ის (3)

-კარგი.-დედამ შუბლზე მაკოცა და გვერდით მომიწვა. არც ის და არც მე არ ვლაპარაკობდით ოთახი აივსო ათასგვარი ფიქრით მომელიც თავში გვიტრიალებდა. ჰო ეს ყოველთვის ასე იყო მე და დედა ორი რადიკალურად განსხვავებული ადამიანი ერთ სახლშ რომლებიც ცოტას ლაპარაკობდა

ის (2)

თვალები რის ვაი ვაგლახით გავახილე და თეთრი გამაღიზიანებელი შუქის გამო ისევ დავხურე. იქ სადაც ვიყავი აუტანელი წამლების და სისუფთავის სუნი იდგა. თავი უაზროდ მტკიოდა და სწრაფად ავწიე რადგან მეგონა ქვაზე მედო.

მხოლოდ ის (თავი 1)

მე მოგიყვებით გოგოზე, გოგოზე რომელსაც ძალიან უყვარდა ცხოვრება, გოგოზე რომელიც ცდილობდა მიეღწია მიზანს, ადამიანზე რომლითაც ყველა აღფრთოვანებული რჩებოდა, იმაზე ვინსაც ცხოვრებაში მეტნაკლებად გაუმართლა ვიდრე შენ. ჩვენ, შენ და მათშორის არც მე არ ვიცით

ის (1)

-ნეითან,-გაბრაზებულმა ქალმა ფეხი დააბაკუნა მაგრამ ბიჭს არ მოუხედავს მომცრო თეთრი სახლის კარი მიიბრახუნა. -აპატიეთ საერთოდ ასე არ იქცევა ხოლმე,-ქალმა უხერხულად გაგვიღიმა -კი როგორ არა,-ჩავისისინე მე რაზეც დედაჩემის მუჯლუგუნი მივიღე გვერდში -ესეიგი

ის... ნაწილი 21

მზე ჯერ ამოსული არ იყო რომ მე უკვე აივანზე ველოდებოდი მის ამოსვლას.ასე ადრე რატომ გაიღვიძე პატარავ მომესმა კოკას ხმა და მხარზე მაკოცა. -არ მეძინებოდა ვუთხარი და ტუჩის კუთეში ოდნავ გამეღიმა. -მიყვარხარ მითხრა და გაციებული ყავა მოსვა ჩემი ფინჯნიდან.

იყავი ის რაც ხარ!

მიდის და მიაქვს მთელი ყურადღება! ეს კი მეტად წევს გრადუსს მის სხეულში. მიდის,მიმართულების ცვლილების მიუხედავად არ კარგავს რითმს. მიიწევს წინ და პულსიც ჩქარდება.სწორედ ასეთი ქალი გამოჩნდა ვიწრო ქუჩის ასფალტის ნაწვიმარ გზაზე...

ის... ნაწილი 20

თომას კარზე ზარის დარეკვა არ დასჭირვებია, კარი ღია იყო და ცოტა გაოცებული და დაბნეული სახით შემოვიდა.თვალი მოავლო დამსხვრეულ ჭურჭელს იატაკზე და შემომხედა. არაფერი უთქვამს უთქმელად გამომართვა ჯერ კიდევ ახალი

OLIVIA ნაწილი 4(ის)

შხაპუნა წვიმა მოდიოდა , მიყვარს წვიმა , მითუმეტეს ასეთი . გაშტერებული მივაბიჯებდი , სველ მწვანე ბალახზე და თან წვიმის ხმას ვუსმენდი . -გაიგეს არა ? -მოკეტე ! -ხომ გითხარი ყნდა გეთქვა თქო ! -მეც

ქირურგებსაც შეგვიძლია სიყვარული - თავი 3

-ზურა? როდის ჩამოხვედი? დეხზე წამოვდექი და მთელი ძალით მოვეხვიე, როგორ მომნატრებია -დღეს გამთენიას და ეგრევე შენს სანახავად წამოვედი, როგორ მომენატრე იცი გოგო? -მეც მომენატრა ჩემი სულელი ძამიკო, აქ რა ქარმა გადმოგაგდო? -ქარმა არა მარა უფროსმა

სიყვარული? ის ხომ ბრმაა - დასასრული

-შენ ნორმალური ხარ? როგორ ბედავ ამდენს? ძლიერად მოქნეული ხელი სახეში გავარტყი. ვერასდროს წარმოვიდგენდი საბა ასეთ რამეს თუ იზავდა. ოთახიდან გიჟივით გავარდა, საწოლზე დავჯექი და ტირილი დავიწყე. ასე თოკომ არ უნდა დამინახოს, გაგიჟდება. სააბაზანოში