,,ისევ აყვავდება იასამანი''(ბოლო ნაწილი)

პირველ ხანებში ნათია სახლიდან არ გადიოდა, ბებო გაფრთხილებული ჰყავდა არავისთვის ეთქვა მისი ჩამოსვლის ამბავი. სცხვენოდა, თან არ უნდოდა სადმე ვახოს შეხვედროდა. ძირითადად იწვა და ეძინა.

,,ისევ აყვავდება იასამანი'' (მესამე ნაწილი)

დილით ნათიას ჯერ კიდევ ეძინა,შალვამ ოთახში რომ შეაკითხა,მხოლოდ ახლა დააკვირდა რომ მისი სიფრიფანა გოგო,დაქალებულიყო,სახეზე ახალი ღარები გასჩენოდა,მისი უდარდელობა სადღაც გამქრალიყო და ძილშიც კი იტანჯებოდა.უნდოდა ეტირა მაგრამ ამ დროს ნათიას გაეღვიძა.

,,ისევ აყვავდება იასამანი'' (მეორე ნაწილი)

შალვა თითქმის ყოველ კვირას ჩადიოდა შვილის სანახავად .ნანას წერილებიც მუდამ მიჰქონდა,.ნანასიც და ვაჟასიც. მაგრამ ვაჟას წერილები, უფრო მოკლე და ზედაპირული გახდა,სულ უფრო მატულობდა ქუჩური ჟარგონები და უწმაწური გამოთქმები. ამასობაში ზაფხულმა ძალები

,,ისევ აყვავდება იასამანი'' (პირველი ნაწილი)

როდესაც თბილისში,იასამნების სურნელი,მტვრის, სისხლის, ტყვიის და დენთის სუნს შეერია და ირვლივ ყველას თავბრუ დაახვია,ნათიას მშობლებმა მისი,სოფლად გაგზავნის გადაწყვეტილება მიიღეს. თბილისში სამოქალაქო ომი მძვინვარებდა.

იასამანი(თავი 4)

საათს გავხედე ტუმბოზე,8 არც იყო ანუ გია არ იქნება წასული თქო და ავფორიაქდი.ჩუმად ვერც გავეპარები ისეა გადახლართული თან უკვე მცხელა.ისეთი ცხელია შეხებაც კი მწვავს. -კოსტა. წავიჩურჩულე. -ჰმ.ყურთან მომესმა მისი ძალიან დაბოხებული ხმა. -უნდა წავიდე.

იასამანი(თავი 3)

კოსტას გვარი არ ვიცი,მაგრამ როგორ შეიძლება მისი ნაკვთები დაგავიწყდეს.მისი შავი თვალები და გრძელი წამწამები,საშუალოდ დაკუნთული ტანი და მისი თმა,სიარული გამოხედვა და მისტერ აღმატებულება საოცარი ღიმილი.ღიმილის გარეშე არ შეუძლია სულ უციმციმებს სახე და

იასამანი (თავი 2)

კარს ვაღებ და ლილი პარკებით დგას და მეკრიჭება. -შემო! კარს ფართოდ ვუღებ. -როდის მოასწარი? პარკებზე ვანიშნებ. -აქვე მაღაზიაში. -იქით რა ხდება? თვალებით ვანიშნე და სასიამოვნოდ ჩაეღიმა. -როგორც ყოველთვის ყველაფერი შესანიშნავად არის.მარტო შენ რჩები

იასამანი (თავი 1)

ოთახის კარს ვაღებ და მუცელზე ვემხობი ლოგინზე.ვერ ვიჯერებ,რომ სულ რაღაც 2 დღის წინ უნივერსიტეტი დავამთავრე და ახლა შემიძლია ჩემი მოპოვებული ფულით გავიტანო თავი.სააბაზანოში შევდივარ ვანას წყლით ვავსებ და ტანსაცმელს ვიხდი,გრილ წყალში ვწვები და

სველი იასამანი [5 დასასრული]

არ ველოდი, შენგან არ ველოდი და ესეც იკადრე, აქამდეც მიხვედი - საშინელ ტკივილს ვგრძნობ სადღაც, შიგნით - აქამდე მაინც გაფასებდი, როგორც პიროვნებას, ჩვენი ურთიერთობის ვერ ჩამოყალიბებას ამაში ხელი არ შეუშლია, შენ მაინც ძალიან, ძალიან კარგ ადამიანად

სველი იასამანი [4]

თვალების გახელისთანავე თავის ტკივილს ვგრძნობ. ჩემს ოთახში ვარ, ჩემს საწოლზე, ტუმბოზე მინერალური წყალი დგას, მეღიმება. ადგომა მინდა, მაგრამ ვერ ვდგები. თავი საოცრად მაქვს დამძიმებული და როგორც კი წამოვიწევი, მაშინვე ისევ ბრუნვას იწყებს.