უკქნასკნელი კოცნა (15 თავი)

ჯანდაბა ჯანდაბა, გათხლეშილი მთვრალი იყო და როგორ მოხვდა რომ მაინადამაინც მე ვიყავი მისული? ახლა რა გავაკეთო? ვუარყო ყველაფერი? მაგრამ აზრი?

უკანასკნელი კოცნა (14 თავი)

ნათიას ყელსაბამისკენ გახედვას ვეღარ ვბედავდი, ისეთი შეგრძნება მქონდა თითქოს წარსულში დამაბრუნეს და ყველათრის თავიდან გადატანა მიწევდა

უკანასკნელი კოცნა (13 თავი)

მე და თიკა დიდხანს ვუყურებდით ერთმანეთს თვალებში, ამ დროის განმავლობაში რამდენიმე მანქანამ ჩაგვიქროლა სტვენით და სიგნალებით დიდი ალბათობით დედაჩვენები მოიკითხეს

უკქნასკნელი კოცნა (12 თავი)

ვუყურებდი სახე წაშლილ თორნიკეს და ვერაფრით ვხსნიდი მის ამ უცნაურ საქციელს, თაᲕში ათასი კითხვა მიტიალებდა მაᲒრამ ხმის ამოღებას ვერ ვბედავდი

უკქნასკნელი კოცნა (11 თავი)

ძალიან გავბარზებული ვიყავი თათიას სულელური საქციელის გამო მაგრამ თან მეცოდებოდა, ზუსტად ვიცოდი რა მდგომარეობაშიც იყო ახლა და რას განიცდიდა

უკანასკნელი კოცნა (10 თავი)

თორნიკეზე ფიქრში დამათენდა, ვერ ვიჯერებდი რომ ის, კვლავ ჩემს გვერდით იყო... ჯანდაბა მეც არ ვიცი რა მემართᲔბა, რატომ ვკარგავ საკუთარ თავზე კონტროლს

უკანასკნელი კოცნა (9 თავი)

ერთ ადგილზე მიყინულივით ვიდექი და ვუყურებდი ნელ-ნელა როგორ მშორდებოდა თორნიკე, ისეთი შეგრძნება მქონდა თითქოს დრო გაჩერდა... თითქოს

უკანასკნელი კოცნა (8 თავი)

ოთახში შევედი, ჩემოდანი გამოვიღე კარადიდან და ჩემი ნივთების ჩალაგება დავიწყე, გაცოფებული დედაჩემი შემომივარდა ოთახში და ნივთები ამომიყარა

უკანასკნელი კოცნა (7 თავი)

ჯერ კიდევ ვერ იჯერებდი რომ თორნიკემ ეს ყველაფერი ჩემსგამო გააკეთა, თავი სიზმარში მეგონა, ცხოვრებᲐში პირველად ვიგრძენი თავი ბედნიერ ადამიანად

უკანასკნელი კოცნა (6 თავი)

კუპედან გამოვედი და პირდაპირ საპირფარეშოსკენ გავიქეცი, მოწოლილ ცრემლებს უფლება მივეცი გადმოდენილიყვნენ, ვტიროდი იქამდე სანამ თათიამ კარზე არ მომიკაკუნა