აჩქარებული გულისცემა (თავი მეცამეტე)
დილით ადრე გამეღვიძა,თავი მისკდებოდა მარიამს ეძინა ფრთხილად წამოვდექი ფეხზე. სწრაფად გადავივლე წყალი. შავი უბრალო მუხლამდე კაბა ჩავიცვი და ფეხზე ოლსთარები ამოვიცვი. დაბლა ჩასულს მისაღები საშინელ დღეში დამხვდა ,სამზარეულოზე აღარ მაქვს საუბარი.ეშმაკი და ანგელოზი მეცამეტე თავი
ესეც ჩემი იდეალური წლის იდეალური დასაწყისი. არადა რა გეგმები მქონდა ახლა ეს გეგმბეი დანიელმა ჩამიშალა თმცა ამას აღარავითარი მნიშვნელობა აღარ ქონდა ჩემთვის.უბრალოდ ტაქსში ვიჯექი და ტკივილის გარდა არაფერს ვგრძნობდი სრულიად არაფერს.მეცამეტე ფერი და რაღაც სხვა...
ვზივარ ოთახში და ჩემს გამხიარულებას ცდილობენ ჩემი ჰალუცინაციები, და თან ოდნავ მეშინია მათი მახინჯი სხეულების. თავიანთ თავებზე მიამბობენ, რომ ისინი არიან შექმნილები, რათა ჭეშმარიტი მეგობრობა გამიწიონ, მე კი ვფიქრობ, ისინი შიზოფრენიის მეგობრები არიანმეცამეტე თვე (მეორე ნაწილი, დასასრული)
_ბელ, ბელ, -გოგონა ხელში აიტაცა მატათამ და იმდენი ხანი ატრიალა სანამ თვითონაც არ დაეხვა თავბრუ. _დამსვი, სულელო! -კისკისს ვერ წყვეტდა ანაბელი. _ჩემი ორსული ცოლი! ეს სულელები ახლაღა მიხვდნენ ანაბელის კაპრიზების მიზეზს და მეც გულზე მომეშვა!მეცამეტე თვე (პირველი ნაწილი)
_კარგი, -თვითონაც არ იცის, რატომ დასთანხმდა, მაგრამ ახლა ჭირვეულობის თავიც კი არ ჰქონდა. რამე საჩუქარს აურჩევდა და მივიდოდა. მალევე დაბრუნებოდა უკან, ეგ არაფერი. _აუ, მომკლავს ლაშა, მაგრამ რომ არ გითხრა არ შემიძლია, -საცოდავი ხმით ამოილაპარაკა დამეცამეტე თვე (15, დასასრული)
_ანაბელ, გამაგებინე, ვაშლი გინდა თუ ბანანი?-რეტდასხმულმა ჰკითხა გოგონას და შუბლიდან ოფლი მოიწმინდა. _არც ერთი მათე, ახლა ცერეცო მინდა, ან ქინძი!-თითქოს გონება გაეხსნა ისეთი ხმით ჩაილაპრაკა და გაიღიმა.მეცამეტე თვე (14)
_ხვალ დუდას ძმის ქორწილია და ცოლის ბეჭდის შერჩევა ვერ მოახერხა, ამიტომ მე გადმომაბარა... მე სკლეროზიანს კი დღეს გამახსენდა, _თან ბეჭდებს ათვალიერებდა, თან გაშტერებულ ანაბელს უხსნიდა სიტუაციას. ბრაზი ყელში აუბუყბუყდა და მთლიანად წამოწითლდა სახეზე.მეცამეტე თვე (13)
_რა..ა?-ობოლი ცრემლი ჩამოუგორდა ლოყაზე კალანდაძეს. მიხვდა, ცოტა ზედმეტი რომ მოუვიდა და ახლა ანაბელის შემორიგება მოუწევდა მისთვის სასიამოვნო ხერხებით, სწორედ ამიტომ უყვარდა გაბუტული!მეცამეტე თვე (12)
_ნეტავ რას ვითხოვდი, შორს რომ მიდიოდი?-ჩამწყდარი ხმით ალაპარაკდა ანაბელი და კიდევ ერთი ცრემლი მოიწმინდა,_ყველა წუთი მახსოვს, როცა ჩემთან იყავი.. ყველა ღიმილი მახსენდება... და ვხვდებ ი რა უაზრო იყო ჩემი ცხოვრება შენს გარეშე..მეცამეტე თვე (11)
“ეს მე კი არა, ღმერთს უყვარხარ ჩემში გადმოსულს...“-ლუღლუღით გაიმეროა სადღაც წაკითხული რამდენიმე სიტყვა და ლოყაზე ჩამოგორებული ცრემლი მუშტით მოიწმინდა, _ასე მგონია ასეთი სიყვარული არავის შეუძლია...ტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.
![აქტიური მკითხველი](http://4love.ge/uploads/fotos/foto_529685.jpg)
გჯერათ ბიჭის და გოგოს მეგობრობის?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.