა შეცვალა. -

სულ შენ მიყვარდი (თავი 6)

ნერვიულად გავიცინე.-მიხარია აკო მინდა ყველაზე ბედნიერი იყო.-წავედი და ერთ კვირაში შევხვდებით შენს ქორწილში... ტელეფონი გავთიშე და ხმამაღლა ავტირდი.სამუდამოდ დავკარგე.გვიან ხვდები როცა კარგავ თურმე.ალბათ უნდა დამეკარგა რომ მივმხვდარიყავი თუ როგორ

ცხოვრებავ, ირონია დამალე... (თავი 6) +18

უჯრა გადმოვწიე და ორი სასაჩუქრე ყუთი დავინახე, არც მიკითხავს ორივე ჩემი იყო თუ არა ავტომატურად მივითვისე და პატარა ზომის ყუთის გახსნით დავიწყე. წარმოუდგენლად გამიხარდა ის რაც შიგნით დამხვდა, ყოველთვის ვნანობდი სიბრაზის გამო ცხელ გულზე, იოანეს

ცოდვების ხარჯზე... (20 თავი)

-რა კარგი მახსოვრობა გაქვთ ბებო, ყოჩაღ. -ასე ყოფილა ბებო, ექიმმა როცა სინათლეს კარგავ სხვა შეგრძნებები გიმძაფრდებაო_გაიღიმა ქალმა და გვერდით მჯდომ შვილიშვილს მოუთათუნა ხელი

ბიჭი ფანჯრიდან (7 თავი)

კატო განდიდების მანიით შეპყრობილმა მამიდამ გაზარდა, რომელსაც თავისი გეგმები აქვს გოგონას მომავალთან დაკავშირებით. მაგრამ ერთი შეხედვით დამჯერი გოგო პროტესტის ნსმდვილ ცუნამს დაატრიალებს.

არჩევანი თავი 18

საინტერესოა , როდემდე არუნდა დააფასონ ამ ხალხმა ერთმანეთი სადამდე უნდა მივტიროთ ძველ დროს როცა ხელთ გვაქ და არ ვიყენებთ მერე ვტირით ნეტა ასე არ ყოფილიყოოო , და როცა გავქ არ ვიყენებთ

გასვიანი (თავი I)

აეროპორტიდან გამოსვლისთანავე მონატრებული თბილისის ჰაერი ჩავისუნთქე და მძღოლს ჩემოდნები მივაწოდე. აქეთ იქით მივიხედე, სიგარეტი ჩავაქრე და მანქანაში ჩავჯექი. თბილისის ქუჩებს პატარა ბავშვივით აჟიტირებული ვათვალიერებდი და მძღოლს ათას კითხვას ვუსვამდი.

სულ შენ მიყვარდი (თავი 5)

რომ დავფიქრდი მართალიც იყო არც მე ვიყავი აკოსთან და არც მინდოდა სხვა ყოფილიყო მასთან...ცოტა აზრზე მოვედი ნინი ს მარიამს და გიგას მივწერე 10 წუთში ჩემთან იყვნენ ბევრი ვკოცნეთ ერთმანეთი ბევრი ვილაპარაკეთ და წყენაც სადღაც გაქრა...