90-იანების ბავშვები (1 თავი)

ეს არის ისტორია ოთხ უპატრონო გოგონაზე,რომლებიც ბავშვობაში მიატოვეს და მათი გზები შემთხვევით გადაიკვეთა.უკანონო საქმეზე,რომელმაც ისინი შიმშილისგან იხსნა და პრემიერ-მინისტრზე,რომელიც მთავარი პერსონაჟის ბავშვობის სიყვარულია.

ბაბნიკს შეუყვარდა (თავი 3)

სადილობისას მარცხენა ხელით ვჭამდი,მხოლოდ სკაიმ შეამჩნია ხომ რაღაც მჭირდა რადგან ჩემს წინ იჯდა,მე კი როდადრო სახეს ტკივილისგან ვმანჭავდი,ამისდა მიუხედავად არაფერი უთქვამს მხოლოდ ადგა ,სადილისთვის მადლობა გადაიხადა და თავის ოთახში შევიდა.

სითამამე თუ მოქმედება? (მეხუთე თავი)

ცოტა ხნით ცეკვის შესვენება ავიღე და მაგიდისკენ წავედი სადაც ჩემები მეგულებოდნენ, როდესაც მივედი ტატოც თავის სამეგობროსთან ერთად იქ დამხვდა... -ოჰოო ძლივს დაგვიბრუნდა-შესძახა ნიკოლოზამ -დიდხანს ნუ გექნება იმედი, სასმელიი ამომეწურა-ცარიელი ჭიქა

ბაბნიკს შეუყვარდა (თავი 2)

-ბოლოს მაინც დავჯექი,აბა შენი აზრით მეხალისებოდა ამ საცოდავი ფეხით დგომა?იმ იდიოტმა კიდევ ,,ასეც ვიცოდი,,-ო-ყველაფერი გავიგე ერთის გარდა,ჰანტერმა რატომ არაფერი არ უთხრა?ან ახლა რატომ დგას დერეფანში მასთან ერთად და იცინის?

სამიზნე || (თავი 4)

-მთელ ღამეს თუ იმყოფინებ მადლობელი ვიქნებით_მოწყენილად გახედა ყიფიანმა. -კარგი, მაშინ სახლში წავიღებ, ლილიაც დამეხმარება, დამიჯერეთ არაფერი გამორჩება_გაეღიმა ცოლის გახსენებაზე და დისკები წამოკრიფა მაგიდიდან.

ბაბნიკს შეუყვარდა (თავი 1)

მთელი გაკვეთილი ვგრძნობდი როგორ მიყურებდა და დაუფარავად მათვალიერებდა.მიკვირდა ,რომ აქამდე ჯერ კიდევ ლამაზი სახე აქვს და სახეზე ერთ წვეთ სისხლსაც ვერ ვამჩნევ,რადგან ვიცი რომ ეს ჰანტერს არ გამოეპარებოდა,

ამდენიდან მე?! {თავი 8} {დასასრული}

- მერე გეტყვით... აი, იმ კაცს ხომ ხედავთ? - ფანჯარაში ნოე დავანახე - უთხარით, რომ წავედი.- მაგრამ... მე არ მაქვს უფლება კლიენტი მოვტყუო!- მაგრამ, არ გაქვს უფლება კლიენტს შეეწინააღმდეგო!- ქალბატონო, მე ვერ მოვატ...

დემონებსაც უყვარდებათ (თავი 1)

-ნორა!-დაიძახა პროფესორმა მის ხმაზე შევხტი და იქეთ-აქეთ დავიწყე ყურება -შენ პაჩისთან ერთად იმუშავებ-თვალები გამიფართოვდა,ახალი ბიჭი?

სამიზნე || (თავი 3)

-ანუ არ უარყოფ რომ გარეთ ვიღაც დაგრჩა. -მაგის უარყოფა სისულელეა და ეგ შენც იცი, მე გამოგზარდე, ნუ გავიწყდება. -მაშინ მითხარი რა გინდა მისი სახელის სანაცვლოდ. -არაფერი, ერთადერთი თავისუფლება შეგიძლია მაჩუქო.

სითამამე თუ მოქმედება? (მეოთხე თავი)

-ვსო დავკარგეთ-დანანებით დაიყვირა ალექსამ და ჩემზე მიუთითა, მათაც გაეცინათ და ბარისაკენ მიბრუნდნენ, ეს იმიტომ თქვა რომ ცეკვა ძალიან მიყვარდა და როდესაც კლუბში ვიყავით არარსებობდა ვინმესთვის ყურადღება მიმექცია, უბრალოდ სასმელი მეჭირა ხელში,