თვალებმა გაგცეს (9)

-თვალებმა გაგცეს - გამარჯვებული ტონით მიმართა და სახეზე ღიმილი გაეპარა. ლიამმაც ჩატეხა ტუჩის კუთხე, აღარაფერი უპასუხია. მანქანაში ჩაჯდა და წავიდა... სახლში სულელურად მომღიმარმა შეაბიჯა. ლიამის თბილმა დამშვიდობებამ წარმოუდგენლად კარგ ხასიათზე დააყენა.

თვალებმა გაგცეს (8)

-ბრი, პატარა ბავშვი ხარ - თბილად ჩაილაპარაკა მან და გაიცინა, შემდეგ კი გოგონას ხელები გაუშვა და ერთი-ორი ნაბიჯი გადადგა. -რა შუაში იყო ახლა ეგ - ხელები გადააჯვარედინა ნაწყენმა. -თვალებმა გაგცეს - თქვა კმაყოფილმა, შემდეგ კი მანქანას მიუახლოვდა და

თვალებმა გაგცეს (7)

მაინც რა სასტიკ გამოცდებს უწყობდა თავის თავს? ხომ იცოდა, რომ მისი ნაზი კანის შეხებისთანავე ბრინას კოცნის სურვილი შეიპყრობდა. უბრალოდ აგიჟდებდა მისი იდეალური სხეული... კინაღამ ჭკუიდან შეიშალა, როდესაც ბრიანას სრული მკერდი თავის ტანზე იგრძნო.

თვალებმა გაგცეს (6)

-ცოტა ადრე რომ გაგეფრთხილებინე არ მეწყინებოდა - ლიამი წაკბინა და პარალელურად ფეხზე კეტი ჩაიცვა. -დამავიწყდა რომ იკბინები... ალიკაპი უნდა წამომეღო - თვალი ჩაუკრა ამან და ჩემოდანი შეკრა.

თვალებმა გაგცეს (5)

-გარყვნილო! - ისევ შეუბღვირა და ტანსაცმლის ძებნა დაიწყო. საბედნიეროდ მალევე იპოვა და სწრაფად გადაიცვა, თუმცა მანამდე ლიამს ბრიანას უკანალის შესანიშნავი ხედი ჰქონდა თვალწინ და არც ცდილობდა მზერა სხვა რამეზე გადაეტანა.

თვალებმა გაგცეს (4)

-კარგი, დროებით მაშინ - ამოიოხრა მამაკაცმა. -დროებით? ეს რას ნიშნავს? - მაშინვე დააფიქსირა საკვანძო სიტყვა და ლიამმაც ჩაიცინა. -რა ზუსტად მიმიხვდი სათქმელს. დროებით იმიტომ, რომ კიდევ შევხვდებით

თვალებმა გაგცეს (3)

-და ვინ გითხრა რომ იქ წავალთ? - თქვა და წარბები ეშმაკურად აათამაშა. -ჰმმ, მართალი ხარ - მაშინვე მიუხვდა ჩანაფიქრს და თვითონაც გაეცინა. - ჩვენ ხომ აგარაკზე მივდივართ? -რა თქმა უნდა - თვალი ჩაუკრა მანაც და ორივე აკისკისდა.

თვალებმა გაგცეს (2)

-ასე მგონია პოლიციის ინსპექტორი ხარ და დანაშაულის ადგილს იკვლევ - თავისთვის ჩაიცინა მეგობრის ყურებით გახალისებულმა გოგონამ. -უნდა დავრწმუნდე, რომ დედაშენი ზაკის ოთახში არ შემოგვისწრებს - ფრთხილი ტონით განაცხადა და ახლა მეორე სართულზე არიას ოთახს

თვალებმა გაგცეს (1)

ათასგვარი გამოკვლევები ჩაუტარეს ტვინზე და დაადგინეს, რომ გოგონას ამნეზია ჰქონდა. ზაკი გადაირია, რაღა ვქნათ მეხსიერება თუ არ დაუბრუნდაო, თუმცა ექიმებმა შეძლეს და დაარწმუნეს, რომ ყველაფერი რიგზე იქნებოდა, მხოლოდ ცოტა დრო იყო საჭირო.

თვალებმა გაგცეს...

სუსხიანი ზამთარი კარზე აკაკუნებდა,ციდან თოვლიც და წვიმაც ერთად დიოდა.ყოველთვის მიყვარდა ნაღვლიანი ამინდი,არ ვიცი რატომ ალბათ ისიც მე მგავდა...დილით ადრე ავდექი დუტის ქურთუკი მოვიცვი და სასეირნოდ გავედი.ფილაქანს მივყვებოდი როცა ის უცნობი კაცი ვნახე,